Τουλάχιστον τρεις Έλληνες επέβαιναν σε ένα από τα δύο τρένα που συγκρούστηκαν στην Ισπανία, μία μητέρα, η οποία τραυματίστηκε στο πόδι, με τους δύο ενήλικους γιους της, οι οποίοι είναι καλά στην υγεία τους.
Την πληροφορία μεταφέρει η ισπανική εφημερίδα «Εl Pais» σε άρθρο της για τις σκηνές που εκτυλίχθηκαν στο νοσοκομείο του Τολέδο μετά τη σύγκρουση των τρένων χθες το πρωί, που είχε ως συνέπεια τον θάνατο 69 ανθρώπων και τον τραυματισμό δεκάδων.
Όπως γράφει η «El Pais»:
«Μεταξύ των ασθενών είναι δύο Νοτιοκορεάτες τουρίστες, εξηγεί εκπρόσωπος της πρεσβείας της Νότιας Κορέας που έχει ταξιδέψει εκεί. Υπάρχουν επίσης τρεις Έλληνες τουρίστες, η οικογένεια Δρίτσα, η οποία έφτασε στη Μαδρίτη το Σάββατο και ταξίδευε στη Σεβίλλη για να επισκεφθεί την πόλη. «Δυστυχώς…»
Η μητέρα, σε αναπηρικό καροτσάκι και με σπασμένη κλείδα, προτιμά να μιλούν οι γιοι της εκ μέρους της: «Είμαι ακόμα σε σοκ», λέει στα αγγλικά. Ο Μάριος, 21 ετών, και ο Χρήστος, 18 ετών, αφηγούνται πώς, λίγο πριν από το δυστύχημα, χώρισαν επειδή ο μεγαλύτερος αδελφός και η μητέρα τους είχαν πάει να πάρουν πρωινό στην καφετέρια. Ετοιμάζονταν να πάρουν την παραγγελία τους, όταν η πρόσκρουση τους εκτόξευσε όλους στον αέρα.
«Ξαφνικά, ο χρόνος σταμάτησε», λέει ο Μάριος. Χτύπησαν με άλλους επιβάτες. Έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλον. Το βαγόνι-εστιατόριο εκτροχιάστηκε. Για αρκετά δευτερόλεπτα ακουγόταν ένας «άγριος ήχος». Ο χώρος γέμισε με μια έντονη μυρωδιά γης. Το βαγόνι ακινητοποιήθηκε υπό γωνία περίπου 30 μοιρών. Κατάφεραν να σηκωθούν αμέσως. Φώναξαν τον μικρότερο αδελφό. Ήταν καλά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, επέζησε επειδή, λίγο πριν από τη σύγκρουση, αποφάσισε να μετακινηθεί στη θέση που είχε αφήσει ο αδελφός του. Η θέση στην οποία καθόταν λίγα λεπτά πριν καταστράφηκε. Κατάφεραν να ξανασμίξουν, να κατέβουν από το τρένο και να πάνε σε ένα διπλανό ανοιχτό χώρο.
Καθώς μιλάνε, η μητέρα, με το χέρι της δεμένο σε νάρθηκα, κλαίει καθώς κοιτάζει το τηλέφωνό της, εμφανώς συντετριμμένη, ενώ τα παιδιά της την αγκαλιάζουν και την παρηγορούν. Είναι πολύ ευγνώμονες για την ιατρική και ανθρώπινη φροντίδα που έλαβαν. Όταν δεν μπορούσαν να καταλάβουν τη γλώσσα, επικοινωνούσαν με χειρονομίες. Συγκινήθηκαν που ένας ντόπιος εθελοντής τους οδήγησε από το σημείο του δυστυχήματος στο χωριό, πριν μεταφερθούν στο νοσοκομείο. Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, σκοπεύουν να επιστρέψουν στη Μαδρίτη».
