Σαφείς αιχμές κατά του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, αλλά και έντονη κριτική στις αποφάσεις της πρυτανείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για τον εφετινό εορτασμό της επετείου της εξέγερσης, διατύπωσε ο καθηγητής Γιώργος Παυλάκης.
Ο γιατρός και ερευνητής, επικεφαλής του Τμήματος Ανθρωπίνων Ρετροϊών στο Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των ΗΠΑ, ο οποίος συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, αναφέρθηκε στη διαχρονική ιστορική σημασία του Πολυτεχνείου και στην ανάγκη διατήρησης της μνήμης της περιόδου της δικτατορίας στην εκπομπή του Mega «Morning Point».
«Είναι ντροπή να συζητάμε τέτοια θέματα πια» ανέφερε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας την απορία του για τη δημόσια στάση του Άδωνι Γεωργιάδη, σχετικά με τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.
«Δεν καταλαβαίνω γιατί ο κ. Γεωργιάδης επιμένει να γίνεται σχεδόν απολογητής της χούντας. Τουλάχιστον έτσι το προσλαμβάνει πολύς κόσμος» επισήμανε ο Γιώργος Παυλάκης.
Ο καθηγητής υπογράμμισε ότι, έπειτα από τόσα χρόνια και τόσες προσπάθειες αμφισβήτησης ή υποβάθμισης της επετείου, θα έπρεπε να υπάρχει ευρεία συμφωνία για τη θετική συμβολή της εξέγερσης στην Ιστορία της χώρας. Όπως σημείωσε, το Πολυτεχνείο άλλαξε την πορεία της δικτατορίας και αποτέλεσε ένα από τα γεγονότα που συνέβαλαν στην πτώση της.
Παράλληλα, υπενθύμισε ότι η εξέγερση των φοιτητών εξελίχθηκε σε λαϊκή εξέγερση, εκφράζοντας την αντίδραση μεγάλου μέρους της αθηναϊκής κοινωνίας απέναντι στο καθεστώς.
«Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να αμφισβητούμε με στρεψοδικίες το θετικό που έφερε το Πολυτεχνείο και η εξέγερση των φοιτητών», τόνισε.
«Οι εικόνες δεν σβήνουν με τίποτα - Είδα το τανκ να μπαίνει από το παράθυρο του ιατρείου»
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά του καθηγητή στις προσωπικές του μνήμες από τη νύχτα της εισβολής του τανκ στο Πολυτεχνείο, καθώς και στα τραύματα που άφησαν εκείνες οι ημέρες σε όσους τις έζησαν.
«Έχω άπειρες αξέχαστες εικόνες και θα ήθελα να πω και τραύματα. Σε πολλούς από εμάς πολλά δεν φαίνονται, αλλά εμένα προσωπικά μου πήρε αρκετό καιρό να συνειδητοποιήσω και τα τραύματα που είχα από εκείνη την εποχή, κυρίως νοητικά», ανέφερε.
Περιγράφοντας όσα έμειναν ανεξίτηλα στη μνήμη του, μίλησε για τους τραυματισμένους φοιτητές, τα παιδιά που μεταφέρονταν με τραύματα από σφαίρες, τα σπασμένα κεφάλια και τους νεκρούς.
«Είδα το τανκ να μπαίνει από το παράθυρο του ιατρείου. Το είδα να μπαίνει και να σπάει την πόρτα. Είναι ένα πράγμα που θα μείνει για πάντα στη μνήμη, δυστυχώς», είπε, προσθέτοντας ότι, παρά τη σκληρότητα των γεγονότων, η εξέγερση έφερε ξανά την ελπίδα στον ελληνικό λαό ότι η αλλαγή ήταν δυνατή.
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στη μαζική ειρηνική διαδήλωση του 1974, στην οποία συμμετείχαν, όπως είπε, περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι, επισημαίνοντας την ομοφωνία και την ομόνοια που επικράτησαν μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Τα ιστορικά τεκμήρια και η ανάγκη να μην ξεχαστούν τα εγκλήματα της χούντας
Ο καθηγητής στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της ιστορικής έρευνας και των τεκμηρίων που υπάρχουν πλέον για την περίοδο της δικτατορίας και την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Ειδική αναφορά έκανε στις μελέτες του ιστορικού Λεωνίδα Καλλιβρετάκη για το Πολυτεχνείο, οι οποίες, όπως σημείωσε, αποτυπώνουν την πραγματική διάσταση της εξέγερσης και τη συμμετοχή της αθηναϊκής κοινωνίας.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στο έργο του Ιερώνυμου Λύκαρη για την καταγραφή των τραυματιών και των νεκρών, καθώς και σε εκείνο του Δημήτρη Βεργιωνή, που καταγράφει τις βιαιότητες της χούντας από το 1967 και μετά.
«Υπήρχαν δολοφονίες, βασανισμοί και όλα αυτά που ζήσαμε στο πετσί μας. Εμείς τα ξέρουμε. Όλη αυτή η ιστορία δεν πρέπει να ξεχαστεί, για να μην την επαναλάβουμε», υπογράμμισε.
Συνδέοντας μάλιστα το παρελθόν με τις σημερινές πολιτικές εξελίξεις, προειδοποίησε για την επανεμφάνιση ακροδεξιών και φασιστικών αντιλήψεων στην Ευρώπη, τονίζοντας ότι οι δημοκρατικές ελευθερίες δεν είναι ποτέ δεδομένες.
«Οι δημοκρατικές ελευθερίες και το ομαλό πολίτευμα δεν είναι για πάντα δοσμένα. Πρέπει πάντα να τις υπερασπιζόμαστε», σημείωσε.
«Απαράδεκτα τα μέτρα της πρυτανείας - Το Πολυτεχνείο είναι η πιο ζωντανή εθνική γιορτή»
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε ο καθηγητής και απέναντι στα μέτρα που έλαβε φέτος η πρυτανεία του ΕΜΠ, κάνοντας λόγο για μια ακόμη προσπάθεια να περιοριστεί η δημόσια παρουσία και ο εορτασμός της επετείου.
«Είναι απαράδεκτα. Είναι άλλη μια προσπάθεια να ξεχαστεί το Πολυτεχνείο, που είναι η πιο ζωντανή εθνική γιορτή, σχολική γιορτή, όπως και να το κάνετε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, χαρακτήρισε ντροπή τη στάση του πρύτανη, υποστηρίζοντας ότι επιχειρεί να σταματήσει εκδηλώσεις που έχουν καθιερωθεί εδώ και πέντε δεκαετίες.
Ο καθηγητής αναφέρθηκε ειδικότερα και στην απαγόρευση παρουσίασης βιβλίου που συνέγραψαν 34 άνθρωποι που έζησαν τα γεγονότα της εποχής, εκφράζοντας την απορία του για τους λόγους της συγκεκριμένης απόφασης. Όπως υπενθύμισε, αντίστοιχη παρουσίαση βιβλίου του Δημήτρη Παπαχρήστου, πριν από τρία χρόνια, είχε πραγματοποιηθεί χωρίς προβλήματα.
«Είναι ντροπή τα επιχειρήματα του τύπου ότι θα “καεί το Πολυτεχνείο” ή οτιδήποτε άλλο με μια ειρηνική γιορτή ή μια παρουσίαση βιβλίου», τόνισε.
Κλείνοντας, προχώρησε σε μια αιχμηρή σύγκριση ανάμεσα στη στάση των πρυτανικών αρχών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1973 και στη σημερινή διοίκηση του Ιδρύματος.
Όπως είπε, εκείνη την κρίσιμη περίοδο οι καθηγητές και η πρυτανεία του Πολυτεχνείου στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, αντιστεκόμενοι στην είσοδο της αστυνομίας και επιτρέποντας στους φοιτητές να οργανωθούν.
«Την εποχή του Πολυτεχνείου, στις δύσκολες στιγμές, οι καθηγητές του Πολυτεχνείου και η πρυτανεία στάθηκαν στο ύψος τους. Ήταν γίγαντες. Δεν επέτρεψαν στην αστυνομία να μπει στο Πολυτεχνείο».
Αντίθετα, για τη σημερινή πρυτανική αρχή, ο καθηγητής σχολίασε: «Η πρυτανεία σήμερα νομίζω ότι συμπεριφέρεται σαν νάνοι, μη άξιοι της κληρονομιάς του Πολυτεχνείου».