Το να δίνεις 100 εκατομμύρια δολάρια για την ανακαίνιση και τον εκσυγχρονισμό ενός αεροδρομίου ίσως να μην ακούγεται υπερβολικό. Αλλά όταν το κάνεις για ένα αεροδρόμιο στο οποίο σχεδόν κανείς δεν προσγειώνεται, ακούγεται τρελό.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση του αεροδρομίου στην απομακρυσμένη ατόλη Μίντγουεϊ στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Η ιστορία της ατόλης Μίντγουεϊ
Η ατόλη Μίντγουεϊ βρίσκεται στα μισά της απόστασης μεταξύ της Καλιφόρνιας και της Ιαπωνίας και την προσήρτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες το 1856. Από το 1935 το Μίντγουεϊ χρησίμευε ως ενδιάμεσος σταθμός για τα υδροπλάνα της Pan Am, ενώ το 1940 η ατόλη μετατράπηκε σε στρατιωτική βάση. Στην ατόλη αυτή δύο χρόνια αργότερα οι Ηνωμένες Πολιτείες κέρδισαν τη Μάχη του Μίντγουεϊ εναντίον της Ιαπωνίας.
Σήμερα όμως η ατόλη αποτελεί κυρίως κέντρο επιστημονικής έρευνας και προστασίας της φύσης και εκεί αναπαράγονται περίπου 3 εκατομμύρια πουλιά.
Μόλις 11 πτήσεις προσγειώθηκαν εκεί μεταξύ 2003 και 2021
Στη συγκεκριμένη ατόλη βρίσκεται το αεροδρόμιο Μίντγουεϊ, το οποίο όμως χρησιμοποιείται εξαιρετικά σπάνια. Για παράδειγμα, μεταξύ 2003 και 2021 μόλις έντεκα πολιτικά και στρατιωτικά αεροσκάφη προσγειώθηκαν εκεί έπειτα από εκτροπή της πορείας τους. Το 2021, επίσης, ένα Airbus Α330 της Hawaiian Airlines πραγματοποίησε εκεί έκτακτη προσγείωση λόγω προβλήματος στους κινητήρες.
Γιατί, λοιπόν, δεν καταργείται αυτό το αεροδρόμιο; Η απάντηση είναι η εξής: Γιατί χρησιμοποιείται ως αεροδρόμιο έκτακτης ανάγκης για τις πτήσεις που διασχίζουν τον Ειρηνικό. Στο πλαίσιο των κανόνων ETOPS, τα αεροσκάφη που πραγματοποιούν πτήσεις μεγάλων αποστάσεων πάνω από τη θάλασσα πρέπει να μπορούν να φτάσουν σε συγκεκριμένα εναλλακτικά αεροδρόμια σε περίπτωση που συμβεί κάτι.
«Μοναδική εφεδρεία ασφαλείας»
Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA), το αεροδρόμιο Μίντγουεϊ είναι καίριας σημασίας για δεκάδες χιλιάδες πτήσεις που διασχίζουν τον Ειρηνικό.
Η Japan Airlines και η Zip Air τονίζουν ότι το χρειάζονται ως back-up για τα δρομολόγιά τους στον Ειρηνικό και προς τη Χαβάη. Όπως και η National Airlines, η οποία χαρακτηρίζει το αεροδρόμιο ως μια «μοναδική εφεδρεία ασφαλείας».
Γιατί κοστίζει τόσο η ανακαίνιση του αεροδρομίου
Κι ενώ η χρήση του είναι εξαιρετικά σπάνια, η συντήρηση και η ανακαίνισή του κοστίζουν πολλά. Για παράδειγμα, ο διάδρομος απογείωσης και προσγείωσης, μήκους 2.377 μέτρων, συντηρείται κάθε χρόνο με 5,1 εκατομμύρια δολάρια. Το ποσό αυτό, όμως, δεν είναι επαρκές.
Χωρίς μια ολοκληρωμένη ανακαίνιση, η κατάσταση του διαδρόμου θα επιδεινωθεί δραματικά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Εκτός από την επιφάνεια του διαδρόμου, θα πρέπει να επισκευαστεί και το προστατευτικό τοιχίο της ακτής, ενώ για τη μεταφορά των οικοδομικών υλικών ενδέχεται, επιπλέον, να απαιτηθούν εργασίες στις λιμενικές υποδομές.