Η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου θεωρείται από τις σημαντικότερες για την Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς αποτελεί την προετοιμασία για τη μεγάλη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Ειδικότερα, η περίοδος νηστείας που είναι αφιερωμένη στην Παναγία διαρκεί συνολικά 14 ημέρες, δηλαδή ξεκινάει την 1η Αυγούστου και ολοκληρώνεται στις 14 του ίδιου μήνα. Πρόκειται για μια αυστηρή νηστεία, αντίστοιχη σε μεγάλο βαθμό με τη νηστεία πριν από το Πάσχα.
Τι απαγορεύεται να τρώμε στη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου
Ειδικότερα, οι πιστοί δεν επιτρέπεται να τρώνε αυτές τις 14 ημέρες κρέας, γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά και ψάρι.
Βέβαια, στο τελευταίο υπάρχει η εξαίρεση της 6ης Αυγούστου, δηλαδή ανήμερα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.
Οι «απαγορευμένες» τροφές:
- Κρέας και όλα τα προϊόντα του.
- Ψάρια (με εξαίρεση τη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου, όταν επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού).
- Γάλα και όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως τυρί, γιαούρτι, βούτυρο και κρέμα γάλακτος.
- Αυγά.
- Ζωικά λίπη και τρόφιμα που περιέχουν ζωικά συστατικά.
Όσα επιτρέπονται:
- Όσπρια.
- Λαδερά φαγητά.
- Λαχανικά και χόρτα.
- Φρούτα.
- Δημητριακά, ρύζι και ζυμαρικά που είναι κατάλληλα για νηστεία.
- Ξηροί καρποί.
- Ελιές και προϊόντα ελιάς.
- Θαλασσινά, όπως χταπόδι, καλαμάρι, σουπιές, γαρίδες, μύδια και άλλα οστρακοειδή, καθώς δεν θεωρούνται «κατάλυση» της νηστείας, σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση.
Τι προβλέπεται σε περίπτωση που η 15η Αυγούστου «πέσει» Τετάρτη ή Παρασκευή
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, όταν η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου συμπέσει με Τετάρτη ή Παρασκευή, ημέρες που συνήθως διατηρείται η νηστεία, επιτρέπεται η κατάλυση ψαριών αλλά όχι η κατανάλωση κρέατος.
Για ποιον λόγο νηστεύουμε τον Δεκαπενταύγουστο
Η νηστεία αυτή πραγματοποιείται προς τιμήν της Παναγίας. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Θεοτόκος προετοιμάστηκε με προσευχή και νηστεία πριν από την Κοίμησή της.
Η περίοδος αυτή αποτελεί έναν τρόπο ώστε οι πιστοί να προετοιμαστούν όχι μόνο σωματικά αλλά κυρίως πνευματικά για τη μεγάλη γιορτή.
Η αποχή από συγκεκριμένες τροφές συνοδεύεται από προσευχή, μετάνοια και προσπάθεια για εσωτερική βελτίωση.
Στόχος δεν είναι μόνον η αποχή από ορισμένες τροφές, αλλά η καλλιέργεια της αγάπης, της υπομονής και της πνευματικής ανανέωσης.