O δήμαρχος των Καννών, Νταβίντ Λινάρ, επιχειρεί να εμφανιστεί ως ένας νέος διεκδικητής της γαλλικής Δεξιάς, αξιοποιώντας τη δυναμική των social media, ακόμα και για την προεδρία της Γαλλίας.
Από 100.000 νέους ακολούθους μέσα σε μία εβδομάδα έως το 6% στις δημοσκοπήσεις, ο δήμαρχος των Καννών επιχειρεί να αμφισβητήσει το γαλλικό πολιτικό κατεστημένο.
Ριζοσπάστης φιλελεύθερος, πολέμιος του κρατισμού και πολιτικά κοντά στον Χαβιέρ Μιλέι, φιλοδοξεί να ενώσει τη Δεξιά και να διεκδικήσει την προεδρία της Γαλλίας το 2027.
Ένα hashtag που φιλοδοξεί να μετατραπεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες με αυξανόμενη ένταση στα γαλλικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης: #ilsepassequelquechose, δηλαδή «κάτι συμβαίνει». Στο επίκεντρο αυτής της ψηφιακής κινητοποίησης βρίσκεται ο Λινάρ, δήμαρχος των Καννών και πρόεδρος της Ένωσης Γάλλων Δημάρχων, ο οποίος επιχειρεί να περάσει από την τοπική αυτοδιοίκηση στην πρώτη γραμμή της εθνικής πολιτικής, βάζοντας στόχο το Μέγαρο των Ηλυσίων στις προεδρικές εκλογές του 2027.
Ο Λινάρ αποχώρησε από τους Ρεπουμπλικανούς (Les Républicains), έπειτα από διαφωνία σχετικά με τη στροφή του σημερινού ηγέτη του κόμματος, Μπρουνό Ρεταγιό, και προχώρησε στη δημιουργία του δικού του φιλελεύθερου πολιτικού κινήματος, Nouvelle Énergie (Νέα Ενέργεια). Η υποψηφιότητά του για την προεδρία έχει πλέον λάβει επίσημη μορφή, ενώ οι υποστηρικτές του επιχειρούν να παρουσιάσουν την άνοδό του ως μια νέα πολιτική δυναμική που μπορεί να ανατρέψει τις ισορροπίες στη γαλλική Δεξιά.
Η εκρηκτική άνοδος στα social media και το 6% στις δημοσκοπήσεις
Μέχρι πρόσφατα, ο δήμαρχος των Καννών αποτελούσε μια σχετικά περιφερειακή προσωπικότητα σε σύγκριση με τους πρωταγωνιστές της γαλλικής πολιτικής σκηνής. Τώρα, όμως, εμφανίζεται ως ένας πιθανός εξωσυστημικός διεκδικητής, με όπλο την απήχησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα La Loupe politique, η οποία παρακολουθεί και αναλύει τις διαδικτυακές τάσεις, ο Λινάρ απέκτησε 100.000 νέους ακολούθους μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, κυρίως στο Instagram, φτάνοντας συνολικά τους 354.000.
Ο αριθμός αυτός ξεπερνά αισθητά τους 108.000 ακολούθους του Ρεταγιό, αλλά και τους 221.000 του Εντουάρ Φιλίπ, πρώην πρωθυπουργού και επικεφαλής του κόμματος Horizons, ο οποίος προηγείται μεταξύ των κεντρώων υποψηφίων στις δημοσκοπήσεις για την πρόκριση στον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2027.
Όπως επισημαίνει και σε σχετικό της δημοσίευμα η «Le Monde», η διαδικτυακή απήχηση φαίνεται να συνοδεύεται και από δημοσκοπική άνοδο. Στην τελευταία έρευνα της Ifop για το τηλεοπτικό δίκτυο LCI, που πραγματοποιήθηκε από τις 12 έως τις 14 Οκτωβρίου, ο Λινάρ συγκεντρώνει 6% στην πρόθεση ψήφου, σε ένα από τα εξεταζόμενα σενάρια που περιλαμβάνει τον Φιλίπ. Το ποσοστό του είναι υψηλότερο από το 5% του Ρεταγιό, ενώ στην προηγούμενη δημοσκόπηση, στα τέλη Σεπτεμβρίου, βρισκόταν στο 3,5%. Η αύξηση κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα έχει προκαλέσει συζητήσεις για το κατά πόσο διαμορφώνεται μια πραγματική πολιτική δυναμική ή απλώς μια πρόσκαιρη «φούσκα» των social media.
Σύμφωνα, επίσης με το βαρόμετρο Le Point/Cluster 17, που δημοσιεύθηκε στις 9 Νοεμβρίου, ο Λινάρ καταγράφει 25% δημοτικότητα, αυξημένη κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον Σεπτέμβριο, και ανεβαίνει από τη 19η στην 5η θέση της κατάταξης των δημοφιλέστερων πολιτικών προσωπικοτήτων στη Γαλλία. Με το ποσοστό αυτό ξεπερνά τον Εντουάρ Φιλίπ, ο οποίος συγκεντρώνει 22%, και τον Μπρουνό Ρεταγιό με 24%. Μπροστά του βρίσκονται η Μαρίν Λεπέν με 35%, ο Ζορντάν Μπαρντελά με 32%, καθώς και ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν και ο Ζαν-Λικ Μελανσόν με 26% έκαστος.
Γέννημα θρέμμα των Καννών
Ο 57χρονος πολιτικός γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1969 στη Λιμόζ, στη νοτιοδυτική Γαλλία, αλλά οι οικογενειακές του ρίζες βρίσκονται στις Κάννες, όπου έμελλε να χτίσει την πολιτική του καριέρα. Προέρχεται από παλιά οικογένεια της πόλης: Ο προπάππους του, Λεόν, ήταν ο κατασκευαστής της ιστορικής αγοράς Forville, που εγκαινιάστηκε το 1934. Ο πατέρας του, Ντενί, είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στην AS Cannes, ενώ η μητέρα του ήταν χορεύτρια μπαλέτου. Ο ίδιος σπούδασε στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Μπορντό, όπως αναφέρει το επίσημο βιογραφικό του.
Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1996, όταν προσλήφθηκε ως διευθυντής γραφείου και κοινοβουλευτικός συνεργάτης του Ζακ Πελισάρ, τότε δημάρχου της Λον-λε-Σονιέ και βουλευτή. Το 1999 επέστρεψε στις Κάννες, όπου ανέλαβε τη διαχείριση της οικογενειακής επιχείρησης και εργάστηκε στο τεχνολογικό και επιχειρηματικό οικοσύστημα της Sophia Antipolis. Το 2001 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος, με αρμοδιότητες στον τουρισμό και στην οικονομική ανάπτυξη, ενώ το 2008 έγινε πρώτος αντιδήμαρχος και εξελέγη παράλληλα στο νομαρχιακό συμβούλιο των Alpes-Maritimes. Το 2014 κέρδισε για πρώτη φορά τη δημαρχία των Καννών, με ποσοστό περίπου 59%, ενώ επανεξελέγη το 2020 με το εντυπωσιακό 88,1% στον πρώτο γύρο. Από το 2021 βρίσκεται στην προεδρία της Ένωσης Γάλλων Δημάρχων, σύμφωνα με το TF1 Info.
Πέρα από την πολιτική, ο Λινάρ ασχολείται συστηματικά με τον αθλητισμό, ιδιαίτερα με το τρέξιμο, τους μαραθωνίους, την πυγμαχία και την κολύμβηση. Είναι επίσης συγγραφέας, έχοντας συνυπογράψει βιβλία για την κοινωνική συνοχή και τον πολιτισμό, ενώ το 2025 εξέδωσε το έργο «Ainsi va la France», ένα φιλελεύθερο πολιτικό μανιφέστο. Είναι πατέρας τριών παιδιών και παρουσιάζει τον εαυτό του ως άνθρωπο της δράσης, της πειθαρχίας και της προσωπικής προσπάθειας.
Το «κάτι συμβαίνει» και το παράδειγμα Μακρόν
Ο ίδιος ο Λινάρ εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξος. «Η δύναμή μου βρίσκεται στο γεγονός ότι είμαι εκτός συστήματος και ότι παραμένω σταθερός στην ίδια γραμμή. Η ομάδα που με στηρίζει γίνεται όλο και ισχυρότερη. Αυτή τη στιγμή είμαστε δώδεκα στη Nouvelle Énergie. Επεκτείνουμε τα κεντρικά μας γραφεία στο Παρίσι. Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να παρασυρθεί, αλλά αντικειμενικά η δυναμική ενισχύεται. Κάτι συμβαίνει», δήλωσε στην εφημερίδα Ouest-France.
Η στρατηγική του θυμίζει σε αρκετά σημεία την πολιτική διαδρομή του Εμανουέλ Μακρόν. Το καλοκαίρι του 2014, όταν ήταν υπουργός Οικονομίας, ο Μακρόν ταξίδεψε στην Καλιφόρνια μαζί με τον επιχειρηματία και οραματιστή της τεχνολογίας Ξαβιέ Νιέλ και αντιλήφθηκε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούσαν να επιτρέψουν σε έναν πολιτικό να παρακάμψει τα παραδοσιακά κόμματα, δημιουργώντας απευθείας μια βάση υποστηρικτών γύρω από το όνομά του.
Την άνοιξη του 2016, τα social media αποτέλεσαν το πραγματικό εφαλτήριο για το En Marche!, το κίνημα με το οποίο ο Μακρόν επιχείρησε να προωθήσει μια φιλελεύθερη τρίτη οδό, υπερβαίνοντας το παλιό δίπολο μεταξύ Σοσιαλιστών και Γκωλικών. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Λινάρ επιχειρεί να επαναλάβει αυτή τη ρήξη, από διαφορετική, ωστόσο, ιδεολογική αφετηρία.
Ο «Γάλλος Μιλέι» και η επίθεση στον κρατικό μηχανισμό
Η ιδεολογική ταυτότητα του Λινάρ εξηγεί και τον χαρακτηρισμό του ως «Γάλλου Μιλέι», σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα IL FOGLIO. Όπως ο Αργεντινός πρόεδρος, Χαβιέρ Μιλέι, είναι έντονα αντικρατιστής, υπέρμαχος της ελεύθερης αγοράς και πολέμιος της γραφειοκρατίας.
Στις συγκεντρώσεις του υπόσχεται περικοπές ύψους 200 δισ. ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ υποστηρίζει μια πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντι στις υπερβολές του πολιτικού Ισλάμ και στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Παράλληλα, είναι ένθερμος και άνευ όρων υποστηρικτής του Ισραήλ.
Το στοίχημα της ενωμένης Δεξιάς
Ο τελικός στόχος του Λινάρ είναι να αναδειχθεί σε υποψήφιο της «ενωμένης Δεξιάς», προσελκύοντας ψηφοφόρους από διαφορετικές πολιτικές δεξαμενές του χώρου.
Επιδιώκει να απευθυνθεί σε υποστηρικτές της Εθνικής Συσπείρωσης (Rassemblement National). Ταυτόχρονα, επιχειρεί να προσελκύσει Γάλλους με γκωλικές πολιτικές καταβολές, οι οποίοι δεν βρίσκουν ελκυστικές τις υποψηφιότητες ούτε του Ρεταγιό ούτε του Φιλίπ.
Για τον Λινάρ, η πρόκληση είναι να μετατρέψει τη διαδικτυακή δημοτικότητα και τη δημοσκοπική άνοδο σε πραγματική εκλογική δύναμη και να επιβεβαιωθεί ότι πράγματι «κάτι συμβαίνει».