Καμένα αυτοκίνητα, συντρίμμια, ισοπεδωμένα κτίρια σκορπισμένα στους ερειπωμένους δρόμους στην πόλη Ντρουζκίβκα στην Ουκρανία.
Ο ήχος των πυρών ακολουθείται από το διαπεραστικό βουητό ενός drone εφόρμησης.
Η πραγματικότητα σήμερα στην πόλη Ντρουζκίβκα
Αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα στην πόλη Ντρουζκίβκα στην ανατολική Ουκρανία, όπου μια χούφτα άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώσουν την ώρα που στρατιώτες πολεμούν κατά των Ρώσων οι οποίοι πλέον απέχουν μόλις 15 χιλιόμετρα και σταδιακά πλησιάζουν.
Τέτοιες σκηνές καταστροφής επαναλαμβάνονται κατά μήκος των 1.200 χιλιομέτρων του μετώπου στο ανατολικό και νότιο τμήμα της χώρας. Καθώς οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν, πολυκατοικίες, αγορές και καταστήματα ισοπεδώνονται και πόλεις και χωριά γίνονται ουσιαστικά μη κατοικήσιμα.
«Δεν μπορώ να κοιμηθώ», είπε η Ιρίνα Λιτοβτσένκο, μια από τους λίγους αμάχους που έχουν μείνει πίσω. «Κάποιοι άνθρωποι μας δέχθηκαν στο σπίτι τους –άγνωστοι», πρόσθεσε η 56χρονη, περπατώντας ανάμεσα σε σπασμένα γυαλιά και συντρίμμια δίπλα σε κτίρια που έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές. «Το σπίτι μου πάει – σαν να μην υπήρξε ποτέ. Υπήρχαν τόσα καλά πράγματα, τόσα πολλά. Και με τη μια --μπουμ—είναι σαν να μην έμεινε τίποτα».
Η Ντρουζκίβκα βρίσκεται σε ένα δρόμο που συνδέει στρατηγικής σημασίας πόλεις, γνωστό ως «ζώνη των φρουρίων» μια σειρά από αστικά κέντρα που η Ρωσία θέλει απεγνωσμένα να διασπάσει καθώς προσπαθεί να καταλάβει το σύνολο της περιφέρειας Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία. Αυτό συνεχίζει να είναι ένας από τους βασικούς στόχους του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στον πόλεμο αυτό, που μαίνεται εδώ και πάνω από τέσσερα χρόνια από τότε που ξεκίνησε η εισβολή, με τις δυνάμεις του να προσπαθούν να διασπάσουν τις ουκρανικές άμυνες.
Η Λιτοβτσένκο δεν αντιδρά όταν ακούγεται η ηχηρή έκρηξη από ένα κοντινό χόβιτζερ. Αλλά όταν ακούει το βουητό από ένα drone, σταματά να μιλά πριν καλυφθεί κάτω από τα κλαδιά ενός δέντρου.
Χιλιάδες ρωσικά και ουκρανικά μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, τα περισσότερα εκ των οποίων τα χειρίζονται πιλότοι εξ αποστάσεως, γεμίζουν τον ουρανό κοντά στο μέτωπο, κυνηγώντας τα θύματά τους με θανατηφόρα ακρίβεια.
Στην Ντρουζκίβκα, και κατά μήκος της «ζώνης των φρουρίων», πολλοί δρόμοι είναι καλυμμένοι με ειδικά δίχτυα για να προστατεύουν από drones όσους κινούνται σε αυτούς. Η Ζόγια, μια 63χρονη που πουλά βασικά είδη διατροφής έξω από ένα καμένο πάγκο σε αγορά, δεν θέλει να φύγει από τη γενέτειρά της, παρά τους κινδύνους. «Ξέρω ότι μπορεί να έρθει μια βόμβα και να πεθάνω. Το αντιλαμβάνομαι απόλυτα». «Σου σπαράσσει την καρδιά», πρόσθεσε, δείχνοντας την καταστροφή γύρω της. «Με κάνει να θέλω να κλάψω. Εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα. Απλά δεν ξέρω. Η πόλη μας χάθηκε».
ΑΠΕ-ΜΠΕ