Στα 37 του, ο Γάλλος Charles-Pierre καυχιέται για μια εξαιρετική επαγγελματική πορεία.
Ωστόσο, πίσω από αυτό το εντυπωσιακό βιογραφικό κρύβεται ένας μαθητής που δεν ήταν πάντα σε φόρμα με το σχολείο.
Η Figaro φιλοξενεί την ιστορία του.
«Δεν μου άρεσε καθόλου το σχολείο», λέει και εξηγεί ότι ήταν ένα από τα χαρισματικά παιδιά. Ηδη από το νηπιαγωγείο στη Νίκαια όπου πήγαινε, ένα τεστ IQ αποκάλυψε ότι το διανοητικό του επίπεδο ήταν υψηλότερο από το συνηθισμένο.
Οπως πάντως ο ίδιος λέει δεν άρχισε να διαβάζει ιδιαίτερα νωρίς και δεν ήταν βιρτουόζος στο πιάνο.
Ηδη στο δημοτικό σχολείο βαριόταν. «Οι βαθμοί μου έπεφταν γρήγορα, γι' αυτό και μου πρότειναν να παραλείψω μια τάξη». Παρέλειψε το νηπιαγωγείο, τη δευτέρα και την τετάρτη τάξη δημοτικού, προτού ολοκληρώσει ένα διετές πρόγραμμα ταχείας εκμάθησης γυμνασίου. Αλλά σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, δεν τα κατάφερνε στο σχολείο.
Στο γυμνάσιο, ο Charles-Pierre εγγράφηκε στο ιδιωτικό σχολείο Michelet, το οποίο ειδικεύεται στην υποδοχή χαρισματικών μαθητών. Ξεκίνησε να φοιτά εκεί τρία χρόνια πριν το συνηθισμένο. «Ήμουν οκτώ χρονών», θυμάται.
Ο Charles-Pierre δεν έχει ιδιαίτερα όμορφες αναμνήσεις από τα χρόνια του γυμνασίου. «Δούλεψα απίστευτα σκληρά για να αναπληρώσω όσα δεν έμαθα παραλείποντας τάξεις. Αλλά πάνω απ' όλα, ήμουν χαμένος. Δεν καταλάβαινα το νόημα αυτών που μου δίδασκαν».
Ο συνολικός μέσος όρος του κυμαινόταν μεταξύ 10 και 14, ανάλογα με το τρίμηνο.
Αλλά όταν, σε ηλικία μόλις δέκα ετών, έδωσε τις εθνικές εξετάσεις για το απολυτήριο γυμνασίου, ο Charles-Pierre απέτυχε. «Ήταν πολύ νωρίς». Τελικά επανέλαβε την τελευταία χρονιά του γυμνασίου και πήρε το απολυτήριό του την επόμενη χρονιά, το 2000.
Ολοκλήρωσε το λύκειο σε τρία χρόνια, πάντα στο ίδιο σχολείο. Εκεί, βρήκε επιτέλους μια αίσθηση ισορροπίας, κυρίως κοινωνικά. «Εκεί εδραίωσα τις φιλίες που είχα αρχίσει να κάνω στο γυμνάσιο», λέει.
Οι βαθμοί του ήταν παρόμοιοι με αυτούς του γυμνασίου, αλλά ο Charles-Pierre ανέπτυξε ενδιαφέρον για τις επιστήμες. Το 2003, σε ηλικία 13 ετών, πήρε απολυτήριο Λυκείο με ειδίκευση στις επιστήμες με μέσο όρο 10,13. «Ήμουν ως επί το πλείστον απλώς ανακουφισμένος που το πήρα».
Μετά το λύκειο, γράφτηκε στο τμήμα μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας, χωρίς συγκεκριμένο λόγο. «Δεν ήμουν αρκετά ώριμος για προπαρασκευαστικά μαθήματα». Πέρασε τα δύο πρώτα χρόνια του ξαναδίνοντας εξετάσεις, κυρίως λόγω της φυσικής. «Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό το μάθημα». Ήταν κατά τη διάρκεια του τρίτου έτους του, που επικεντρώθηκε στα μαθηματικά και ανακάλυψε τις δυνατότητές του. «Με ενδιέφεραν πραγματικά». Ο Charles-Pierre τερμάτισε στους είκοσι πρώτους της τάξης του. «Κι όμως δεν δούλεψα σκληρότερα».
Στα 17 του, εγγράφηκε σε μια προπαρασκευαστική τάξη για σχολές μηχανικών (MPSI) στο Lycée Masséna στη Νίκαια. Στο δεύτερο έτος, εντάχθηκε στην ελίτ τάξη.
Εισήχθη με τη δεύτερη στο ENS Paris-Saclay το 2009, σε ηλικία 20 ετών. Ο Charles-Pierre επέλεξε τα μαθηματικά και την επιστήμη των υπολογιστών ως ειδικεύσεις του. Και μετά από τρία χρόνια σπουδών, αποφάσισε να ενταχθεί στο Corps des Mines (το γαλλικό σώμα μηχανικών), κάπως τυχαία. «Δεν ένιωθα έτοιμος για διδακτορικό».
Εκεί, ανακάλυψε τον κόσμο των ανώτερων δημοσίων υπαλλήλων. Ολοκλήρωσε τρία χρόνια εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων δύο ετών πρακτικής άσκησης στη Γαλλία και στο εξωτερικό, η οποία τον οδήγησε να γίνει μηχανικός μεταλλείων το 2015. Ο Charles-Pierre ξεκίνησε στη συνέχεια μια καριέρα στην ψηφιακή τεχνολογία εντός του σώματος της δημόσιας διοίκησης.
«Εναλλάσσομαι μεταξύ επιχειρησιακών θέσεων και πιο στρατηγικών αποστολών στη δημόσια σφαίρα», λέει.
Στην πρώτη του δουλειά στην ANSSI (Εθνική Υπηρεσία Κυβερνοασφάλειας της Γαλλίας), κατείχε τη θέση του επικεφαλής του γραφείου του κέντρου επιχειρήσεων. «Εργάστηκα στον τομέα της κυβερνοασφάλειας». Στη συνέχεια συμμετείχε σε συζητήσεις σχετικά με τη ρύθμιση της ψηφιακής τεχνολογίας και των μεγάλων πλατφορμών, προτού διαχειριστεί τα συστήματα πληροφοριών που σχετίζονται με τον εμβολιασμό κατά τη διάρκεια της κρίσης του Covid. «Ήταν μια πολύ έντονη περίοδος. Εργαζόμουν από τις 8 π.μ. έως τις 2 π.μ. για πέντε μήνες!»
Μετά από μια περίοδο στο επιχειρείν, σε δύο εταιρείες στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης και της κυβερνοασφάλειας (Élément Déclencheur και SeedFence), τελικά επέστρεψε στον δημόσιο τομέα. Σήμερα, υπηρετεί ως Διευθυντής Πληροφοριακών Συστημάτων στο National Geographic Institute (IGN), όπου επιβλέπει, μεταξύ άλλων, τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη χαρτογράφηση της γαλλικής επικράτειας. «Όλα όσα σχετίζονται με την παραγωγή και τη διανομή επίσημων χαρτών περνούν από τις ομάδες μας».
«Οι ακαδημαϊκές δυσκολίες δεν προβλέπουν με κανέναν τρόπο την πορεία της ενήλικης ζωής. Ήμουν ένας μέσος μαθητής για πολύ καιρό. Κι όμως, αυτό δεν έχει καμία σχέση με αυτό που κάνω σήμερα», λέει ο ίδιος.