Τον προβληματισμό της για την έναρξη της δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη εξέφρασε η Μαρία Καρυστιανού στο Open, την Παρασκευή 27 Μαρτίου.
Αρχικά αναφέρθηκε στην διαδικασία λέγοντας πως αντί να κινηθεί ομαλά επικράτησαν εντάσεις, διαπληκτισμοί και έντονη ψυχική φόρτιση, και το γεγονός δημιούργησε ερωτήματα για την πρόσβαση των συγγενών αλλά και της κοινής γνώμης εντός της αίθουσας.
Εστιάζοντας στην ακαταλληλότητα της αίθουσας, σχολίασε:
«Περιμέναμε να δούμε μία σούπερ αίθουσα και βρεθήκαμε σε αυτό το μικρό κτίριο, χωρητικότητας 400 ατόμων […] Πώς είναι δυνατόν να στοιβάξεις 650 ανθρώπους σε μια αίθουσα 400 ατόμων;».
Η κ. Καρυστιανού άφησε αιχμές για σκοπιμότητες και διαχειριστική ανεπάρκεια:
«Δεν μπορούμε να δεχτούμε να κατέβουμε στην κάτω αίθουσα και να παρακολουθούμε τη δίκη από την τηλεόραση. Πού οδηγούμαστε; Δεν θα μπορέσει να γίνει η δίκη επειδή είναι ανίκανοι και δεν φρόντισαν το χωροταξικό;» επισήμανε και τόνισε πως άλλοι δεν θέλουν να αρχίσει η δίκη, σε αντίθεση με τους συγγενείς.
Ίσως υπήρχε σκοπιμότητα για αναβολή,είναι το θέμα της ανικανότητας και αδιαφορίας του κ. Φλωρίδη, που έχει ευθύνες. Για όλα αυτά πρέπει να λογοδοτήσει», είπε εναντίον του Υπουργού Δικαιοσύνης.
Παράλληλα, ξεκαθάρισε πως: «Δεν θα δεχτούμε να παρακολουθούμε τη δίκη στην κάτω αίθουσα, από την τηλεόραση».
Κριτική δέχθηκε και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων. Κληθείσα να σχολιάσει την επιθετική ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, που έβαλε στο στόχαστρο την ίδια και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, είπε:
«Ήταν ντροπή το δελτίο Τύπου. Ήταν αξιολογικές κρίσεις από έναν πρόεδρο μίας ένωσης προς έναν πολίτη που διαμαρτύρεται για τα έκτροπα που συμβαίνουν. Ντροπή. Ένας δικαστής δεν πρέπει να εκφράζει δημόσια τη γνώμη του για κάποιον πολίτη, πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός».
Προσωπική απώλεια και αίτημα για δικαιοσύνη
Η Μαρία Καρυστιανού στάθηκε στη διαδρομή της ως μητέρα και ενεργός πολίτης:
«Είμαι η μητέρα της Μάρθης. Το κίνημα οργανώνεται γιατί πρέπει επιτέλους να έχουμε ένα κράτος δικαίου[...] το μεγάλο αίτημα για δικαιοσύνη είναι σε όλους», σημείωσε και τόνισε ότι η κοινωνία της δείχνει εμπιστοσύνη και υποστήριξη.
Δημιουργία κινήματος - Στάση συγγενών
«Οι συγγενείς με τους οποίους μιλάω γνώριζαν, ήταν κάτι που συζητούσαμε. Δεν αιφνιδίασα κανέναν, γνώριζαν ότι το συζητάμε, ήταν η μοναδική λύση που μας απέμενε για να δικαιώσουμε τα παιδιά μας», είπε.
«Ο σύλλογος ήταν για μένα σαν ένα παιδί. Έβαλα τη ψυχή μου μέσα στη δημιουργία του. Με στεναχώρησε ο τρόπος που έφυγα, θεωρώ ότι δεν υπήρχε κακή πρόθεση από κανέναν. Θέλω να παραμείνει, είναι ένας από τους συλλόγους με την πιο μεγάλη δραστηριότητα, τον ξέρει όλος ο κόσμος. Όποτε χρειαστεί τη στήριξή μου θα την έχει», προσέθεσε η κ. Καρυστιανού.
«Μπάζωμα» και ευθύνες των Αρχών
Η κ. Καρυστιανού αναφέρθηκε ακόμη στο «μπάζωμα» στον τόπο της τραγωδίας και την αντίδρασή της στις πρώτες ημέρες:
«Πήγα να δω τον εισαγγελέα, μου είπε ότι είχαν τελειώσει τη δουλειά τους οι πραγματογνώμονες μέσα σε δύο ημέρες. Δεν πήγαν καν στο σημείο».
Σχολίασε την αμέλεια των Αρχών: «Ο εισαγγελέας δεν πήγε στο σημείο[…]δείχνει τη βιασύνη με την οποία πετάχτηκαν τα κόκαλα και τα χώματα. Για αυτό δεν έπρεπε κάποιος να λογοδοτήσει;».
Χαμηλές προσδοκίες και έλλειψη εμπιστοσύνης
Κλείνοντας τη συνέντευξη τόνισε πως η δυσπιστία της για τη δίκη παραμένει:
«Έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου.Παράλληλα τρέχει άλλη δίκη με τα χαμένα βίντεο.Που σημαίνει, γιατί να μην έχει αλλοιωθεί; Τι εμπιστοσύνη έχω ότι θα αξιοποιηθούν σωστά;»