Αν και είναι παγκοσμίως αποδεκτό και τεκμηριωμένο ότι ο τάφος του Ιησού βρίσκεται στα Ιεροσόλυμα, υπάρχει ένα χωριό στην Ιαπωνία που ισχυρίζεται το αντίθετο.
Οι κάτοικοι του Σίνγκο έχουν τοποθετήσει στην είσοδο του χωριού τους μια μικρή μπλε πινακίδα στα αγγλικά που γράφει «Ο τάφος του Χριστού» (Tomb of Christ).
Όσο σουρεαλιστικό και να ακούγεται, οι ντόπιοι ισχυρίζονται ο Υιός του Θεού δεν πέθανε στον Σταυρό αλλά διέφυγε στην Ιαπωνία, έζησε στο χωριό τους και πέθανε εκεί σε βαθιά γεράματα. Μάλιστα, στο Σίνγκο υπάρχει και ο λιτός τάφος του, ένα χωμάτινο λοφάκι, περιτριγυρισμένο με προστατευτικό κιγκλίδωμα και έναν απλό ξύλινο σταυρό στην κορυφή.
Ο πιο παράξενος θρύλος του κόσμου
Κάπου ανάμεσα στους ατελείωτους ορυζώνες της βόρειας Ιαπωνίας, στους ομιχλώδεις, δασώδεις λόφους της επαρχίας Αομόρι με τα μικρά, καταπράσινα χωριά και τα ήσυχα αγροτόσπιτα, οι ιαπωνικοί μύθοι και θρύλοι λένε ότι έζησε ο Ιησούς.
Η ιστορία προέρχεται από τα λεγόμενα «Έγγραφα Τακενούτσι», τα οποία υποτίθεται ότι γράφτηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια και ανακαλύφθηκαν ξανά τη δεκαετία του 1930.
Σύμφωνα με αυτά τα γραπτά, ο Ιησούς έζησε στην Ιαπωνία μεταξύ 21 και 33 ετών, όπου μελέτησε την τοπική γλώσσα και τον πολιτισμό - ενώ είχε αποκτήσει και έναν Ιάπωνα αδελφό.
Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Ιησούς επισκέφθηκε αρχικά την επαρχία Τογιάμα, νοτιότερα, εργαζόμενος για την αυτοκρατορική οικογένεια της χώρας. Στη συνέχεια, υποτίθεται ότι επέστρεψε στην Ιουδαία και πραγματοποίησε τα γεγονότα που περιγράφονται στην Καινή Διαθήκη όπου και «διέδωσε τον λόγο της θεϊκής γης, της Ιαπωνίας».
Όμως, τα «αρχαία» έγγραφα -που το περιεχόμενό τους έχει απορριφθεί ευρέως ως απάτη- αναφέρουν ότι στον Σταυρό θανατώθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ιησού, Ισουκίρι.
Ο ίδιος ο Θεάνθρωπος λέγεται ότι διέφυγε στην Ιαπωνία (από το αρχαίο Ισραήλ), μέσω της Σιβηρίας και της Αλάσκας.
Όταν έφτασε στο χωριό Σίνγκο, φέρεται να παντρεύτηκε, απέκτησε τρία παιδιά, έζησε ως αγρότης και έζησε μέχρι την ηλικία των 106 ετών.
Αιώνες αργότερα, το 1935, ένας θρησκευτικός ηγέτης, ονόματι Κιγιομάρο Τακενούτσι, ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε τον τάφο του «Ιέσου Κιρισούτο» , όπως είναι γνωστός ο Ιησούς Χριστός στην Ιαπωνία στο Σίνγκο, βασιζόμενος στα μυστηριώδη «Έγγραφα Τακενούτσι».
«Χωριό του Ιησού» με δύο τάφους, μουσείο και ξενοδοχείο για τους επισκέπτες
Σύμφωνα με το CNN, για περισσότερα από 60 χρόνια, το χωριό έχει αγκαλιάσει την ιστορία του Ιησού στην Ιαπωνία όχι ως θρησκευτικό δόγμα, αλλά ως ευκαιρία για την οικοδόμηση της κοινότητας, τη διατήρηση των τοπικών παραδόσεων και ένα από τα πιο ασυνήθιστα ετήσια φεστιβάλ της χώρας.
Στην καρδιά όλων βρίσκεται το «Πάρκο του Ιησού» (Christ Park) ένα ξενοδοχείο και ένα Μουσείο Παράδοσης, με έγγραφα και πολιτιστικά εκθέματα που εξηγούν την πηγή του θρύλου.
Μέσα στο πάρκο, στην πλαγιά ενός μικρού λόφου, βρίσκονται 2 τάφοι - Ο ένας ανήκει στον Υιό του Θεού και ο δεύτερος, δίπλα του, λέγεται ότι περιέχει το θαμμένο αυτί του αδελφού του.
«Ο τάφος του Χριστού βρισκόταν πάντα εδώ, αλλά δεν υπήρχε τίποτα που να το εξηγεί σωστά», δήλωσε ο διευθυντής του μουσείου, Χινένομπου Καντογκίσι. «Έτσι, το 1996, χτίσαμε αυτό το μουσείο και οργανώσαμε την έκθεση».
«Μην το υπεραναλύετε»
Το μουσείο συνήθως προσελκύει μόνο μια χούφτα επισκεπτών κάθε μέρα και είναι κλειστό τους χειμερινούς μήνες, Όμως κάθε χρόνο από την δεκαετία του 1960, την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου, πλήθη από όλη την Ιαπωνία συρρέουν στο «Πάρκο του Ιησού» για το Κιρισούτο Ματσούρι, ή αλλιώς Φεστιβάλ του Χριστού.
Ωστόσο, οι τοπικές αρχές προτρέπουν τους επισκέπτες που εκφράζουν απορίες για την ιστορία του Ιησού στην Ιαπωνία, «να μην το πολυεπισκέπτονται» και να το αντιμετωπίζουν με ανοιχτή καρδιά, όπως είναι στην πραγματικότητα: έναν θρύλο.
Ο δήμαρχος Καζουτόμο Σάτο, 57 ετών, βρίσκεται στο αξίωμα μόνο για περίπου ένα χρόνο, αλλά ως κάτοικος του χωριού είναι ενθουσιασμένος από την προσέλευση του κόσμου στο φεστιβάλ.
«Αφήνοντας στην άκρη το ζήτημα της αλήθειας, ο τάφος του Χριστού είναι εδώ και τον κατοχυρώνουμε. Αυτή είναι η πραγματικότητά μας και είναι κάτι που έχουμε προστατεύσει ως παράδοση που μας κληροδοτήθηκε από τους προγόνους μας», είπε χαμογελώντας ευγενικά, βάζοντας τέλος στις συζητήσεις και τις αντιρρήσεις.