Πέμπτη ημέρα της σύρραξης στη Μέση Ανατολή αλλά και από τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ, και το βλέμμα της διεθνούς κοινότητας παραμένει στραμμένο στις εξελίξεις στο Ιράν.
Το κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό του Ιράν επιχειρεί να αποτυπώσει, μιλώντας στο iefimerida, ο πρόεδρος της ιρανικής κοινότητας, Άρια Μερίκι.
Ο ίδιος περιγράφει την κατάσταση όπως τη βιώνουν οι Ιρανοί εντός και εκτός συνόρων, τοποθετείται για το καθεστώς των τελευταίων δεκαετιών και σκιαγραφεί τη δική του εκτίμηση για την επόμενη ημέρα.
«Δεν είναι πόλεμος, είναι επιχείρηση διάσωσης»
Ερωτώμενος για την εκτίμησή του για το μέλλον της χώρας του μετά τις συρράξεις, ο Άρια Μερίκι δηλώνει:
«Πρώτα απ' όλα εσείς το λέτε πόλεμο, εμείς το λέμε επιχείρηση διάσωσης. Το ζητούσε ο κόσμος τα τελευταία 20 χρόνια. Το αύριο θα είναι για το Ιράν πιο λαμπερό, πιο φωτεινό, και για τη Μεση Ανατολή θα σημάνει μεγαλύτερη ασφάλεια, χωρίς πολέμους, και γενικά θα έχουμε έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί ο δικτάτορας πέθανε. Η επιχείρηση διάσωσης πετυχαίνει. Ο ιρανικός λαός χρειαζόταν αυτή την επιχείρηση. Ειδικά μετά τη σφαγή στις 8-9 Γενάρη, που σκότωσαν 5.000 άτομα, διαδηλωτές».
Ως προς το πώς διαμορφώθηκε η ζωή στο Ιράν από το θεοκρατικό καθεστώς, ο πρόεδρος της ιρανικής κοινότητας καλεί να πατήσουμε στο youtube «Πώς ήταν το Ιράν το 1970», και προσθέτει πως «ο κόσμος τότε ζούσε αλλιώς, όλα ήταν διαφορετικά».
«Υπάρχει ο διάδοχος - Ο Ρεζά Παχλαβί θα δώσει τη δημοκρατία»
Σε ερώτηση για το αν η επόμενη ημέρα θα φέρει την πολυπόθητη δημοκρατία κι αν ο εξόριστος πρίγκιπας μπορεί να διαδραματίσει κάποιον ρόλο σε αυτή την κατεύθυνση, ο πρόεδρος της ιρανικής κοινότητας απαντά πως η διάθεση υπάρχει, αλλά δεν υπάρχει το... «know how»:
«Υπάρχει ο διάδοχος. Υπάρχει ο Ρεζά Παχλαβί, είναι αυτός που θα δώσει τη δημοκρατία στο Ιράν, θα βάλει κάλπες, θα ψηφίσει ο κόσμος. Ο ίδιος δεν έχει πει ανοιχτά ότι θα συμμετέχει, αν θα βάλει υποψηφιότητα, αλλά ο κόσμος τον θέλει να συμμετέχει. Το πρόβλημα είναι ότι στο Ιράν δεν υπάρχουν κόμματα. Δεν υπάρχει βάση για να φτιαχτούν κόμματα. Όταν γυρίσει ο Παχλαβί δεν θα είναι έτοιμο το Ιράν να πάει στην κάλπη. Δεν έχουμε Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ. Δεν είχαμε ποτέ αυτά τα κόμματα. Μας έβαζαν να ψηφίσουμε αυτούς που ήθελαν αυτοί. Δεν υπήρχε κομματισμός. Κανένας στο Ιράν δεν θέλει κάποιος από αυτούς να βγει πάλι».
«50 χρόνια τρώγανε οι μουλάδες, 50 χρόνια ας φάνε οι Αμερικανοί»
Στο πιο αιχμηρό σημείο της τοποθέτησής του, ο πρόεδρος της ιρανικής κοινότητας ανεβάζει τους τόνους, περιγράφοντας αυτό που θεωρεί υπαρξιακή απειλή για την περιοχή και διεθνή κίνδυνο με απρόβλεπτες συνέπειες.
Όπως λέει χαρακτηριστικά:
«Έφτιαξαν πλαστικούς πυραύλους που φτάνουν μέχρι Λάρισα και Πάτρα. Είναι επικίνδυνοι αυτοί. Απειλούν να χτυπήσουν. Και είναι επικίνδυνοι. Όταν λέγανε οι σύμμαχοί μας, Αμερική και Ισραήλ, που μας βοηθάνε: ''Μην αφήσετε να πάρουν αέρα'', γέλαγε όλος ο κόσμος και τους κορόιδευαν, και έλεγαν ''αυτοί είναι Αμερικανοί, είναι Ισραηλινοί, βλέπουν το συμφέρον τους''. Βλέπουν το συμφέρον τους, αλλά χαλάλι τους. Πενήντα χρόνια φάγαν οι μουλάδες, 50 χρόνια να φάνε αυτοί. Χαλάλι τους. Από τα πετρέλαια που πουλήσανε δεν πήραμε 50 χρόνια τίποτα. Ας τα πάρουν οι Αμερικανοί. Το θέμα όμως είναι ότι θα κάνουν πυρηνική βόμβα και θα τη ρίξουν. Χτυπάνε αυτή τη στιγμή 5-6 χώρες ταυτόχρονα. Δεν έχουν μυαλό. Κι όταν κάνουν μια τέτοια επίθεση τι να περιμένεις, να έχουν και πυρηνικά; Αν χτυπήσουν το Ισραήλ, όπου κι αν χτυπήσουν με τα πυρηνικά, ποιοι θα πεθάνουν σε 5 μέρες; Εγώ, εσείς και τα παιδιά μας. Γιατί η σκόνη από τη ραδιενέργεια θα μας φάει όλους. Εδώ έγινε στο Τσέρνομπιλ μια μικρή, ελεγχόμενη έκρηξη και το πλήρωσε όλη η ανατολική Ευρώπη. Φανταστείτε τι θα γίνει με μια βόμβα».
«Ο κόσμος είναι φοβισμένος αλλά και χαρούμενος»
Ο Μερίκι, ωστόσο, μεταφέρει ένα κλίμα αισιοδοξίας, που πηγάζει από την ελπίδα για τη δημοκρατία. Ερωτηθείς για τα όσα του λένε από το Ιράν τα μέλη της οικογένειάς του, απαντά:
«Ο κόσμος ναι μεν είναι φοβισμένος, εννοείται, αλλά η αλήθεια είναι ότι είναι και χαρούμενοι. Χθες με πήραν τηλέφωνο και με ρώταγαν -γιατί δεν είχαν ίντερνετ- γιατί δεν ακούν επί τέσσερις ώρες αεροπλάνα. Αγχώνονται όταν δεν ακούνε αεροπλάνα. Κάθε μέρα βγαίνουν στα μπαλκόνια και φωνάζουν ''Thank you Νετανιάχου, thank you Τραμπ''. Περιμένουν τη λύτρωση. Πέθαναν 5.000 σε μια μέρα, σε μια διαδήλωση, και πέντε μέρες γίνεται πόλεμος και ούτε 1.000 δεν έχουν πεθάνει, και αυτοί είναι δικοί τους, από τους Φρουρούς της Επανάστασης».
Η συνέντευξη αποτυπώνει μια οπτική έντονα φορτισμένη, σε μια συγκυρία που χαρακτηρίζεται από ραγδαίες εξελίξεις και αβεβαιότητα για το μέλλον της περιοχής.