Η Φτέρη, μία από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες της Κεφαλονιάς και από τις πλέον προβεβλημένες διεθνώς, αποτελεί σημείο αναφοράς για το φυσικό της κάλλος και τον μοναδικό θαλάσσιο πλούτο της.
Ωστόσο, η αυξανόμενη προσέλευση σκαφών και η ανεξέλεγκτη αγκυροβολία έχουν αρχίσει να αφήνουν το αποτύπωμά τους στον βυθό, προκαλώντας ανησυχία για την προστασία της Ποσειδωνίας και του ευαίσθητου θαλάσσιου οικοσυστήματος.
Την ώρα που το νέο πλαίσιο του ΟΦΥΠΕΚΑ επιχειρεί να ενισχύσει την προστασία των θαλάσσιων περιοχών, ειδικοί επισημαίνουν ότι υπάρχουν ήδη εφαρμόσιμες λύσεις που μπορούν να συνδυάσουν την περιβαλλοντική προστασία με την ασφαλή εξυπηρέτηση των επισκεπτών και την ενίσχυση των εσόδων της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Μιλώντας στο iefimerida, ο επαγγελματίας δύτης και ιδιοκτήτης καταδυτικής σχολής Μάκης Σωτηρόπουλος, ο οποίος δραστηριοποιείται εδώ και περίπου 35 χρόνια στην έρευνα και την εγκατάσταση οικολογικών αγκυροβολίων, τονίζει ότι η λύση υπάρχει ήδη. Όπως αναφέρει, η τοποθέτηση μόνιμων οικολογικών αγκυροβολίων μπορεί να προστατεύσει το θαλάσσιο οικοσύστημα, να διευκολύνει τους επισκέπτες και παράλληλα να δημιουργήσει ανταποδοτικά οφέλη για τους δήμους.
«Καταβάλλεται μία προσπάθεια να μπουν κάποια ειδικά αγκυροβόλια τα οποία είναι οικολογικά και μόνιμα. Με αυτό το σύστημα όταν έρχεται κάποιος δένει κατευθείαν επάνω χωρίς να ρίξει άγκυρα ή να σηκώσει άγκυρα, διότι αν γίνεται αυτή η διαδικασία καταστρέφεται η Ποσειδωνία. Δηλαδή, στην ουσία, άθελά του, αυτός που ρίχνει άγκυρα καταστρέφει ό,τι υπάρχει πάνω στο βυθό και περισσότερο την Ποσειδωνία, η οποία είναι ένα υποβρύχιο φυτό, που ακόμα και νεκρό υποστηρίζει τις παραλίες όταν βγαίνει έξω. Εκτός από το φίλτρο που κάνει γενικά κατά το νερό και ότι παράγει οξυγόνο κανονικά, ευδοκιμεί από τα τρία μέτρα, δύο μέτρα μέχρι και τα σαράντα μέτρα στο Ιόνιο, λόγω της πολύ καλής διαύγειας του βυθού. Φανταστείτε τι συμβαίνει σε μια παραλία που πάνε και αράζουν σκάφη, μια φλοτίλα, η οποία έχει δέκα σκάφη για έξι μήνες το καλοκαίρι, ρίχνουν και σηκώνουν άγκυρες. Αυτό γίνεται εκτεταμένα και για πολλά χρόνια, με αποτέλεσμα το περιβάλλον να υποβαθμίζεται».
Η λύση και πώς λειτουργεί
Κατά τον κ. Σωτηρόπουλο, η λογική είναι η εξής: «Βάζουμε οικολογικά αγκυροβόλια, τα οποία είναι σαν αυτά που έχουμε βάλει στην Κεφαλονιά, στην περιοχή Φώκι, είναι ακριβώς δίπλα από το πασίγνωστο Φισκάρδο, και εκεί λοιπόν πηγαίνει κάποιος και δένει επάνω σε αυτό χωρίς να χρειάζεται να ρίξει τη δική του άγκυρα. Το ελεγμένο αυτό σύστημα κρατάει σκάφη μέχρι 20 και 30 μέτρων. Πάνω στη τσαμαδούρα υπάρχει ένα barcode το οποίο μπορεί κάποιος να το τραβήξει φωτογραφία και να μπει στο site του ΟΦΥΠΕΚΑ ή στο site του δήμου και να πληρώσει για την παραμονή του. Η λύση αυτή έχει και ανταποδοτικά τέλη. Συν το σέρβις που δίνεις στον πελάτη, δηλαδή έρχεται ένα άτομο το οποίο μπορεί να μη γνωρίζει πώς να ρίξει σωστά την άγκυρά του γιατί είναι καινούριος, ή να έχει αμφιβολία. Το να του το έχεις έτοιμο είναι και ένα ωραίο σέρβις, τουριστικά μιλώντας. Σε τόσο όμορφες παραλίες δεν υπάρχουν στοιχειώδεις κανόνες. Εκτός από τους επαγγελματίες που έχουν τα ταξί και πηγαίνουν τον κόσμο από την Αγία Κυριακή προς τη Φτέρη και τους αφήνουν στις πλωτές εξέδρες που έχουν τοποθετηθεί εκεί. Όλοι οι υπόλοιποι που πηγαίνουν για να δουν την παραλία θα ρίξουν άγκυρα, γιατί δεν υπάρχει κάτι έτοιμο».
Περιοχή Natura 2000… μόνο στα χαρτιά
Στο σύμπλεγμα των παραλιών της περιοχής υπάρχουν μεσογειακές φώκιες, θαλάσσιες χελώνες Caretta caretta και εκτεταμένοι λειμώνες Ποσειδωνίας.
Όπως αναφέρει στο iefimerida ο κ. Σωτηρόπουλος, στη Φτέρη, η οποία αποτελεί προστατευόμενη περιοχή Natura 2000, θα έπρεπε ήδη να έχουν τοποθετηθεί ειδικά οικολογικά αγκυροβόλια, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία σχετική παρέμβαση.
Ο ίδιος δηλώνει πως, με τη ΜΚΟ που διαχειρίζεται, έχει αποστείλει πρόταση και στους τρεις δήμους της Κεφαλονιάς να πάει εκείνος να τα τοποθετήσει, αφιλοκερδώς.
«Είχα βρει και χρηματοδότη, για να βάλω πιλοτικά από τρία συστήματα σε μία παραλία στο Ληξούρι, στον Πόρο, στο Αργοστόλι και στην Αντίσαμο. Τα έστειλα στους δημάρχους, χωρίς να ζητήσω τίποτα, παρά μόνο να έχουν την υποστήριξη και να πρέπει κάθε χρόνο να πληρώνουν το σέρβις ή να τα βγάζουν και να μην τα αφήνουν στο έλεος του Θεού, έτσι ώστε να μην καταστραφούν. Τα έστειλα και στους προέδρους των Δημοτικών Συμβουλίων και δεν πήρα ποτέ καμία απάντηση από κανέναν. Αυτό πριν γίνει από τον ΟΦΥΠΕΚΑ η κήρυξη θαλάσσιων ζωνών», καταλήγει στο iefimerida.