Από τα παγωμένα νερά του Βόρειου Πόλου και της Ανταρκτικής μέχρι τις εμπόλεμες θάλασσες των Στενών του Ορμούζ, ο Λιούις Πιου έχει μετατρέψει τις πιο απαιτητικές κολυμβητικές αποστολές του σε μια διαρκή προσπάθεια ευαισθητοποίησης για την προστασία του περιβάλλοντος.
Αυτή τη φορά, ο 56χρονος Βρετανός κολυμβητής μεγάλων αποστάσεων βούτηξε σε μία από τις πιο επικίνδυνες θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη, καλύπτοντας περίπου 15 χιλιόμετρα, ενώ σε κοντινή απόσταση δεξαμενόπλοια δέχονταν επιθέσεις.
Ο αθλητής, ο οποίος έχει αναλάβει τον ρόλο του Προστάτη των Ωκεανών για λογαριασμό των Ηνωμένων Εθνών, πραγματοποίησε την επικίνδυνη προσπάθεια με στόχο να ευαισθητοποιήσει τη διεθνή κοινότητα για τις περιβαλλοντικές συνέπειες του πολέμου με το Ιράν.
Φορώντας μόνο το μαγιό του, γυαλιά κολύμβησης και ένα σκουφάκι με το έμβλημα του ΟΗΕ, ξεκίνησε από τη χερσόνησο Μουσαντάμ, στο νότιο άκρο των Στενών, και ολοκλήρωσε τη διαδρομή του περνώντας από το Ακρωτήριο του Ορμούζ. Συνολικά κάλυψε περίπου 15 χιλιόμετρα, δηλαδή 9,3 μίλια.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, είναι ο πρώτος άνθρωπος που επιχείρησε κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων στα συγκεκριμένα νερά μετά την έναρξη του πολέμου.
Ο κίνδυνος έγινε αντιληπτός από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Λίγο μετά την είσοδό του στη θάλασσα, τη Δευτέρα, δύο ισχυρές εκρήξεις ακούστηκαν στην περιοχή. Ένα πετρελαιοφόρο, σε απόσταση περίπου τεσσάρων χιλιομέτρων από το σημείο όπου βρισκόταν, είχε δεχθεί επίθεση.
«Κοίταξα ψηλά και είδα ότι ένα πετρελαιοφόρο είχε χτυπηθεί. Η έκρηξη ήταν τόσο δυνατή, ακούστηκαν δύο εκκωφαντικοί κρότοι και στη συνέχεια εμφανίστηκαν μαχητικά αεροσκάφη. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι έπρεπε να φύγουμε αμέσως από εκεί», δήλωσε ο Πιου στο Associated Press, μετά την επιστροφή του στο Λονδίνο.
«Πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα μέρη που έχω δει στη ζωή μου»
Η αποστολή συνεχίστηκε με διακοπές και αναγκαστικές αλλαγές στο πρόγραμμα, καθώς οι επιθέσεις δημιουργούσαν διαρκώς νέες εστίες κινδύνου. Ο κολυμβητής κατάφερε τελικά να ολοκληρώσει την προσπάθειά του μέσα σε τρεις ημέρες, έχοντας παραμείνει συνολικά στο νερό περίπου έξιμισι ώρες.
Πίσω από την αθλητική πρόκληση, ωστόσο, βρισκόταν ένα πολύ σοβαρότερο μήνυμα. Για τον Πιου, τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι απλώς ένας κρίσιμος διάδρομος για τη μεταφορά πετρελαίου και εμπορευμάτων, αλλά ένας φυσικός πλούτος με μοναδική βιοποικιλότητα, ο οποίος βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με τον κίνδυνο μιας μεγάλης οικολογικής καταστροφής.
«Οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν ακούν για τα Στενά του Ορμούζ, σκέφτονται μια θαλάσσια εμπορική οδό. Όμως, πρόκειται επίσης για ένα από τα ομορφότερα μέρη που έχω δει στη ζωή μου. Είναι ένας πραγματικός θησαυρός της φύσης», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος προειδοποίησε ότι οι ζημιές στα δεξαμενόπλοια και οι ενδεχόμενες διαρροές πετρελαίου μπορούν να προκαλέσουν μακροχρόνιες συνέπειες για τα θαλάσσια είδη και τα ευαίσθητα οικοσυστήματα της περιοχής. Δελφίνια, θαλάσσιες χελώνες, κοραλλιογενείς ύφαλοι και μαγκρόβια δάση συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που απειλούνται άμεσα.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του προς την περιοχή, ο Πιου παρατήρησε μεγάλα κοπάδια δελφινιών να ακολουθούν το σκάφος του, ενώ εντόπισε επίσης χελώνες και ψαραετούς. Ιδιαίτερη εντύπωση του είχαν προκαλέσει και οι εκατοντάδες θαλάσσιες χελώνες που είχε συναντήσει σε προηγούμενη κολυμβητική διαδρομή κατά μήκος των ακτών του Ομάν, πριν από την έναρξη του πολέμου.
Η ανησυχία του επικεντρώνεται κυρίως στη δυσκολία αντιμετώπισης μιας εκτεταμένης ρύπανσης. Όπως εξήγησε, όταν το πετρέλαιο και οι χημικές ουσίες εισχωρήσουν σε τέτοια οικοσυστήματα, η απομάκρυνσή τους γίνεται εξαιρετικά περίπλοκη.
«Όταν το πετρέλαιο και η χημική ρύπανση εισχωρήσουν σε αυτές τις περιοχές, είναι πάρα πολύ δύσκολο να καθαριστούν. Οι επιπτώσεις μπορούν να διαρκέσουν για πολλές γενιές», υπογράμμισε.
Ανάμεσα στα πλοία που επλήγησαν ήταν και ένα πετρελαιοφόρο το οποίο μετέφερε περισσότερα από δύο εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου τον προηγούμενο μήνα.
Ο Πιου εκτιμά ότι οι ζημιές στα δεκάδες πλοία που έχουν δεχθεί επιθέσεις από τον Φεβρουάριο ενδέχεται να αφήσουν πίσω τους μια περιβαλλοντική κρίση με διάρκεια δεκαετιών. Οι ακτές, οι κοραλλιογενείς σχηματισμοί και τα μαγκρόβια δάση κινδυνεύουν να υποστούν αλλοιώσεις που θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιστραφούν.
«Το νερό γύρω από το πλοίο καιγόταν»
Παρά την πολυετή εμπειρία του σε αποστολές υψηλού κινδύνου, ο Βρετανός αθλητής παραδέχεται ότι η κολύμβηση σε μια εμπόλεμη ζώνη αποτέλεσε μια εντελώς διαφορετική δοκιμασία. Οι κίνδυνοι δεν προέρχονταν από τις θερμοκρασίες ή τα θαλάσσια ζώα, αλλά από τις στρατιωτικές επιθέσεις και τις εκρήξεις που σημειώνονταν σε μικρή απόσταση.
Για την προστασία του, η προσπάθεια οργανώθηκε σε επιμέρους διαδρομές μέσα σε τρεις ημέρες. Τη δεύτερη ημέρα, επιστρέφοντας προς το λιμάνι, βρέθηκε μπροστά σε ένα ακόμη περιστατικό που δεν πρόκειται να ξεχάσει.
Ένα πλοίο μεταφοράς φυσικού αερίου είχε δεχθεί επίθεση. Οι φλόγες υψώνονταν στον ουρανό, ενώ η φωτιά είχε επεκταθεί και στη θαλάσσια επιφάνεια γύρω από το σκάφος.
Ο Πιου περιέγραψε με έντονο τρόπο τις εικόνες που αντίκρισε, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη μυρωδιά των χημικών και στις τεράστιες πύρινες μπάλες που εκτοξεύονταν πάνω από το πλοίο.
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη διέλευση δίπλα από εκείνο το πλοίο μεταφοράς φυσικού αερίου. Η μυρωδιά των χημικών ήταν έντονη και οι φλόγες ανέβαιναν στον ουρανό σαν πύρινες μπάλες. Το νερό γύρω από το πλοίο είχε πάρει φωτιά», δήλωσε.
Η εικόνα αυτή έκανε ακόμη πιο ορατό, στα μάτια του, το μέγεθος της απειλής για το θαλάσσιο περιβάλλον.
«Αν σκεφτεί κανείς τις συνέπειες που έχει ένα τέτοιο περιστατικό για τη φύση, καταλαβαίνει ότι η καταστροφή είναι άμεση και εξαιρετικά σοβαρή», κατέληξε.