Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, 185.000 παιδιά χωρίστηκαν από τις ανύπαντρες μητέρες τους στη Βρετανία, αφού δόθηκαν αναγκαστικά για υιοθεσία.
Το σύστημα αναγκαστικών υιοθεσιών στόχευε τις ανύπαντρες γυναίκες και εφαρμοζόταν για δεκαετίες μετά τον πόλεμο.
Μεταξύ 1949 και 1976, το βρετανικό κράτος και εκκλησίες δημιούργησαν ένα σύστημα στο οποίο νεαρές γυναίκες με παιδιά εκτός γάμου εξευτελίζονταν και εξαναγκάζονταν να εγκαταλείψουν τα μωρά τους για να συμμορφωθούν με τις κοινωνικές νόρμες της εποχής.
Η Εκκλησία της Αγγλίας ζήτησε συγγνώμη για τον ρόλο της τον περασμένο μήνα, αναγνωρίζοντας τη συμμετοχή της στη λειτουργία των αποκαλούμενων «οίκων για μητέρες και μωρά», όπου ανύπαντρες γυναίκες στέλνονταν, συχνά παρά τη θέλησή τους, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή μετά τον τοκετό και χωρίζονταν από τα μωρά τους.
«Συγγνώμη, δεν έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί»
Σήμερα, ο απερχόμενος Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ ζήτησε επίσημη συγγνώμη, εκ μέρους του κράτους, από τις γυναίκες που αναγκάστηκαν να δώσουν τα μωρά τους και από όσες και όσους χωρίστηκαν από τις μητέρες τους, για το τραύμα που στιγμάτισε όλη τη ζωή των θυμάτων.
«Εκ μέρους ολόκληρης της χώρας, λέω σε κάθε άνθρωπο που επηρεάστηκε: Εκφράζουμε τη βαθιά μας συγγνώμη και θλίψη», δήλωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός στο κοινοβούλιο.
«Τα παιδιά μεγάλωσαν πιστεύοντας ότι ήταν ανεπιθύμητα, οι μητέρες κατηγορούνταν για ανηθικότητα» και «αυτές δεν ήταν μεμονωμένες ή τυχαίες πράξεις» δήλωσε ο Στάρμερ, καταγγέλλοντας «ένα σύστημα που είχε εδραιωθεί στις τοπικές αρχές, σε εθελοντικές και θρησκευτικές οργανώσεις, καθώς και σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής πρόνοιας».
Πριν ζητήσει συγγνώμη μιλώντας στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο Στάρμερ συναντήθηκε με μια ομάδα αυτών των μητέρων και των παιδιών τους στην κατοικία του στην Ντάουνινγκ Στριτ, λέγοντάς τους: «Εσείς δεν θα έπρεπε ποτέ να ντρέπεστε. Η ντροπή είναι στην πραγματικότητα δική μας. Η ντροπή είναι στο κράτος και σε όλους όσοι ήταν υπεύθυνοι για αυτό».
«Αυτό που τους συνέβη… δεν έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί. Είναι μια κηλίδα στην Ιστορία μας».
Η συγγνώμη του βρετανικού κράτους -η οποία έρχεται έπειτα από παρόμοιες συγγνώμες από την Ιρλανδία και την Αυστραλία- έρχεται τέσσερα χρόνια αφότου η επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Βρετανίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση ήταν «τελικά υπεύθυνη» για την έλλειψη προστασίας των ανύπαντρων μητέρων και των μωρών τους.