Οι νέοι αισθάνονται άβολα να γράφουν περισσότερες από μία παραγράφους με το χέρι.
Μετά από έναν χρόνο χρήσης ηλεκτρονικών συσκευών, το 40% των μαθητών έχασε την ευχέρειά του στη γραφή.
Οι ψηφιακές καινοτομίες αναγκάζουν τη Γενιά Ζ όχι μόνο να εγκαταλείψει τις δεξιότητες γραφής, αλλά και τις βασικές γνώσεις που απαιτούνται για να εκφραστεί με σαφήνεια. Οι ειδικοί ανησυχούν για το αν αυτό αποτελεί μέρος του μετασχηματισμού που υφίσταται η κοινωνία ή ένα πρόβλημα που αφορά συγκεκριμένα τη Γενιά Ζ και πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Παρόλο που μόνο μετά τη Βιομηχανική Επανάσταση και την εφεύρεση της τυπογραφίας η γραφή έγινε πραγματικά προσιτή στο ευρύ κοινό, και παρότι τότε η γραφή εξαπλώθηκε από μια επιλεγμένη ομάδα ειδικών στον υπόλοιπο πληθυσμό, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η ικανότητά μας να γράφουμε μας συντρόφευε από τους πρώτους πολιτισμούς. Για περίπου 5.500 χρόνια οι Σουμέριοι, οι Αιγύπτιοι και οι Κινέζοι χάραξαν μια πορεία που η Γενιά Ζ τώρα εγκαταλείπει.
Η απώλεια δεξιοτήτων γραφής στη Γενιά Ζ
Σύμφωνα με αρκετές μελέτες και δηλώσεις που συνέλεξε η Türkiye Today από καθηγητές σε διάφορα πανεπιστήμια, οι νέοι της Γενιάς Ζ έχουν συνηθίσει τόσο πολύ τη χρήση πληκτρολογίων, που έχουν χάσει τις δεξιότητές τους στην παραδοσιακή γραφή.
Όπως κάθε δεξιότητα που σταδιακά εξασθενεί λόγω αχρησίας, οι μαθητές παρουσιάζουν πλέον σημαντική μείωση δεξιοτήτων στη γραφή τους, γράφοντας συχνά στραβά στη σελίδα και δημιουργώντας δυσανάγνωστα γράμματα.
Μελέτη που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Στάβανγκερ στη Νορβηγία έδειξε ότι μόνο ένα έτος αποκλειστικής εστίασης στην ψηφιακή γραφή είχε ως αποτέλεσμα το 40% των μαθητών να χάσει την ευχέρειά του στη γραφή.
Ωστόσο, υποστηρίζουν πως το να έχουν «κακή γραφή» ή να κουράζονται υπερβολικά όταν γράφουν σε χαρτί δεν είναι το χειρότερο. Ωθούμενοι από τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ως μέσου επικοινωνίας, συχνά αποφεύγουν τις μεγάλες προτάσεις ή αποτυγχάνουν να συντάξουν συνεκτικές παραγράφους. Τα μέλη της Γενιάς Ζ όχι μόνο δυσκολεύονται περισσότερο να γράψουν και να επικοινωνήσουν αποτελεσματικά, αλλά, ανεξάρτητα από το αν γράφουν με το χέρι ή με πληκτρολόγηση, δυσκολεύονται να δημιουργήσουν παραγράφους με ανεξάρτητες προτάσεις, κάτι που καθιστά το κείμενό τους πιο χαοτικό και δύσκολο στην κατανόηση.
Τα καλά νέα είναι ότι η ικανότητά τους να συνθέτουν και να προσπαθούν να εξηγήσουν οποιαδήποτε έννοια σε λιγότερες από δέκα λέξεις έχει βελτιωθεί σημαντικά, αλλά μακροπρόθεσμα αυτό καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την εμβάθυνση σε πιο σύνθετα θέματα. Μεταξύ της απώλειας ορισμένων κανόνων ορθογραφίας και της ικανότητας να δομήσουν σωστά αυτό που θέλουν να μεταφέρουν, η ανησυχία για την κατεύθυνση που θα πάρει η γραφή καθώς η τεχνολογία συνεχίζει να αναπτύσσεται γίνεται μια όλο και πιο απτή πραγματικότητα.