Μέσα από μια ονειρική παράσταση, η ιταλική ομάδα CORPO 6 ενώνει την ψυχή της Μεσογείου με την ιδέα της συνέχειας και της αιωνιότητας, στο αιθέριο αισθητικό σύμπαν του Fabio Campagna.
Τα φώτα χαμηλώνουν στην κεντρική αίθουσα του αλλοτινού ξενοδοχείου με τον ιωμένο καθρέφτη…Μία μορφή τυλιγμένη με πέπλο χρυσό, μοιάζει με το πνεύμα ενός παλάτσο σε σκηνικό του Βισκόντι, με την παλιά του αίγλη σκονισμένη μα υπαρκτή. Κι εκείνη βγαλμένη λες, μέσα από τα υφάσματα και τις ταπισερί του έρχεται ξανά να το προστατεύσει…
Η Δέσποινα Αθανασιάδου, όμως, εδώ, εύθραυστη και υπερκόσμια, προσωποποιεί τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, φορέα της ίδιας της έλευσης της ζωής: «και από το ένα και το άλλο μέρος του ποταμού ήταν δέντρο ζωής, που κάνει δώδεκα καρπούς […]. Και τα φύλλα του δέντρου ήταν θεραπεία των εθνών», την ακούμε να αρθρώνει τον λόγο από την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Κι ύστερα, η βιβλική φιγούρα της Κυμαίας Σίβυλλας από την επιβλητική Valentina Correani, αποκαλύπτεται μέσα από το μπλε του μανδύα της, σαν το σώμα της θάλασσας. Μία μορφή ιερατική που συμβολίζει την «Προφήτισσα των Εθνών», προαναγγέλλοντας τον ερχομό του Χριστού. Ο αρχάγγελος Μιχαήλ, που υποδύεται η αέρινη Smila Ring έρχεται να καθοδηγήσει σε αυτό τον νέο κόσμο και τη νέα πίστη, με τον συμβολισμό ενός δαχτυλιδιού, που κουβαλά το μυστήριο της ανάστασης. Η δίνη των στροβιλισμών της, μέσα από τα διάφανα σιφόν ρόδινα και χρυσά, μια αλληγορία για το φως και την καρδιά της Μεσογείου, κλείνει μέσα της κάτι από το φτερούγισμα των αγγέλων. Μια κίνηση που μοιάζει να παίρνει μορφή στους στίχους του Καβαλκάντι, όταν γράφει πως «έκανε τον αέρα να τρέμει από φως».
Διαβάστε περισσότερα στο Bovary.gr