Παρεξηγημένο είδος της άγριας ζωής που ζει και στην Ελλάδα και συνήθως αποφεύγει την παρουσία του ανθρώπου χαρακτηρίζει το τσακάλι η περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ.
Πληροφορίες για τα τσακάλια
Με αφορμή τις επιθέσεις σε μικρά παιδιά το τελευταίο διάστημα που έχουν αποδοθεί σε τσακάλια, χωρίς όμως να υπάρχουν στοιχεία που να το επιβεβαιώνουν, η Καλλιστώ ανάρτησε στην ιστοσελίδα της πληροφορίες για το είδος.
Όπως αναφέρεται, συχνά πολίτες μπερδεύουν τα τσακάλια με νεαρούς ή μικρόσωμους λύκους, ειδικά το καλοκαίρι που εκείνοι χάνουν το πυκνό και μακρύ χειμερινό τους τρίχωμα.
Το τσακάλι είναι επιφυλακτικό απέναντι στον άνθρωπο και συνήθως τον αποφεύγει. Οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις τραυματισμού ανθρώπων από τσακάλια διεθνώς είναι εξαιρετικά σπάνιες.
Όπως συμβαίνει και με τους λύκους, η παρουσία ενός τσακαλιού κοντά σε κατοικημένη περιοχή, δεν σημαίνει ότι πρόκειται να επιτεθεί σε ανθρώπους.
Τα τσακάλια είναι είδος που τρέφεται από ποικιλία τροφικών πηγών κυρίως μικρά σε μέγεθος θηλαστικά, πτώματα ή σκουπίδια που συχνά βρίσκονται κοντά σε οικισμούς.
Για την αναγνώριση του είδους, η οργάνωση επισημαίνει ότι το τσακάλι έχει περίπου το μέγεθος ενός μεσαίου σκύλου και είναι αισθητά μικρότερο από τον λύκο. Έχει γκριζοκίτρινο ή κοκκινωπό τρίχωμα, πιο σκούρα πλάτη και χαρακτηριστική ουρά με μαύρη άκρη. Επικοινωνούν μεταξύ τους με δυνατές φωνές και ουρλιαχτά, κυρίως τις βραδινές ώρες. Ο ήχος τους μπορεί να θυμίζει κλάμα ή ανθρώπινη φωνή και συχνά ακούγεται πιο έντονος όταν φωνάζουν πολλά τσακάλια μαζί.
Σύμφωνα με την Καλλλιστώ, το τσακάλι βοηθά στον έλεγχο άλλων ειδών και καταναλώνει νεκρά ζώα και οργανικά υπολείμματα. «Δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε. Χρειάζεται να το γνωρίσουμε» καταλήγει η σχετική ανάρτηση.
ΑΠΕ-ΜΠΕ