Ανακοίνωση μετά το «όχι» του Εφετείου σε ελαφρυντικό για τους καταδικασθέντες για την τραγωδία στο Μάτι που οδηγήθηκαν στη φυλακή εξέδωσε ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων & Εγκαυματιών.
Η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων ήταν αρνητική στην αναγνώριση ελαφρυντικού στους τρεις από τους τέσσερις καταδικασθέντες, που οδηγήθηκαν στη φυλακή για την πολύνεκρη τραγωδία στο Μάτι.
Η δίκη διεξήχθη μετά την αναίρεση της εφετειακής απόφασης από τον Άρειο Πάγο για το σκέλος του ελαφρυντικού, όπου προσέφυγαν οι επικεφαλής της Πυροσβεστικής και ο γγ Πολιτικής Προστασίας. Συγκεκριμένα, στον Άρειο Πάγο προσέφυγαν ο πρώην αρχηγός της Πυροσβεστικής, Σωτήρης Τερζούδης, ο τότε υπαρχηγός, Βασίλης Ματθαιόπουλος και ο τότε γγ Πολιτικής Προστασίας, Ιωάννης Καπάκης, ζητώντας να τους αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του σύννομου βίου.
Σημειώνεται ότι σήμερα, από τους τρεις φυλακισθέντες, οι δύο έχουν αποφυλακιστεί με έκτιση ποινής και μόνο ο Σωτήρης Τερζούδης παραμένει έγκλειστος.
Το δικαστήριο αρνήθηκε να χορηγήσει το ελαφρυντικό υιοθετώντας την εισαγγελική πρόταση, σύμφωνα με την οποία «οι κατηγορούμενοι επέδειξαν αδιαφορία των πραγματικών περιστατικών» με τραγικό αποτέλεσμα «102 ασύλληπτους θανάτους και 32 άτομα με βαριές βλάβες».
Η ανακοίνωση
Η Δικαιοσύνη μπορεί να πει «όχι».
Σήμερα το Τριμελές Εφετείο απέρριψε τα αιτήματα αναγνώρισης ελαφρυντικών για τους τρεις καταδικασθέντες, Τερζούδη, Ματθαιόπουλο και Καπάκη.
Η απόφαση αυτή έχει σημασία. Όχι γιατί πανηγυρίζουμε. Δεν υπάρχει τίποτα για να πανηγυρίσει κανείς όταν 120 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 57 άνθρωποι ζουν με μόνιμες βλάβες.
Έχει σημασία γιατί η Εισαγγελέας, ζητώντας την απόρριψη των ελαφρυντικών, δεν στάθηκε μόνο στα λευκά ποινικά μητρώα, στα παράσημα ή στην υπηρεσιακή πορεία.
Έθεσε στο επίκεντρο αυτό που έχει πραγματική σημασία: Το καθήκον απέναντι στην ανθρώπινη ζωή και τον τρόπο με τον οποίο αυτό ασκήθηκε.
Η θέση εξουσίας δεν μπορεί να αποτελεί ασπίδα ανομίας. Το κατ’ επιλογήν καθήκον προστασίας της ζωής δεν μπορεί να μετατρέπεται σε προνόμιο. Και η τύποις υπηρεσιακή πορεία δεν μπορεί από μόνη της να διαγράφει όσα συνέβησαν όταν άνθρωποι ζητούσαν βοήθεια.
Η σημερινή απόφαση είναι ένα σημαντικό μήνυμα και για το αύριο. Υπάρχουν ακόμη διαδικασίες που αφορούν την 23η Ιουλίου 2018. Και υπάρχουν άλλες υποθέσεις, άλλες τραγωδίες, άλλοι πολίτες που μπορεί κάποτε να βρεθούν απέναντι σε πρόσωπα με θεσμική εξουσία.
Το ερώτημα είναι αν η θέση θα λειτουργεί ως προστασία ή ως μεγαλύτερη υποχρέωση απέναντι στον άνθρωπο.
Σήμερα οι Εφέτες Δικαστές έκριναν ότι τα στοιχεία που επικαλέστηκαν οι καταδικασθέντες δεν αρκούν για την αναγνώριση του ελαφρυντικού.
Αυτό δεν τελειώνει την υπόθεση. Δεν απαντά σε όλα τα ερωτήματα. Δεν αναιρεί όσα χάθηκαν και όσα παραμένουν ανοιχτά. Αλλά δείχνει κάτι που για εμάς έχει ιδιαίτερη αξία: Η θεσμική ιδιότητα δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τις υποχρεώσεις που τη συνοδεύουν.
Ισονομία δεν σημαίνει μόνο να εφαρμόζεται ο νόμος στον πολίτη. Σημαίνει να εφαρμόζεται και σε εκείνον που είχε την εξουσία να προστατεύσει τον πολίτη και δεν το έκανε.
Και σημαίνει κάτι ακόμη: Ότι όποιος βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος και υπηρετεί πραγματικά την κοινωνία δεν θα διακινδυνεύει να βρεθεί μόνος, ακάλυπτος, ούτε θα βλέπει την αμέλεια ή την παράλειψη να μένει χωρίς συνέπειες.
Η λογοδοσία δεν μπορεί να σταματά εκεί όπου αρχίζει η εξουσία. Η Δικαιοσύνη κρίνει και κρίνεται σε όλη τη διαδρομή. Η σημερινή απόφαση είναι ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Και εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί.
Για τους ανθρώπους μας. Για όλους μας. Για την αλήθεια. Για τη Δικαιοσύνη.