Αν οι βόμβες και τα drones στη Μέση Ανατολή τραβούν σχεδόν αποκλειστικά την προσοχή μας, ένας άλλος «άγνωστος πόλεμος» βρίσκεται σε εξέλιξη επί ευρωπαϊκού εδάφους και συγκεκριμένα στην Ουγγαρία.
Εκεί όπου ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Πέτερ Μαγκιάρ, στις επικείμενες εκλογές της 12ης Απριλίου, απειλεί την κυριαρχία του Βίκτορ Όρμπαν, μετά από 16 χρόνια συνεχούς διακυβέρνησης της χώρας. Προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να θεωρεί καθοριστική την εκλογική νίκη του Μαγκιάρ για την προώθηση στρατηγικών επιλογών της. Όμως λογαριάζουν χωρίς τους… Ρώσους, που σε μια ακόμα περίπτωση -μετά τη Μολδαβία και τη Ρουμανία- έχουν εξαπολύσει μια συντονισμένη επίθεση, από τη διασπορά fake news, την αποστολή πρακτόρων στο πλευρό του Όρμπαν μέχρι τον ενεργειακό εκβιασμό.
Πριν από λίγα 24ωρα ο Πέτερ Μαγκιάρ κατάγγειλε ότι άνδρες των μυστικών υπηρεσιών του ρωσικού στρατού (GRU) έχουν εγκατασταθεί στη ρωσική πρεσβεία στη Βουδαπέστη και με διπλωματική κάλυψη επεμβαίνουν στην προεκλογική καμπάνια υπέρ του Όρμπαν. Επικεφαλής αυτής της ομάδας είναι ο διαβόητος Σεργκέι Κιριλένκο, που θεωρείται ο αρχιτέκτονας της προπαγανδιστικής μηχανής της Μόσχας, στη Ρωσία και το εξωτερικό. Είναι αυτός που ενορχήστρωσε και την digital καμπάνια στις εκλογές του 2024 στη Μολδαβία, με τη χρήση bots, τρολς, fake news και εγχώριους ακτιβιστές κατά της φιλοευρωπαίας προέδρου Μάια Σάντου. Είχε προηγηθεί η υβριδική επίθεση στις προεδρικές εκλογές της Ρουμανίας, εξαιτίας της οποίας αυτές ακυρώθηκαν σε πρώτη φάση.
Όμως φαίνεται πως η ρωσική μηχανή παραπληροφόρησης εξελίσσεται και δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα στην Ουγγαρία. Ιδού ορισμένα χαρακτηριστικά της υβριδικής επίθεσης...
Σε εξέλιξη βρίσκεται η τεχνική narrative laundering, με πηγή ρωσικές πηγές αλλά με «ξέπλυμα» εγχώριων μέσων και social media, με κοινό παρονομαστή την παρουσίαση του Όρμπαν ως εθνικού ηγέτη και του Μαγκιάρ ως «ενδοτικού υποχείριου των Βρυξελλών».
Παράλληλα, μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης εμφανίζεται ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης ως διαλυμένος και ο Μαγκιάρ ως βουτηγμένος στα σκάνδαλα. Μεγάλο παιχνίδι γίνεται με την Ουκρανία, όπου ο Όρμπαν εμφανίζεται ως ο ηγέτης που δεν επιθυμεί να εμπλέξει τη χώρα του στον πόλεμο, ενώ διαδίδεται ότι ο αντίπαλός του θα πράξει το αντίθετο.
Η ρωσική μηχανή προπαγάνδας δίνει τα ρέστα της με bots και κατασκευασμένα αφηγήματα και ενισχύει την εκτίμηση πως η Ρωσία θεωρεί την Ουγγαρία ως τον πιο αδύναμο κρίκο για τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έως τώρα, ο Όρμπαν έχει συμβάλει τα μέγιστα στην υπονόμευση από τα μέσα κρίσιμων αποφάσεων, όπως των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, τη διακοπή προμήθειας ρωσικού αερίου αλλά και την παροχή βοήθειας στην Ουκρανία. Βεβαίως, η Ουγγαρία στηρίζεται στην προμήθεια ρωσικού αερίου με μακροχρόνια συμβόλαια, ενώ σε εξέλιξη είναι η δημιουργία πυρηνικού σταθμού από τη ρωσική Rosatom - πρόκειται για την εταιρεία που κατασκευάζει και το πυρηνικό εργοστάσιο στο Ακούγιου, στην Τουρκία. Γενικότερα, ο Όρμπαν έχει τινάξει στον αέρα τον οδικό χάρτη της Ε.Ε. ακόμα και για την άμυνα, με τη συνεχή άσκηση του δικαιώματος του βέτο. Άλλωστε ο ίδιος έχει εγκαταστήσει ένα καθεστώς που προσιδιάζει με το πρότυπο της Ρωσίας, ενώ ο έλεγχος στα εγχώρια Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας είναι ασφυκτικός.
Κι όμως, παρ’ όλα αυτά, ο ανεπιθύμητος για τον Πούτιν, Πέτερ Μαγκιάρ, εξακολουθεί να προηγείται στα προγνωστικά για τις εκλογές. Ίσως να είναι και ο μόνος που μπορεί πραγματικά να ανατρέψει τον παντοδύναμο Όρμπαν. Πώς γίνεται αυτό; Ο Μαγκιάρ ήταν άνθρωπος του συστήματος, στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος Fidesz. Το 2024 ξέσπασε ένα μεγάλο σκάνδαλο με υπόθεση κακοποίησης ανηλίκου. Η πρόεδρος Νόβακ και η υπουργός Δικαιοσύνης Βάργκα παραιτήθηκαν, ενώ ο Μαγκιάρ αποχώρησε από το κόμμα, καταγγέλλοντας το σύστημα εξουσίας και διαφθοράς, και ίδρυσε ένα κόμμα, το TISZA party, που μέσα σε λίγους μήνες εκτοξεύτηκε δημοσκοπικά. Κέρδισε συντηρητικό ακροατήριο, καθώς ήταν ένας «μέσα από το σύστημα», που κατάγγειλε τη σκοτεινή πλευρά του καθεστώτος Όρμπαν, ενώ παράλληλα ο φιλοευρωπαϊκός του λόγος βγήκε απήχηση σε οπαδούς της αντιπολίτευσης και κυρίως στους νέους. Είναι, θα έλεγε κανείς, ένας «αντισυστημικός του συστήματος».
Θα τα καταφέρει στις 12 Απριλίου, όπως (προσ)εύχονται οι Βρυξέλλες, ή η Μόσχα και ο Όρμπαν θα διατηρήσουν την κυριαρχία τους, βαθαίνοντας το ρήγμα στην καρδιά της Ευρώπης; Όπως και να έχει, οι ουγγρικές εκλογές έχουν αποκτήσει χαρακτήρα γεωπολιτικής αναμέτρησης, με τεράστια σημασία για τους συσχετισμούς δυνάμεων εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.