Μια 62χρονη γυναίκα απέκτησε το δικαίωμα να λαμβάνει ισόβια σύνταξη ύψους 1,400 ευρώ μηνιαίως, αφότου το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας αναγνώρισε ότι πέρασε 20 χρόνια αφιερωμένα στην οικογένεια και στη στήριξη της επαγγελματικής πορείας του πρώην συζύγου της.
Σύμφωνα με το Noticia Trabajo, ισπανικό μέσο εξειδικευμένο σε νομικά και εργασιακά ζητήματα, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ότι η σύνταξη θα είναι επ' αόριστον, αλλά μείωσε το ποσό, το οποίο είχε αρχικά καθοριστεί στα 2.000 ευρώ από το επαρχιακό δικαστήριο της Μπισκάια.
Η διαδικασία ξεκίνησε στα δικαστήρια του Γκετσό και πέρασε από διάφορα επίπεδα μέχρι να φτάσει στο δικαστήριο της Μπισκάια.
Δεν εργαζόταν για πάνω από 20 χρόνια φροντίζοντας την οικογένεια
Η 62χρονη είχε αφήσει την εργασία της λίγο μετά το γάμο της, αφιερώνοντας τον χρόνο της στη φροντίδα των παιδιών, στη διαχείριση του σπιτιού και ακόμη και σε διοικητικές εργασίες που σχετίζονταν με την επαγγελματική δραστηριότητα του συζύγου της – αν και χωρίς επίσημη εργασιακή σχέση.
Η πρώτη δικαστική απόφαση όρισε αντισταθμιστική σύνταξη 1.000 ευρώ για μόλις ένα χρόνο.
Από τα 1.000 ευρώ για ένα χρόνο στα 2.000 ευρώ χωρίς χρονικό περιορισμό
Η 62χρονη, δυσαρεστημένη με την απόφαση, προσέφυγε στο δικαστήριο της Μπισκάια, το οποίο αύξησε τη σύνταξή της σε 2.000 ευρώ, αφαιρώντας παράλληλα κάθε χρονικό περιορισμό.
Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχε επαρκής βάση για να υποτεθεί πως η γυναίκα θα μπορούσε, με αξιοπρέπεια και σταθερότητα, να επιστρέψει στην αγορά εργασίας σε τόσο προχωρημένη ηλικιακή φάση της ζωής της.
Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου – Γιατί μείωσε τη σύνταξη στα 1.400 ευρώ
Σύμφωνα με το Noticias Trabajo, η 62χρονη προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο διατήρησε τον αόριστο χαρακτήρα της σύνταξης, αλλά μείωσε το μηνιαίο ποσό στα 1.400 ευρώ.
Για την απόφαση αυτή έλαβε υπόψη ότι η μελλοντική εκκαθάριση και διανομή της κοινής περιουσίας θα μπορούσε να αυξήσει την περιουσία της δικαιούχου και, ως εκ τούτου, δικαιολογούσε μια προσαρμογή του ποσού, χωρίς όμως να τίθεται υπό αμφισβήτηση η ανάγκη διατήρησης της σύνταξης επ’ αόριστον.