Σοκ έχει προκαλέσει η άγρια δολοφονία του 21χρονου Νικήτα στο Ηράκλειο της Κρήτης από τα χέρια του πατέρα φίλου του που είχε σκοτωθεί σε τροχαίο.
Ο πατέρας θεωρούσε υπεύθυνο για τον θάνατο του γιου του, Γιώργου, τον Νικήτα. Χθες, όταν τον συνάντησε με το αμάξι του στο χωριό, εμβόλισε το αυτοκίνητο και στη συνέχεια βγήκε έξω, τον κυνήγησε και τον εκτέλεσε με έξι σφαίρες που του έριξε πισώπλατα.
Ο Μιχάλης Σταυρουλάκης, πρόεδρος του Συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα», μιλώντας στο iefimerida περιέγραψε τη γνωριμία του με τον δράστη και τη σύζυγό του μέσα από τον χαμό του γιου τους. Μίλησε τόσο για την ανάγκη στήριξης των ανθρώπων που χάνουν δικά τους πρόσωπα σε τροχαία, όσο και για την ανάγκη ταχείας απονομής δικαιοσύνης σε τέτοιες περιπτώσεις.
H οικογένεια στο ίδιο σημείο είχε χάσει και δύο ανίψια
«Είμαστε συγκλονισμένοι από τη δολοφονία του 20χρονου Νικήτα. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να αφαιρείς τη ζωή ενός νέου ανθρώπου ακόμα και εάν ευθύνεται για τον χαμό του δικού σου παιδιού. Δεν επικροτούμε σε καμία περίπτωση την αυτοδικία, όσο σκληρό και να είναι κάποιος να αφαιρεί τη ζωή του δικού σου ανθρώπου.
Η ίδια οικογένεια στο συγκεκριμένο σημείο στην παραλιακή είχε χάσει και δύο ανίψια και οι γονείς ήρθαν στον σύλλογό μας μετά τον χαμό του γιου τους για να βοηθήσουν στην ευαισθητοποίηση του κοινού για το συγκεκριμένο σημείο, αλλά και για να τους βοηθήσουμε και εμείς με τη σειρά μας στη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης.
«Τους είχε τρελάνει ο χαμός του παιδιού τους»
Τους ανθρώπους αυτούς, όμως, ο χαμός του παιδιού τους τους είχε “τρελάνει”, όπως λέει ο λαός. Η συμπεριφορά της μητέρας δεν ήταν φυσιολογική. Δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τα υπόλοιπα μέλη του συλλόγου, και γι' αυτόν τον λόγο τής προτείναμε να της προσφέρουμε ψυχολογική υποστήριξη, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα ψυχολογικά προβλήματα που της προκάλεσε ο χαμός του παιδιού της. Αλλά δεν ήθελε να συνεργαστεί.
Μάλιστα, μετά τη δεύτερη συνεδρία αποχώρησε με έντονες εκφράσεις και χαρακτηρισμούς από τον σύλλογο.
Ο πατέρας ξήλωσε με τα χέρια του την κολώνα στην οποία είχε πέσει το αμάξι
Ο άνδρας της ήταν πιο ήρεμος στις συναντήσεις μας, αλλά και αυτός, δυστυχώς, δεν μπορούσε να συνέλθει. Μια ημέρα πήγε και ξήλωσε με τα χέρια του την κολώνα πάνω στην οποία είχε χτυπήσει το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε ο γιος του και έχασε τη ζωή του.
Και να σκεφτείτε ότι αυτά τα δύο αγόρια ήταν φίλοι και γείτονες. Πριν από περίπου έναν μήνα συνάντησα τη μητέρα του Γιώργου στα δικαστήρια και πήγα και της μίλησα. Ήταν και πάλι θυμωμένη, όχι απέναντί μου, απέναντι σε όλους. Μου έλεγε: "Ο φονιάς του γιου μου κυκλοφορεί ελεύθερος, οδηγεί το αυτοκίνητό του, πηγαίνει τις βόλτες του και το δικό μου το παιδί είναι στο χώμα, και ακόμα δεν του έχουν απαγγείλει ούτε κατηγορίες».
Αυτό το αίσθημα μη απονομής δικαιοσύνης τούς τύφλωσε και τους δύο
«Αυτό το αίσθημα της μη απονομής δικαιοσύνης τους τύφλωσε και τους δύο.
Αισθάνονταν ότι δεν θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τον άδικο χαμό του παιδιού της και, δυστυχώς, προχώρησαν σε αυτή την καταδικαστέα πράξη.
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι, αλλά κυρίως οι υπεύθυνοι, είναι τον εφιάλτη που βιώνει μια οικογένεια που χάνει μέλος της σε τροχαίο δυστύχημα: ψυχολογικά προβλήματα, απόγνωση, κατάθλιψη.
Τα διαζύγια σε τέτοιες οικογένειες μετά την απώλεια πολλαπλασιάζονται.
Η ψυχολογική υποστήριξη των θυμάτων σε σταθερή βάση είναι απαραίτητη, και το κράτος θα πρέπει να το λάβει σοβαρά υπόψη του αυτό.
Δεν μπορείτε να καταλάβετε τον πόνο των ανθρώπων που χάνουν το παιδί τους σε ένα τροχαίο δυστύχημα.
Το δεύτερο που θα πρέπει να γίνει είναι η απονομή δικαιοσύνης σε σύντομο χρονικό διάστημα και η αυστηροποίηση των ποινών όταν χρειάζεται.
Για να μη φτάνουμε σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις, αλλά και για να μη σκοτώνουμε ξανά και ξανά τις οικογένειες των θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων».