Η μουστάρδα είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα καρυκεύματα στην κουζίνα και ένα συχνό λάθος είναι ο τρόπος με τον οποίο την αποθηκεύουμε μετά το άνοιγμα.
Πολλοί καταναλωτές αφήνουν το βαζάκι στο ντουλάπι, σε κάποιο ράφι ή ακόμη και πάνω στον πάγκο της κουζίνας, θεωρώντας ότι επειδή περιέχει ξίδι, αλάτι και σπόρους μουστάρδας μπορεί να παραμένει για πάντα ασφαλές σε θερμοκρασία δωματίου. Παρότι πράγματι η μουστάρδα είναι πιο ανθεκτική από πολλά άλλα προϊόντα, ο χώρος όπου φυλάσσεται επηρεάζει σημαντικά τη γεύση, το άρωμα και την ποιότητά της.
Πριν ανοιχτεί το βαζάκι, η μουστάρδα μπορεί να αποθηκευτεί χωρίς πρόβλημα σε ένα στεγνό ντουλάπι, μακριά από το φως και τις πηγές θερμότητας. Η ιδανική θερμοκρασία του χώρου δεν θα πρέπει να ξεπερνά τους 20 βαθμούς Κελσίου. Όσο η συσκευασία παραμένει κλειστή, το προϊόν μπορεί να διατηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη και μετά την ημερομηνία που αναγράφεται στη συσκευασία.
Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου μπορεί να χάσει μέρος από το έντονο άρωμά της, το χαρακτηριστικό της πικάντικο στοιχείο και το ζωντανό της χρώμα.
Tι κάνουμε αφού ανοίξουμε την μουστάρδα
Η μεγάλη αλλαγή όμως έρχεται από τη στιγμή που ανοίξει το βαζάκι. Τότε, το καλύτερο σημείο αποθήκευσης είναι το ψυγείο. Η μουστάρδα πρέπει να κλείνει καλά μετά από κάθε χρήση και να τοποθετείται σε δροσερό περιβάλλον, επισημαίνει το γαλλόφωνο marmiton.
Η παραμονή της σε θερμοκρασία δωματίου δεν σημαίνει ότι θα γίνει αμέσως επικίνδυνη, καθώς η οξύτητα από το ξίδι και η περιεκτικότητά της σε αλάτι περιορίζουν την ανάπτυξη βακτηρίων. Παρ’ όλα αυτά, το ψυγείο βοηθά ώστε να διατηρεί για περισσότερο χρόνο τη φρεσκάδα, την κρεμώδη υφή και την έντονη γεύση της, ενώ επιβραδύνει την ξήρανση και την οξείδωσή της.
Με σωστή αποθήκευση στο ψυγείο, μια ανοιγμένη μουστάρδα μπορεί να παραμείνει κατάλληλη για κατανάλωση ακόμη και για περίπου έναν χρόνο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είναι πιθανό να εμφανιστούν ορισμένες φυσικές αλλαγές. Μπορεί να δημιουργηθεί μια πιο σκούρα ή ξερή στρώση στις άκρες του βαζακιού ή να διαχωριστεί το ξίδι από το πιο συμπαγές μέρος της μουστάρδας. Το φαινόμενο αυτό, γνωστό ως διαχωρισμός φάσεων, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το προϊόν έχει χαλάσει. Ένα καλό ανακάτεμα συχνά επαναφέρει την ομοιογενή υφή του.
Μικρά κόλπα για την διατήρησή της
Υπάρχουν επίσης μερικές απλές κινήσεις που βοηθούν στη διατήρηση της ποιότητάς της. Η χρήση καθαρού κουταλιού είναι σημαντική, ώστε να μην μπαίνουν στο βαζάκι ψίχουλα ή υπολείμματα άλλων τροφών. Κάποιοι προσθέτουν λίγες σταγόνες λάδι στην επιφάνεια για να περιορίσουν τη δημιουργία κρούστας, ενώ άλλοι χρησιμοποιούν λίγο λεμόνι. Ωστόσο, καμία από αυτές τις πρακτικές δεν αντικαθιστά το καλό κλείσιμο και τη φύλαξη στο ψυγείο.
Τέλος, πριν καταναλωθεί μια μουστάρδα που έχει μείνει ανοιχτή για μεγάλο διάστημα, χρειάζεται έλεγχος με τις αισθήσεις. Μια μικρή αλλαγή στην υφή ή ένας ελαφρύς διαχωρισμός δεν είναι απαραίτητα ανησυχητικά σημάδια. Αν όμως υπάρχει περίεργη μυρωδιά, αλλοιωμένη γεύση, ύποπτη αλλαγή χρώματος ή εμφανιστεί μούχλα, το προϊόν πρέπει να πεταχτεί.
Όσο για την κατάψυξη, παρότι είναι τεχνικά δυνατή σε μικρές ποσότητες μέσα σε καλά κλεισμένο δοχείο, δεν συνιστάται ιδιαίτερα, καθώς μπορεί να αλλοιώσει την υφή της χωρίς να προσφέρει σημαντικό όφελος. Η πιο απλή και αποτελεσματική λύση παραμένει το ψυγείο.