Μόλις πριν από μια εβδομάδα, ο Ντόναλντ Τραμπ, δήλωνε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις είχαν ήδη «κερδίσει» τον πόλεμο στο Ιράν, αποθαρρύνοντας ακόμη και τη Βρετανία από την αποστολή πλοίων στη Μέση Ανατολή.
Σήμερα, όμως, καλεί τόσο τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ όσο και την Κίνα να συνδράμουν στις επιχειρήσεις για να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η αμερικανική υπεροχή δεν αρκεί για να εξασφαλίσει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα και η επικείμενη συνάντηση με τον Σι Τζινπίνγκ κινδυνεύει αν δεν υπάρξει βοήθεια.
Δύο εβδομάδες πολέμου και η πραγματικότητα
Ο πόλεμος διαρκεί μόλις δύο εβδομάδες, αλλά οι ΗΠΑ έχουν ήδη υποστεί απώλειες. Αξιωματούχοι δίνουν αντικρουόμενες προβλέψεις: ορισμένοι μιλούν για «λίγες εβδομάδες», ενώ άλλοι αποφεύγουν να θέσουν χρονοδιάγραμμα. Η ιστορία διδάσκει ότι οι αρχικές στρατιωτικές νίκες σπάνια σηματοδοτούν γρήγορη λήξη, όπως συνέβη στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.
Όπως σημειώνει σε ανάλυσή του το CNN, στη συνέντευξή του στις Financial Times, ο Τραμπ υπογράμμισε ότι η μη ανταπόκριση των συμμάχων θα μπορούσε να επηρεάσει την «ειδική σχέση» με την Ευρώπη και τη σχεδιαζόμενη συνάντησή του με τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, ενώ παράλληλα επανέλαβε την εικόνα μιας «νίκης» που, ωστόσο, δεν αντανακλά την πραγματική κατάσταση στο πεδίο.
Τα αντιφατικά μηνύματα από την Ουάσιγκτον
Σύμφωνα με το CNN, το τελευταίο διάστημα, η αμερικανική κυβέρνηση έχει εκπέμψει μικτές ενδείξεις για το χρονοδιάγραμμα του πολέμου:
- Ο Μάικ Γουόλτζ, πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, μίλησε για «καταλυτική νίκη», αλλά απέφυγε να δώσει συγκεκριμένη ημερομηνία επιστροφής των αμερικανικών δυνάμεων.
- Ο Υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ, εμφανίστηκε πιο αισιόδοξος, εκτιμώντας ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να τελειώσει «τις επόμενες εβδομάδες».
- Το Ισραήλ προειδοποιεί ότι οι αεροπορικές επιδρομές κατά των ιρανικών στρατιωτικών και πληροφοριακών στόχων ενδέχεται να συνεχιστούν για τουλάχιστον τρεις ακόμη εβδομάδες.
Αυτή η αναντιστοιχία μεταξύ δημόσιων δηλώσεων και στρατιωτικών πραγματικοτήτων προκαλεί σύγχυση τόσο στο εσωτερικό των ΗΠΑ όσο και στο διεθνές επίπεδο.
Στρατηγικές προκλήσεις
Η κατάσταση στο Ιράν παραμένει περίπλοκη και επικίνδυνη:
- Στενό του Ορμούζ: Η ιρανική κυβέρνηση έχει σχεδόν κλείσει τον δρόμο για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, προκαλώντας παγκόσμια ενεργειακή κρίση και εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου. Οι αμερικανικές προσπάθειες να εξουδετερώσουν τις πυραυλικές και ναυτικές απειλές του Ιράν ενδέχεται να απαιτήσουν επίγεια στρατιωτική επέμβαση με υψηλό ρίσκο.
- Πυρηνικό Πρόγραμμα: Το Ιράν διατηρεί αποθέματα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου, γεγονός που μπορεί να ανατρέψει τις δηλώσεις Τραμπ περί πλήρους «εξάλειψης» της πυρηνικής απειλής. Ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ είναι εκπαιδευμένες για απομάκρυνση ραδιενεργού υλικού, αλλά τέτοια επιχείρηση θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές μάχες σε εχθρικό έδαφος.
- Κυρίαρχο Οικονομικό Κέντρο: Το νησί Χαργκ, το κέντρο των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου, στοχεύθηκε σε πρόσφατες αεροπορικές επιδρομές. Η κατάληψή του θα μπορούσε να πλήξει οικονομικά την Τεχεράνη αλλά ενέχει σοβαρό κίνδυνο απωλειών και περιβαλλοντικής καταστροφής.
Οι αντιφατικές δηλώσεις Τραμπ προκαλούνέντονη καχυποψία στην κοινή γνώμη
Η Ισλαμική Δημοκρατία παραμένει ισχυρή, χωρίς ένδειξη απώλειας ελέγχου ή αποδοχής των αμερικανικών απαιτήσεων για άνευ όρων παράδοση. Η ταχύτητα των ιρανικών επιθέσεων με drones έχει μειωθεί, αλλά εξακολουθούν να πλήττουν συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο και το Ισραήλ.
Η απουσία διπλωματικού διαδρόμου ή συμφωνίας καθιστά δύσκολη την πρόβλεψη ενός τερματισμού της σύγκρουσης σε σύντομο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, το πλήθος των αντιφατικών δηλώσεων του Τραμπ και η περιορισμένη ενημέρωση του Κογκρέσου προκαλούν έντονη καχυποψία στην κοινή γνώμη.
Δυσπιστία στις τάξεις των Αμερικανών
Η εμπιστοσύνη των Αμερικανών στην ηγεσία του Τραμπ σε θέματα πολέμου ήταν ήδη περιορισμένη πριν από την έναρξη της σύγκρουσης. Οι συνεχείς αντιφατικές δηλώσεις περί νίκης και ταυτόχρονα παρατεταμένης παρουσίας των στρατευμάτων στο Ιράν δημιουργούν νέο κύμα αμφισβήτησης.
Όπως σημειώνει το CNN, η εμπειρία των «αιώνιων πολέμων» στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν έχει αφήσει βαθιά τραύματα στην αμερικανική κοινωνία, καθιστώντας τις απαιτήσεις για σαφή στρατηγική και χρονοδιάγραμμα επιτακτικές.