Ένας πρώην μηχανικός της Kellogg’s και συνδικαλιστής προηγείται του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Πιτ Ρίκετς στη Νεμπράσκα, στις ενδιάμεσες εκλογές.
Αν κερδίσει, δεν θα ανήκει σε κανένα από τα δύο κόμματα, και αυτό μπορεί να αλλάξει την αριθμητική της Γερουσίας.
Μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της εκλογικής νύχτας στις ΗΠΑ έρχεται από τη Νεμπράσκα, μια πολιτεία που οι Ρεπουμπλικανοί θεωρούν παραδοσιακά ασφαλή.
Με καταμετρημένο το 29% των ψήφων, ο ανεξάρτητος υποψήφιος Νταν Όσμπορν προηγείται με 54,6% έναντι 40,3% του εν ενεργεία Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Πιτ Ρίκετς, σύμφωνα με τα στοιχεία του CNN. Νικητής δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη.
Από το εργοστάσιο, στην πολιτική
Ο Όσμπορν, 51 ετών, μεγάλωσε στην Ομάχα. Υπηρέτησε τέσσερα χρόνια στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, στο αεροπλανοφόρο USS Constellation, και αργότερα στην Εθνοφρουρά. Το 2004 έπιασε δουλειά ως βιομηχανικός μηχανικός στο εργοστάσιο της Kellogg’s στην Ομάχα, όπου εξελέγη πρόεδρος του τοπικού σωματείου.
Έγινε γνωστός το 2021, όταν ηγήθηκε της απεργίας των εργαζομένων της Kellogg’s, που κράτησε 77 ημέρες, με κύριο αίτημα την κατάργηση του διπλού μισθολογίου για νέους και παλαιούς εργαζόμενους. Αργότερα απολύθηκε από την εταιρεία και δούλεψε ως συντηρητής λεβήτων.
Η «σχεδόν νίκη» του 2024
Το 2024 διεκδίκησε για πρώτη φορά έδρα στη Γερουσία, απέναντι στη Ρεπουμπλικανή γερουσιάστρια Ντεμπ Φίσερ. Οι Δημοκρατικοί δεν κατέβασαν δικό τους υποψήφιο. Ο Όσμπορν έχασε με 47% έναντι 53%, ποσοστό που θεωρήθηκε εντυπωσιακό για ανεξάρτητο υποψήφιο σε μια τόσο ρεπουμπλικανική πολιτεία.
Τον Ιούλιο του 2025 ανακοίνωσε δεύτερη υποψηφιότητα, αυτή τη φορά απέναντι στον Πιτ Ρίκετς, πρώην κυβερνήτη της Νεμπράσκα και μέλος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες της πολιτείας. Ο Ντόναλντ Τραμπ στήριξε τον Ρίκετς, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί παρουσίαζαν τον Όσμπορν ως «Δημοκρατικό με μεταμφίεση». Η επικεφαλής των Δημοκρατικών της Νεμπράσκα δήλωσε ότι τον στηρίζει, ενώ το κόμμα δεν κατέβασε, ξανά, δικό του υποψήφιο.
Ούτε Δημοκρατικός ούτε Ρεπουμπλικανός
Ο Όσμπορν παρουσιάζεται ως υποψήφιος της εργατικής τάξης, απέναντι σε αυτό που αποκαλεί «φαύλο κύκλο των δύο κομμάτων». Οι θέσεις του δεν χωρούν στα συνηθισμένα καλούπια: υποστηρίζει την αύξηση του κατώτατου μισθού, τη συνδικαλιστική οργάνωση, αλλά και αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων, το δικαίωμα οπλοκατοχής και χαμηλότερους φόρους για τις μικρές επιχειρήσεις.
Γιατί μπορεί να κρίνει τη Γερουσία
Ο Όσμπορν έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι, αν εκλεγεί, δεν θα ενταχθεί στην κοινοβουλευτική ομάδα κανενός από τα δύο κόμματα.
Αυτό σημαίνει ότι μια νίκη του θα στερούσε από τους Ρεπουμπλικανούς μία έδρα που θεωρούσαν δεδομένη, χωρίς όμως να την προσθέτει αυτόματα στους Δημοκρατικούς.
Σε μια Γερουσία όπου οι Δημοκρατικοί χρειάζονται 51 έδρες για την πλειοψηφία, και όπου η μάχη κρίνεται σε λίγες πολιτείες (Μέιν, Οχάιο, Τέξας, Μίσιγκαν, Μινεσότα, Αλάσκα), μία έδρα εκτός κομμάτων μπορεί να γίνει καθοριστική. Ένας ανεξάρτητος γερουσιαστής σε μια μοιρασμένη Γερουσία θα είχε στα χέρια του κρίσιμες ψηφοφορίες, από τον προϋπολογισμό μέχρι τους διορισμούς δικαστών.