Η σημαντική πτώση της στάθμης των υδάτων του ποταμού Δούναβη οδήγησε στην αποκάλυψη τμημάτων από τη θεμελίωση της αρχαίας Γέφυρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου στη Βουλγαρία.
Το γεγονός αυτό παρέχει στους Βούλγαρους αρχαιολόγους μια μοναδική ευκαιρία να εξετάσουν από κοντά ένα από τα πιο αξιοθαύμαστα μηχανικά επιτεύγματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Τα διαδοχικά κύματα καύσωνα που έπληξαν την Ευρώπη το φετινό καλοκαίρι έχουν ως συνέπεια την πρόκληση έντονης ξηρασίας σε πολλές ευρωπαϊκές περιοχές, με επιπτώσεις σε μεγάλους ποταμούς, συμπεριλαμβανομένων του Δούναβη και του Ρήνου.
Σύμφωνα με τον Πάβελ Ποπόφ από το Περιφερειακό Ιστορικό Μουσείο του Πλέβεν, αυτές οι συνθήκες αποτελούν πολύτιμες ευκαιρίες για τους αρχαιολόγους. Εξήγησε ότι «η φύση αποκαλύπτει για περιορισμένο χρονικό διάστημα ένα εύρημα που συνήθως είναι κρυμμένο κάτω από τα νερά, παρέχοντας τη σπάνια δυνατότητα να παρατηρηθεί, να το καταγράψουμε και να το μελετήσουμε στο αυθεντικό του περιβάλλον».
Ποια ήταν η γέφυρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου
Η ανέγερση της λίθινης γέφυρας έγινε με διαταγή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α' και η λειτουργία της ξεκίνησε το 328 μ.Χ. Η γέφυρα ένωνε την αρχαία Ούλπια Οίσκο με τη Σουκιδάβα, στην περιοχή της σημερινής Ρουμανίας. Με μήκος που ξεπερνούσε τα 2 χιλιόμετρα, κατατάσσεται σε μία από τις μακρύτερες γέφυρες της αρχαίας περιόδου. Παρ' όλα αυτά, η χρήση της διήρκεσε μόλις μερικές δεκαετίες, καθώς εκτιμάται ότι καταστράφηκε περί το 367 μ.Χ.
Πρόσφατα, μια ερευνητική ομάδα του μουσείου του Πλέβεν διεξήγαγε αεροφωτογράφιση και καταγραφή των ορατών τμημάτων της θεμελίωσης της γέφυρας, στην περιοχή κοντά στο χωριό Γίγκεν της βόρειας Βουλγαρίας.
Για τον σκοπό αυτό, οι ειδικοί αξιοποίησαν drones προκειμένου να χαρτογραφήσουν και να αποτυπώσουν φωτογραφικά τα εναπομείναντα λείψανα της κατασκευής, εκτιμώντας παράλληλα την κατάσταση στην οποία βρίσκονται.