Υποκλοπές: Στο αρχείο βάζει η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου μήνυση στελέχους της ΕΥΠ για κατασκοπεία

Υποκλοπές: Στο αρχείο βάζει η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου μήνυση στελέχους της ΕΥΠ για κατασκοπεία

Ο Άρειος Πάγος
Ο Άρειος Πάγος / INTIME / ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΧΟΣ

Στην αρχειοθέτηση μίας ακόμα καταγγελίας που αφορά την υπόθεση των υποκλοπών προχώρησε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.

Πρόκειται για τη μήνυση εν ενεργεία στελέχους της ΕΥΠ, ο οποίος κατήγγειλε ότι το κινητό τηλέφωνό του μολύνθηκε από το κακόβουλο λογισμικό Predator. Ο καταγγέλλων στρεφόταν κατά των τεσσάρων προσώπων που έχουν καταδικαστεί πρωτόδικα για την υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων και ζητούσε να διωχθούν για αδικήματα όπως κατασκοπεία, παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας αφού μελέτησε τη μήνυση η οποία είχε υποβληθεί στις αρχές Δεκεμβρίου εξέδωσε διάταξη αρχειοθέτησης κρίνοντας ότι για νομικούς και ουσιαστικούς λόγους δεν συντρέχει λόγος να ανοίξει νέο κεφάλαιο διερεύνησης της υπόθεσης.

Οι τρεις άξονες του σκεπτικού

Η μήνυση αρχειοθετήθηκε ως «αστήρικτη στο νόμο» με το σκεπτικό του ανώτατου εισαγγελικού λειτουργού να στηρίζεται σε τρεις άξονες.

Ο πρώτος είναι η εκκρεμοδικία για την υπόθεση των υποκλοπών, καθώς στις 11 Δεκεμβρίου έχει προσδιοριστεί η δίκη σε δεύτερο βαθμό των τεσσάρων επιχειρηματιών. Στη διάταξη επισημαίνεται ότι η εκκρεμοδικία εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης  για τις ίδιες πράξεις.

Ο δεύτερος άξονας αφορά την εκπρόθεσμη υποβολή της μήνυσης, καθώς έχει παρέλθει το χρονικό όριο των τριών μηνών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η περίπτωση του μηνυτή να καταλαμβάνεται από την πρωτοβάθμια απόφαση στη δίκη των των τεσσάρων επιχειρηματιών για το Predator όπου αποφασίστηκε η οριστική παύση της ποινικής δίωξης για 108 πρόσωπα που αν και ήταν στη λίστα της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα δεν κινήθηκαν νομικά σε βάρος των κατηγορουμένων.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο τρίτος άξονας αφορά το αδίκημα της κατασκοπείας. Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έκρινε ότι μόνη η ιδιότητα ορισμένων   παθόντων - χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του αδικήματος της κατασκοπείας. Επιπλέον, τονίζεται ότι με τη μήνυση δεν εισφέρθηκαν νέα στοιχεία.

Στην εισαγγελική διάταξη μεταξύ άλλων αναφέρεται:
 
«i. Όσον αφορά τις    καταγγελλόμενες  πράξεις: 1. της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού   και κατ' εξακολούθηση    και  2. της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού και κατ' εξακολούθηση (άρθρα  45,94 παρ.1,98, 370 Α παρ. 1α  ΠΚ και  38 παρ. 1 α του Ν. 4624/2019 ),   που φέρονται ότι τελέστηκαν και σε βάρος του μηνυτή, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό με τον οποίο κρίθηκαν κατ’ ουσίαν  αυτές (τελειωμένες ή σε απόπειρα),υφίσταται εκκρεμοδικία, που προκύπτει  από την  απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη,   κατά το   καταδικαστικό  σκέλος της, αφού οι κηρυχθέντες με αυτή ένοχοι κατηγορούμενοι  άσκησαν εφέσεις , δικάσιμος  για την εκδίκαση των οποίων , ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει οριστεί η  11η  -12 -2026 και  με την οποία οι κατηγορούμενοι και  νυν μηνυόμενοι κηρύχθηκαν ένοχοι: α) για  τις δύο παραπάνω πράξεις που φέρονται ότι τέλεσαν σε βάρος  των  παθόντων - χρηστών των τηλεφωνικών συνδέσεων , που αναφέρονται στο  σκεπτικό και διατακτικό της εν λόγω  απόφασης, μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν  η σύζυγος του μηνυτή   , αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής και β) για παράβαση άρθρου 370Β παρ.1 ΠΚ  και επέβαλε  σε καθένα  συνολική ποινή φυλάκισης  εκατόν είκοσι έξι (126) ετών και οχτώ (8) μηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη. Η  υφιστάμενη δε εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση, η οποία εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης και την πρόοδο της σχετικής διαδικασίας, κατά των ίδιων προσώπων   για τις ίδιες πράξεις, για τις οποίες έχει ήδη ασκηθεί η προηγούμενη ποινική δίωξη και εκδόθηκε πρωτοβάθμια απόφαση. 
 
Δεν συντρέχει  εν προκειμένω, κατ’ άρθρο 2 παρ.1 Π.Κ., περίπτωση εφαρμογής της επιβαρυντικής περίστασης της  διάταξης του άρθρου 370Α παρ. 5 Π.Κ. , όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο μηνυτής ,  καθόσον η διάταξη αυτή προστέθηκε το πρώτον  στο άρθρο  370Α του ΠΚ ,με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022, με έναρξη ισχύος την 9-12-2022 ,  ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου που φέρονται ότι τελέστηκαν οι σε βάρος του πράξεις (17-3-2021 και 18-11-2021).
 
ii.΄Οσον αφορά την καταγγελλόμενη και κατ’ έγκληση διωκόμενη πράξη της παράβασης του άρθρου 370 Β παρ. 1 ΠΚ, δεν υποβλήθηκε  εμπρόθεσμα έγκληση, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών.    Σε κάθε  δε περίπτωση  υφίσταται εν προκειμένω   δεδικασμένο, που προκύπτει  από την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία   έχει καταστεί αμετάκλητη κατά το σκέλος της , με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω μη  υποβολής εγκλήσεων , για  την   παραπάνω πράξη,  για  εκατό οκτώ (108)   παθόντες - χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων , μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή  αλλά χρησιμοποιούσε   ο μηνυτής, οι οποίοι (παθόντες – χρήστες) δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμη, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών, έγκληση,  αφού κατά του σκέλους αυτού της απόφασης   δεν ασκήθηκε από οποιονδήποτε  ένδικο μέσο μέσα στη νόμιμη προθεσμία. 
 
iii. Όσον αφορά την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας   υφίσταται  «οιονεί δεδικασμένο» , που προκύπτει   από  τα    από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα ΖΗΣΗ και την από   27-4-2026 Πράξη του  Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε στην προκειμένη περίπτωση η πράξη αυτή, επειδή  «δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ», αφού μόνη η ιδιότητα ορισμένων   παθόντων - χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό  ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος   και  το οιονεί  αυτό δεδικασμένο  ,δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο    και εμποδίζει την κίνηση ποινικής δίωξης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, ύστερα από την κρινόμενη  νέα  μήνυση,   αφού σ’ αυτή δεν περιέχονται και δεν  διαπιστώνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και  κρίθηκαν ήδη, ούτε   γίνεται επίκληση τέτοιων, σε σχέση με εκείνα που διαλαμβάνονται στην ήδη αρχειοθετηθείσα, κατ’ άρθρο 43 παρ.3,4 ΚΠΔ, δικογραφία.
 
iv. Τέλος , όπως έγινε δεκτό και με τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα ΖΗΣΗ και την από   27-4-2026 Πράξη του  Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προέκυψε  η τέλεση οποιασδήποτε άλλης αξιόποινης πράξης από οποιονδήποτε , αλλά ούτε στην κρινόμενη   μήνυση  περιέχονται   νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και  κρίθηκαν ήδη, ούτε   γίνεται επίκληση  ή προσκόμιση οποιουδήποτε νέου  στοιχείου».

Ακολουθήστε το iefimerida στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο iefimerida
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ υποκλοπές εισαγγελία Άρειος Πάγος
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Δείτε επίσης

Περισσότερα