Λιγότερο από έξι μήνες πριν από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της 18ης Απριλίου 2027, η Γαλλία εισέρχεται σε μια από τις πιο αμφίρροπες πολιτικές αναμετρήσεις των τελευταίων ετών.
Περισσότερες από 30 προσωπικότητες έχουν ήδη ανακοινώσει ότι επιθυμούν να διεκδικήσουν το Μέγαρο των Ηλυσίων, από τους επικεφαλής των μεγάλων πολιτικών παρατάξεων μέχρι ανεξάρτητους υποψηφίους, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες, ακόμη και έναν πέντε φορές Ολυμπιονίκη του τζούντο.
Η εκλογική αναμέτρηση έχει ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο για τη Γαλλία, η οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις συνέπειες των πρόωρων βουλευτικών εκλογών του 2024 και τον κατακερματισμό του πολιτικού της συστήματος, αλλά και για την Ευρώπη, καθώς οι πολιτική μετατόπιση στη χώρα δημιουργεί νέα δεδομένα.
Σύμφωνα με την καταγραφή του «Nouvel Observateur» στις 9 Νοεμβρίου, 31 υποψήφιοι παραμένουν αυτή τη στιγμή στην κούρσα, ενώ συνολικά 40 πρόσωπα είχαν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν την προεδρία, πριν ορισμένοι αποσυρθούν ή αποκλειστούν.
Το βασικό ερώτημα είναι ποιοι θα καταφέρουν να εξασφαλίσουν την απαραίτητη πολιτική και εκλογική υποστήριξη, αλλά και ποιος θα μπορέσει να συσπειρώσει γύρω του τις διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις.
Η Αριστερά και η τέταρτη υποψηφιότητα Μελανσόν
Στον χώρο της Αριστεράς, η πολυδιάσπαση αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για το χώρο, σύμφωνα με το ρεποράζ γαλλικών ΜΜΕ. Παρά την κοινή εκλογική κάθοδο των Σοσιαλιστών, των Πρασίνων, των Κομμουνιστών και της Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI) στις βουλευτικές εκλογές του 2024, υπό την ομπρέλα του Νέου Λαϊκού Μετώπου, οι σχέσεις μεταξύ των κομμάτων επιδεινώθηκαν σημαντικά.
Ο επικεφαλής της LFI, Ζαν-Λικ Μελανσόν, ανακοίνωσε στις 3 Μαΐου 2026 ότι θα διεκδικήσει για τέταρτη φορά την προεδρία της Γαλλίας. Παρουσιάζοντας την υποψηφιότητά του στο δελτίο ειδήσεων του TF1, επέκρινε τον κατακερματισμό της Αριστεράς, λέγοντας ότι οι εσωτερικές διαμάχες έχουν δημιουργήσει «μια πληθώρα υποψηφιοτήτων και σύγχυση», κάτι που χαρακτήρισε ανεύθυνο.
«Εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Υπάρχει μια ομάδα, ένα πρόγραμμα, ένας υποψήφιος», δήλωσε.
Στην κούρσα βρίσκονται επίσης ο Φρανσουά Ρουφέν, η επικεφαλής των Πρασίνων Μαρίν Τοντελιέ, η πρώην υπουργός Περιβάλλοντος Ντελφίν Μπατό, ο επικεφαλής των Κομμουνιστών Φαμπιάν Ρουσέλ, καθώς και ο πρώην πρωθυπουργός Μπερνάρ Καζνέβ.
Υποψηφιότητα έχουν ανακοινώσει ακόμη ο δήμαρχος του Σεν-Ουέν Καρίμ Μπουαμράν, ο σοσιαλδημοκράτης Ραφαέλ Γκλυκσμάν, ο συνδικαλιστής Ανας Καζίμπ και η Σελμά Λαμπίμπ του NPA-Révolutionnaires.
Ο Γκλυκσμάν αναδείχθηκε νικητής της προκριματικής διαδικασίας του σοσιαλδημοκρατικού χώρου τον Οκτώβριο, ενώ η προσπάθεια για μια ευρύτερη ενιαία προκριματική διαδικασία της Αριστεράς δεν προχώρησε.
Στις υποψηφιότητες της Αριστεράς περιλαμβάνεται επίσης η Ναταλί Αρτό της Lutte Ouvrière.
Το Κέντρο αναζητά τον διάδοχο του Μακρόν
Στον κεντρώο χώρο, η μάχη αφορά κυρίως την πολιτική κληρονομιά του Εμανουέλ Μακρόν.
Ο πρώην πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ, επικεφαλής του κόμματος Renaissance, ανακοίνωσε επίσημα την υποψηφιότητά του στις 22 Μαΐου, επιδιώκοντας να εμφανιστεί ως ο φυσικός συνεχιστής του μακρονισμού, διατηρώντας παράλληλα αποστάσεις από τον ίδιο τον πρόεδρο.
Απέναντί του βρίσκεται ο Εντουάρ Φιλίπ, επίσης πρώην πρωθυπουργός και επικεφαλής του Horizons, ο οποίος είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να διεκδικήσει την προεδρία ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2024. Στόχος του είναι να ενώσει το Κέντρο με τη Δεξιά.
Στην ευρύτερη συζήτηση για την επόμενη ημέρα του μακρονισμού βρίσκεται και ο Νταβίντ Λινάρ, δήμαρχος των Καννών, ο οποίος ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις 31 Μαρτίου 2026, αποχωρώντας ταυτόχρονα από τους Ρεπουμπλικανούς. Προωθεί τη διεξαγωγή μιας ευρείας προκριματικής διαδικασίας στη Δεξιά.
Η Δεξιά και το δίλημμα της συνεργασίας με τη Λεπέν
Στους Ρεπουμπλικανούς, ο Μπρουνό Ρεταγιό έχει επιλεγεί ως υποψήφιος του κόμματος, χωρίς όμως να έχουν εξαφανιστεί οι εσωτερικές διαφωνίες για τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί.
Ο Ξαβιέ Μπερτράν έχει επίσης δηλώσει ότι σκοπεύει να διεκδικήσει την προεδρία, ενώ υποψηφιότητα έχει ανακοινώσει και ο Ζιλ Πλατρέ, δήμαρχος της Σαλόν-σιρ-Σον. Το βασικό ρήγμα αφορά τη στάση απέναντι στην ακροδεξιά. Η απόφαση του πρώην προέδρου των Ρεπουμπλικανών Ερίκ Σιοτί να συμμαχήσει με την Εθνική Συσπείρωση το 2024 προκάλεσε βαθιά κρίση στο κόμμα. Ο Νικολά Σαρκοζί έχει υποστηρίξει ότι μια συνεργασία με την ακροδεξιά είναι αναπόφευκτη, ενώ στελέχη όπως ο Μπερτράν και ο Ζαν-Φρανσουά Κοπέ την απορρίπτουν.
Ο Δήμαρχος των Καννών και επικεφαλής του κινήματος Nouvelle Énergie, Νταβίντ Λινάρ, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις 31 Μαρτίου 2026, αφού αποχώρησε από τους Ρεπουμπλικανούς και εμφανίζει μεγάλη δυναμική, κυρίως μέσα από τον χώρο των social media.
Η Λεπέν και η απειλή της ακροδεξιάς
Η Μαρίν Λεπέν έχει ανακοινώσει την τέταρτη υποψηφιότητά της για την προεδρία, μετά την καταδίκη της στην υπόθεση χρηματισμού των ευρωκοινοβουλευτικών βοηθών του Εθνικού Μετώπου.
Η Λεπέν είχε συγκεντρώσει πάνω από 41% στον δεύτερο γύρο του 2022, ενώ το κόμμα της επιδιώκει να ολοκληρώσει τη στρατηγική αποδαιμονοποίησης που ξεκίνησε μετά την αποχώρηση του πατέρα της, Ζαν-Μαρί Λεπέν, από την ηγεσία.
Στην ακροδεξιά σκηνή βρίσκεται επίσης ο Ερίκ Ζεμούρ, επικεφαλής του Reconquête!, ο οποίος έχει ανακοινώσει ότι θα είναι υποψήφιος για δεύτερη φορά.
Από τον Ολυμπιονίκη Ρινέρ μέχρι τους ανεξάρτητους διεκδικητές
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του πέντε φορές Ολυμπιονίκη του τζούντο Τεντί Ρινέρ στις 9 Νοεμβρίου. Σε βίντεο που δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δήλωσε: «Κοιτάξτε τη χώρα μας, κοιτάξτε τους δρόμους μας, την ύπαιθρο, τις γειτονιές μας. Αφήσαμε να εγκατασταθούν ο φόβος, η παραίτηση και το αίσθημα εγκατάλειψης.
Ονομάζομαι Τεντί Ρινέρ και σήμερα σας το λέω κοιτάζοντάς σας στα μάτια: είμαι υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 2027».
Στους υπόλοιπους διεκδικητές συγκαταλέγονται ο πρώην υπουργός Ολιβιέ Μπεχτ, ο Νικολά Ντιπόν-Ενιάν, ο Φρανσουά Ασελινό, ο Φλοριάν Φιλιπό, ο δικηγόρος Χουάν Μπράνκο, ο τραγουδιστής Φρανσίς Λαλάν, ο μηχανικός και υποστηρικτής της συμμετοχικής δημοκρατίας Μπενουά Ματιέ, η δημοσιογράφος Νατάσα Πολόνι, η ακαδημαϊκός Κλάρα Έγκερ, ο Αντουάν Μικολοζάκ του οικολογικού κόμματος Equinoxe και ο Μανόλο Μλεκίζ.
Παράλληλα, ο πρώην πρωθυπουργός Ντομινίκ ντε Βιλπέν, ο πρώην πρωθυπουργός Μισέλ Μπαρνιέ, ο επιχειρηματίας Μισέλ-Εντουάρ Λεκλέρκ και ο τραπεζίτης Ματιέ Πιγκάς συγκαταλέγονται στα ονόματα που συζητούνται, χωρίς να έχουν όλοι ανακοινώσει επίσημα υποψηφιότητα.
Όλοι οι διεκδικητές πρέπει να συγκεντρώσουν 500 υπογραφές αιρετών αξιωματούχων, δημάρχων, βουλευτών, γερουσιαστών ή περιφερειακών και νομαρχιακών συμβούλων, προκειμένου να εξασφαλίσουν το δικαίωμα συμμετοχής στην εκλογική αναμέτρηση. Πρόκειται για ένα σημαντικό εμπόδιο, ιδίως για τους ανεξάρτητους υποψηφίους και όσους δεν διαθέτουν ισχυρό κομματικό μηχανισμό.