Ο αδελφός του βασιλιά, πρίγκιπας Άντριου, συνελήφθη υπό υποψία για παράβαση καθήκοντος, φέρνοντας νέα κρίση για τη μοναρχία στη Βρετανία.
Ειδικότερα, όπως αναφέρει ο «Observer», η είδηση προκαλεί έντονες συζητήσεις για την καταλληλότητα της βασιλικής εξουσίας και το μέλλον του θεσμού.
Τριγμούς στον θεσμό της βασιλείας λόγω της σύλληψης του πρίγκιπα Άντριου
Σύμφωνα με αναλυτές, η Βρετανία βιώνει «κακές μέρες για το ταξικό σύστημα και τη θεολογία που το στηρίζει», καθώς οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι λιγότερο από το ένα τρίτο των νέων κάτω των 34 ετών υποστηρίζει τη μοναρχία. Η γενιά αυτή δεν ενδιαφέρεται για «μαγεία», αλλά για σπίτια και καλά αμειβόμενες δουλειές.
Η σύλληψη του πρίγκιπα Άντριου την Πέμπτη και η απελευθέρωσή του την ίδια μέρα, χωρίς απαγγελία κατηγοριών, έδωσε εικόνα ενός ανθρώπου «σαν να του έχουν αφαιρέσει την ψυχή με ένα κουτάλι», όπως περιγράφουν οι αναλυτές.
Ο βασιλιάς Κάρολος δήλωσε: «Αφήστε με να δηλώσω καθαρά: ο νόμος πρέπει να ακολουθήσει το δρόμο του. Εν τω μεταξύ, η οικογένειά μου και εγώ θα συνεχίσουμε το καθήκον και την υπηρεσία μας προς όλους σας», προσπαθώντας να προστατεύσει την εικόνα του, κατά την «πτώση» του αδελφού του.
«Τιμήθηκε αλλά δεν αγαπήθηκε ποτέ»
Η ζωή του Άντριου, όπως καταγράφεται και στο βιβλίο Entitled του Άντριου Λόουνι, αποκαλύπτει έναν άνδρα που «τιμήθηκε αλλά δεν αγαπήθηκε ποτέ», με εμπλοκή σε αμφιλεγόμενες σχέσεις και κακοποιητικές εμπειρίες στην παιδική του ηλικία. Ο πρίγκιπας Χάρι στο βιβλίο του Spare περιγράφει τη βασιλική ζωή εκτός κάμερας ως «σκληρή», με περιστατικά που αποκαλύπτουν την πίεση και τις κακοποιητικές πρακτικές εντός του θεσμού.
Η μοναρχία πλέον εμφανίζει μόνο την «επίφαση εξουσίας», καθώς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των βασιλικών μελών. Η κληρονομική «μαγεία» έχει χαθεί και αντικατασταθεί από «την πιθανότητα φυλακής», όπως σχολιάζουν ειδικοί, ενώ οι βασιλικοί κανόνες δεν μπορούν πλέον να καλύψουν ανθρώπινες αδυναμίες και παραλείψεις.
Η υπόθεση Άντριου φέρνει στο φως την αναξιοπιστία και τα εσωτερικά προβλήματα της μοναρχίας, αποδεικνύοντας ότι ούτε οι θεσμοί ούτε οι τίτλοι μπορούν να προστατεύσουν από ανθρώπινα λάθη και ταραχώδη γεγονότα.