Μέχρι πριν από λίγους μήνες, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι ο Ντόναλντ Τραμπ και ο σοσιαλιστής δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζόραν Μαμντάνι θα αντάλλασσαν γραπτά μηνύματα σε εβδομαδιαία βάση.
Κι όμως, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Axios και της New York Post, ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος των ΗΠΑ και ο 34χρονος Μαμντάνι, που ορκίστηκε πρόσφατα δήμαρχος με το χέρι στο Κοράνι, διατηρούν πλέον απευθείας επικοινωνία, σε «φιλικό» τόνο, τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα - μια εξέλιξη την οποία πολλοί στην Ουάσιγκτον και στη Νέα Υόρκη περιγράφουν ως ένα από τα πιο απρόβλεπτα πολιτικά bromances των τελευταίων ετών.
Οι ανταλλαγές μηνυμάτων ξεκίνησαν λίγο μετά τη συνάντησή τους στον Λευκό Οίκο τον Νοέμβριο, όταν ο Τραμπ και ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης αντάλλαξαν προσωπικούς αριθμούς τηλεφώνου.
Η εικόνα εκείνης της συνάντησης αιφνιδίασε ακόμη και έμπειρους παρατηρητές, αφού, παρά τη μακρά δημόσια αντιπαράθεση και τις ιδεολογικές τους διαφορές, Τραμπ και Μαμντάνι εμφανίστηκαν χαλαροί, με χαμόγελα και εμφανή χημεία.
Από τις ύβρεις, στη συνεννόηση
Η προσέγγιση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα είχαν προηγηθεί. Πριν από την εκλογή του στη δημαρχία, ο Μαμντάνι είχε χαρακτηρίσει τον Τραμπ «φασίστα», ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποιούσε τους Νεοϋορκέζους ότι η εκλογή του νεαρού σοσιαλιστή θα ήταν «καταστροφή».
Ο Τραμπ είχε αποκαλέσει τον Μαμντάνι «κομμουνιστή παρανοϊκό» και «εχθρό των Εβραίων», απειλώντας μάλιστα να τον εμποδίσει να ασκήσει την εξουσία του, και να μπλοκάρει ομοσπονδιακά κονδύλια προς τη μεγαλούπολη.
Ωστόσο, όταν οι δύο άνδρες συναντήθηκαν ενώπιος ενωπίω στο Οβάλ Γραφείο, το κλίμα ήταν εντελώς διαφορετικό. «Ουάου, είσαι ακόμη πιο όμορφος από κοντά απ’ ό,τι στην τηλεόραση!» είπε ο Τραμπ στον δήμαρχο, λίγες ημέρες αφότου είχε δηλώσει δημοσίως πως ο ίδιος είναι «πολύ πιο όμορφος» από τον Μαμντάνι.
«Μας ενώνει η αγάπη για τη Νέα Υόρκη»
Στη συνάντηση, ο Μαμντάνι μίλησε για τις γειτονιές της Νέας Υόρκης, ακόμη και για ένα φαρμακείο στο οποίο σύχναζε ο πατέρας τού Ντόναλντ Τραμπ. «Ήταν μια παραγωγική συνάντηση, επικεντρωμένη σε έναν κοινό τόπο θαυμασμού και αγάπης: τη Νέα Υόρκη», δήλωσε αργότερα.
Ο Τραμπ, από την πλευρά του, εμφανίστηκε σχεδόν προστατευτικός. «Όσο καλύτερα τα πάει τόσο πιο χαρούμενος θα είμαι», είπε για τον δήμαρχο, ενώ επαίνεσε και την εκλογική του νίκη, λέγοντας ότι «έκανε μια απίστευτη προεκλογική καμπάνια απέναντι σε πολύ σκληρούς και έξυπνους αντιπάλους».
Μηνύματα με πολιτικό βάθος - και όρια
Σύμφωνα με πηγές που επικαλούνται τα δύο Μέσα, τα γραπτά μηνύματα που ανταλλάσσουν οι Τραμπ - Μαμντάνι καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων: από την ανατροπή του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα μέχρι τη γραφειοκρατία στις πολεοδομικές άδειες της Νέας Υόρκης.
Ο ίδιος ο Μαμντάνι παραδέχθηκε ότι έχουν «ανταλλάξει πλήθος μηνυμάτων», διευκρινίζοντας πως «οι συζητήσεις μας επιστρέφουν πάντα στη Νέα Υόρκη και στη σημασία τού να παράγουμε αποτελέσματα για τους ανθρώπους που ζουν στη μεγαλούπολη».
Παρά όμως τη βελτίωση των σχέσεων, συνεργάτες και των δύο πλευρών τονίζουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει εικόνα υπερβολικής οικειότητας. «Δεν θα είχε πρακτικό ή πολιτικό νόημα να φωνάζουν ο ένας στον άλλον» σχολίασε πολιτικός παράγοντας στη New York Post, προσθέτοντας όμως: «Φυσικά, δεν μπορούν να φαίνονται και πολύ κολλητοί».
Στρατηγική ή ειλικρινής χημεία;
Ειδικοί εκτιμούν ότι η σχέση αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό συναλλακτική. Ο Τραμπ φαίνεται να αναζητεί μια γέφυρα με την πόλη από την οποία κατάγεται, ύστερα από χρόνια έντασης με προηγούμενους δημάρχους. «Μισούσε τον Μπιλ ντε Μπλάζιο και ένιωθε αποξενωμένος από τη Νέα Υόρκη», σημειώνει ο επικοινωνιολόγος Άντριου Κίρτσμαν. «Με τον Μαμντάνι φαίνεται να έχει μια συναισθηματική σύνδεση».
Για τον Μαμντάνι, η απευθείας πρόσβαση στον Λευκό Οίκο αποτελεί σαφές πλεονέκτημα, ιδιαίτερα όταν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να επηρεάσει τη χρηματοδότηση της πόλης. Ο ίδιος είπε: «Θα συνεργαστώ με τον πρόεδρο σε κάθε ατζέντα που ωφελεί τους Νεοϋορκέζους. Αν κάτι τους βλάπτει, θα είμαι ο πρώτος που θα το πει».
Μένει να φανεί κατά πόσον το απρόσμενο αυτό bromance θα αντέξει στον χρόνο ή θα υποχωρήσει μπροστά στις πολιτικές συγκρούσεις που αναπόφευκτα έρχονται.