Με μια εντυπωσιακή υποδοχή, κόκκινο χαλί, αμερικανικές και φιλιππινέζικες σημαίες και τη μουσική του «YMCA» έφτασε νωρίτερα σήμερα στη Μανίλα ο Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος συμμετέχει στη Σύνοδο Κορυφής της ASEAN και αποβιβάστηκε από το Air Force One, με την άφιξή του να συνοδεύεται από μια οργανωμένη τελετή υποδοχής στην πίστα του αεροδρομίου.
Αξιωματούχοι, μέλη των ενόπλων δυνάμεων των Φιλιππίνων και παιδιά είχαν συγκεντρωθεί στον αεροδιάδρομο, κρατώντας σημαίες των ΗΠΑ, για να καλωσορίσουν τον Αμερικανό πρόεδρο. Μάλιστα, κατά την υποδοχή του, η μπάντα άρχισε να παίζει το τραγούδι «YMCA», με τον Τραμπ να παραλαμβάνει σημαίες των Ηνωμένων Πολιτειών και των Φιλιππίνων και να τις ανεμίζει ρυθμικά υπό τους ήχους της μουσικής.
Μετά την ολοκλήρωση της τελετής υποδοχής, ο Αμερικανός πρόεδρος επιβιβάστηκε σε ελικόπτερο με προορισμό το ξενοδοχείο όπου θα διαμείνει κατά την παραμονή του στη Μανίλα.
Επισημαίνεται ότι στη Μανίλα πραγματοποιήθηκε και διαδήλωση κατά της άφιξης του Αμερικανού προέδρου.
Η πρώτη συνάντηση με Ινδία, Ιαπωνία και Αυστραλία
Η πρώτη συνάντηση του Τραμπ στο περιθώριο της Συνόδου της ASEAN είναι προγραμματισμένη με τους εταίρους των ΗΠΑ στο Quad, δηλαδή την Ινδία, την Ιαπωνία και την Αυστραλία. Πρόκειται για ένα σχήμα στρατηγικής συνεργασίας τεσσάρων χωρών, το οποίο έχει βασικό στόχο την ενίσχυση της παρουσίας και της συνεργασίας τους στον Ινδο-Ειρηνικό, σε μια περίοδο αυξανόμενης κινεζικής επιρροής στην περιοχή.
Η πρωτοβουλία είχε προταθεί αρχικά πριν από 19 χρόνια από τον τότε πρωθυπουργό της Ιαπωνίας, Σίνζο Άμπε, ενώ επανενεργοποιήθηκε το 2017, κατά την πρώτη προεδρική επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στην Ασία.
Το ερώτημα για τον πραγματικό ρόλο του Quad
Παρά τις αρχικές φιλοδοξίες του, το Quad εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και τα απτά αποτελέσματα της συνεργασίας του. Σχεδιάστηκε ως στρατηγικό αντίβαρο στην αυξανόμενη επιρροή της Κίνας στην Ασία, ωστόσο υπάρχει ο κίνδυνος να αντιμετωπίζεται περισσότερο ως ένα φόρουμ συζητήσεων και ένα συμβολικό πλαίσιο συνεργασίας παρά ως ένας μηχανισμός με ουσιαστική δυνατότητα παρέμβασης.
Μάλιστα, η κριτική αυτή θυμίζει τις συχνές αιτιάσεις που διατυπώνονται και για την ίδια την ASEAN, με τις επικρίσεις να εστιάζουν στην απόσταση ανάμεσα στις διακηρύξεις συνεργασίας και στην υλοποίηση συγκεκριμένων πρωτοβουλιών.