Σχεδόν 250 γυναίκες στη Γαλλία πιστεύουν ότι έπεσαν θύματα πρώην υψηλόβαθμου δημoσίου υπαλλήλου, που φέρεται να τους χορηγούσε διουρητικές ουσίες στη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας, προκαλώντας τους ανεξέλεγκτη ανάγκη ούρησης και εκθέτοντάς τες σε ταπεινωτικές καταστάσεις.
- Ο πρώην υψηλόβαθμος δημόσιος υπάλληλος Κριστιάν Νεγκρ, φέρεται να χορήγησε διουρητικές ουσίες σε υποψήφια κατά τη διάρκεια συνέντευξης, οδηγώντας την σε ταπεινωτική κατάσταση ανεξέλεγκτης ούρησης και προσπαθώντας να την εκμεταλλευτεί σε απομονωμένο σημείο.
- Η αστυνομική έρευνα ξεκίνησε το 2018, όταν ο δράστης συνελήφθη να φωτογραφίζει γυναίκα. Στον υπολογιστή του εντοπίστηκε αρχείο με στοιχεία για σχεδόν 250 γυναίκες-θύματα, τις οποίες κατέγραφε συστηματικά μετά τη χορήγηση των ουσιών.
- Η υπόθεση αναζωπύρωσε τη δημόσια συζήτηση στη Γαλλία για τη «χημική υποταγή», οδηγώντας σε πολιτικές πρωτοβουλίες και πιλοτικά προγράμματα για την υποστήριξη θυμάτων που υποψιάζονται ότι έχουν πέσει θύματα νάρκωσης για εγκληματικούς σκοπούς.
- Τα θύματα καταγγέλλουν σοβαρές καθυστερήσεις από το σύστημα Δικαιοσύνης, βιώνοντας μια «δευτερογενή θυματοποίηση» λόγω της πολυετούς αναμονής για τη δίκη. Η απόφασή τους να μιλήσουν δημόσια ενθαρρύνει και άλλες γυναίκες να καταγγείλουν παρόμοιες εμπειρίες.
Η υπόθεση αφορά περιστατικά, τα οποία φέρεται να σημειώθηκαν μεταξύ 2009 και 2018 και επαναφέρει στη Γαλλία μετά την «υπόθεση Πελικό» τη συζήτηση για τη λεγόμενη «χημική υποταγή», δηλαδή τη χρήση ουσιών για την άσκηση ελέγχου πάνω σε ένα άλλο άτομο.
Μία από τις γυναίκες που καταγγέλλουν τον Κριστιάν Νεγκρ, η Αναΐς ντε Βος, ήταν μόλις 27 ετών όταν πήγε, τον Ιούλιο του 2011, σε συνέντευξη για μια θέση στο υπουργείο Πολιτισμού στο Παρίσι.
Ο Νεγκρ, τότε υψηλόβαθμος δημόσιος υπάλληλος, της προσέφερε έναν καφέ που είχε φτιάξει ο ίδιος. Η ίδια δεν συνήθιζε να πίνει καφέ, αλλά δέχθηκε από ευγένεια.
«Είχε άσχημη γεύση, οπότε ήπια περίπου τον μισό», περιγράφει στο BBC.
Λίγο αργότερα συνέχισαν τη συνέντευξη εκτός γραφείου με μια βόλτα στους δρόμους του Παρισιού. Τότε η Αναΐς άρχισε να αισθάνεται μια ανεξήγητη και ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει.
Όταν του είπε ότι χρειαζόταν επειγόντως τουαλέτα, εκείνος, όπως περιγράφει, την κοίταξε επίμονα και στη συνέχεια την οδήγησε σε μια αποθήκη κάτω από γέφυρα στον Σηκουάνα, λέγοντάς της ότι μπορούσε να ουρήσει εκεί.
Η ίδια πανικοβλήθηκε και αρνήθηκε.
Τελικά, κατάφερε να βρει μια καφετέρια που της επέτρεψε να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα. Μέχρι όμως να φτάσει εκεί, είχε χάσει τον έλεγχο της ουροδόχου κύστης της. «Τουλάχιστον δεν με είδε», λέει σήμερα, ανακαλώντας στη μνήμη της το περιστατικό 15 χρόνια μετά.
Το αρχείο «Experiments P» και οι σχεδόν 250 γυναίκες
Για χρόνια η Αναΐς δεν μπορούσε να εξηγήσει τι είχε συμβεί. Ήξερε μόνο ότι κατά τη διάρκεια εκείνης της συνέντευξης είχε αισθανθεί εξαιρετικά αδύναμη και ότι η συμπεριφορά του Νεγκρ της είχε προκαλέσει έντονη δυσφορία.
Δεν πήρε τελικά τη δουλειά και η ίδια θεωρεί ότι η εμπειρία επηρέασε την αυτοπεποίθησή της και την επαγγελματική της πορεία.
Το 2019, όμως, έλαβε επιστολή από την Αστυνομία και τότε έμαθε ότι οι Αρχές πίστευαν πως ήταν μία από σχεδόν 200 γυναίκες που ενδέχεται να είχαν ναρκωθεί κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας.
«Σοκαρίστηκα. Αλλά χάρηκα που έμαθα ότι δεν ήμουν τρελή. Κάτι είχε συμβεί εκείνη την ημέρα», λέει.
Σύμφωνα με την Αναΐς, οι αστυνομικοί είχαν εντοπίσει στον υπολογιστή του Νεγκρ ένα αρχείο με τίτλο «Experiments P».
Το αρχείο φέρεται να περιείχε λεπτομέρειες για τις γυναίκες που είχαν περάσει από συνέντευξη, μεταξύ άλλων την ώρα άφιξής τους, τη στιγμή που φέρεται να τους χορηγήθηκε διουρητική ουσία, τον χρόνο που χρειάστηκαν μέχρι να ουρήσουν, ακόμη και τα εσώρουχα που φορούσαν.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο Νεγκρ χρησιμοποιούσε συστηματικά διουρητικά, ουσίες που αυξάνουν την παραγωγή ούρων και χρησιμοποιούνται κανονικά για την αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων.
TIME: Η Ζιζέλ Πελικό, μία από τις γυναίκες της χρονιάς για το 2025
Η Αναΐς είναι πλέον πεπεισμένη ότι η περίεργη γεύση του καφέ που της είχε προσφέρει ο Νεγκρ οφειλόταν σε μια τέτοια ουσία.
Την ημέρα εκείνη, μάλιστα, είχε περάσει στιγμιαία από το μυαλό της η σκέψη ότι ίσως κάποιος είχε βάλει κάτι στο ρόφημά της. Την απέρριψε όμως αμέσως: «Είναι το υπουργείο Πολιτισμού. Δεν μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο».
Η έρευνα ξεκίνησε όταν τον έπιασαν να φωτογραφίζει γυναίκα
Η έρευνα σε βάρος του Νεγκρ ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2018, όταν, σύμφωνα με τη γαλλική εισαγγελία, ένας συνάδελφός του τον αντιλήφθηκε να φωτογραφίζει μια γυναίκα κάτω από ένα τραπέζι.
Ο Νεγκρ τέθηκε αρχικά σε διαθεσιμότητα και το 2019 απολύθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, το 2018 φέρεται να παραδέχθηκε στους ερευνητές ότι είχε «επιβάλει ταπεινωτικές καταστάσεις σε γυναίκες» κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας.
Σήμερα, ο Νεγκρ, ο οποίος είναι περίπου 60 ετών, βρίσκεται υπό επίσημη έρευνα για κατηγορίες που περιλαμβάνουν χορήγηση ουσιών, παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και σεξουαλική επίθεση και αναμένει να δικαστεί.
Το BBC έθεσε υπόψην του Νεγκρ τις καταγγελίες των γυναικών μέσω του δικηγόρου του, όμως εκείνος αρνήθηκε να σχολιάσει.
«Δεν πήρε τα μάτια του από πάνω μου»
Μία ακόμη γυναίκα που περιλαμβάνεται στις σημειώσεις του Νεγκρ είναι η Μαρί-Ελέν Μπρις. Είχε περάσει από συνέντευξη μαζί του το 2016 στο Στρασβούργο.
Όπως περιγράφει, ο Νεγκρ της είπε ότι φαινόταν αγχωμένη και της πρότεινε να κάνουν μια βόλτα έξω για να «ηρεμήσει». Κατά τη διάρκεια της βόλτας, άρχισε και εκείνη να αισθάνεται μια ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει, η οποία σύντομα εξελίχθηκε σε έντονο πόνο.
Ο Νεγκρ της είπε ότι γνώριζε μια δημόσια τουαλέτα κοντά. Όταν όμως έφτασαν στο σημείο, δεν υπήρχε τουαλέτα. «Υπέφερα πραγματικά... πονούσα τόσο πολύ που είχα ασπρίσει και τα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια μου», περιγράφει.
Τελικά αναγκάστηκε να ουρήσει σε δημόσιο χώρο. Ο Νεγκρ προσφέρθηκε να την καλύψει με το σακάκι του. «Ντρεπόμουν τρομερά. Δεν πήρε τα μάτια του από πάνω μου», λέει.
Η Μαρί-Ελέν υποστηρίζει ότι η εμπειρία την επηρέασε για χρόνια και ότι εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προβλήματα του ουροποιητικού.
«Δέχθηκα επίθεση, μού χορηγήθηκε ουσία, δηλητηριάστηκα. Για μένα πρόκειται ξεκάθαρα για σεξουαλική επίθεση», τονίζει.
Η «χημική υποταγή» στο επίκεντρο της Γαλλίας
Η υπόθεση Νεγκρ έρχεται να προστεθεί στη μεγαλύτερη συζήτηση που έχει ανοίξει στη Γαλλία για τη «χημική υποταγή», δηλαδή τη χρήση φαρμάκων ή άλλων ουσιών με σκοπό να καταστεί ένα άτομο ευάλωτο ή να ελεγχθεί η συμπεριφορά του.
Το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο της γαλλικής κοινωνίας το 2024, μετά την υπόθεση της Ζιζέλ Πελικό, ο σύζυγος της οποίας καταδικάστηκε επειδή τη νάρκωνε και προσκαλούσε αγνώστους να τη βιάζουν, ενώ εκείνη ήταν αναίσθητη.
Η Γαλλίδα βουλευτής Σαντρίν Ζοσό έχει αναλάβει εκστρατεία για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Μετά και την καταδίκη του γερουσιαστή Ζοέλ Γκεριό, ο οποίος κρίθηκε ένοχος επειδή έβαλε «έκσταση» στο ποτό της με σκοπό να της επιτεθεί σεξουαλικά, το θέμα έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη πολιτική διάσταση.
Στη Γαλλία εφαρμόζεται πλέον πιλοτικό πρόγραμμα, μέσω του οποίου γυναίκες που υποψιάζονται ότι έχουν ναρκωθεί μπορούν να δώσουν δείγματα αίματος, ούρων ή μαλλιών για εργαστηριακό έλεγχο, χωρίς να χρειάζεται προηγουμένως να έχουν υποβάλει επίσημη καταγγελία στην αστυνομία.
Ωστόσο, η υπόθεση του Νεγκρ αναδεικνύει ένα σημαντικό πρόβλημα: πολλές από τις φερόμενες ως θύματα δεν γνώριζαν καν ότι μπορεί να είχαν λάβει κάποια ουσία.
Και όσο περνά ο χρόνος, τόσο δυσκολότερο γίνεται να εντοπιστούν οι ουσίες. Στο αίμα και στα ούρα πολλές από αυτές εξαφανίζονται σχετικά γρήγορα, ενώ ακόμη και η ανάλυση τρίχας δεν είναι πάντα σε θέση να προσδιορίσει με ακρίβεια πότε χορηγήθηκε μια ουσία.
Ο τοξικολόγος Ζαν-Κλοντ Αλβαρέζ χαρακτηρίζει τη χρήση διουρητικών με αυτόν τον τρόπο «πολύ ασυνήθιστη», λέγοντας ότι στα 26 χρόνια της καριέρας του δεν έχει συναντήσει κάτι ανάλογο.
«Για τέσσερα χρόνια ήμουν μόνη με τη γνώση ότι ήμουν θύμα»
Για τις γυναίκες που έχουν καταγγείλει τον Νεγκρ, η υπόθεση δεν αφορά μόνο όσα φέρονται να συνέβησαν στις συνεντεύξεις εργασίας, αλλά και τον χρόνο που χρειάστηκε μέχρι να αισθανθούν ότι εισακούστηκαν από τη Δικαιοσύνη.
Η Αναΐς λέει ότι μίλησε για πρώτη φορά στην Αστυνομία το 2019, αλλά στη συνέχεια δεν είχε ουσιαστική ενημέρωση για την υπόθεση μέχρι το 2023, παρά τα επανειλημμένα email της. «Για τέσσερα χρόνια ήμουν μόνη με τη γνώση ότι ήμουν θύμα. Δεν ήξερα τι να κάνω», λέει, προσθέτοντας ότι είναι «πολύ θυμωμένη με το σύστημα Δικαιοσύνης».
Η Μαρί-Ελέν περιγράφει αυτή την αναμονή ως «δευτερογενή θυματοποίηση», υποστηρίζοντας ότι τα θύματα καλούνται διαρκώς να αποδεικνύουν τον αντίκτυπο όσων υπέστησαν.
Η Κεϊλιόπι Μινγκέιρου από το UN Women δήλωσε στο BBC ότι κυβερνήσεις, αστυνομικές και δικαστικές Αρχές πρέπει να κάνουν περισσότερα για την αντιμετώπιση των σεξουαλικών επιθέσεων που διευκολύνονται μέσω της χορήγησης ουσιών.
Το BBC ζήτησε σχόλιο από τη γαλλική αστυνομία, τη Δικαιοσύνη και την κυβέρνηση σχετικά με την κριτική για τον χειρισμό της υπόθεσης, χωρίς να λάβει απάντηση.
Για χρόνια η Μαρί-Ελέν σιωπούσε. Σήμερα λέει ότι δεν αισθάνεται πλέον ντροπή.«Δεν χρειάζεται να κρύβομαι. Είμαι θύμα», δηλώνει.
Και εξηγεί ότι η απόφασή της να μιλήσει δημόσια έχει βοηθήσει και άλλες γυναίκες να αναγνωρίσουν πιθανές δικές τους εμπειρίες και να απευθυνθούν στις Αρχές.
«Είναι σημαντικό να μιλάμε για τη σεξιστική και τη σεξουαλική βία», καταλήγει.