Η Μαίρη Λίντα και ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Μανώλης Χιώτης υπήρξαν ίσως το δημοφιλέστερο μουσικό ντουέτο της δεκαετίας του '60.
Μάλιστα, οι δυο τους ήταν παντρεμένοι για μια δεκαετία, αν και δεν απέκτησαν παιδιά.
Πέθανε η Μαίρη Λίντα
Το ντουέτο εμφανίστηκε μαζί σε αρκετές ταινίες του ελληνικού
κινηματογράφου, κάνοντας τεράστιες και διαχρονικές επιτυχίες, όπως «Λαός και Κολωνάκι», «Περασμένες μου αγάπες» και «Ηλιοβασιλέματα».
H Μαίρη Λίντα -η οποία έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών- ξεχώριζε με το σκέρτσο και το ταπεραμέντο της, ενώ ο Μανώλης Χιώτης τη συνόδευε πάντα με το μπουζούκι του, μετρημένος, και με ένα μικρό μειδίαμα κάτω από το περιποιημένο μουστάκι του.
Η γνωριμία με τον Μανώλη Χιώτη σε ηλικία 11 ετών και ο γάμος το 1958
Σε ηλικία επτά ετών, η μικρούλα τότε Μαρία Δημητροπούλου άκουσε στο ραδιόφωνο ότι στο κινηματοθέατρο «Αλκαζάρ» ο Ορέστης Λάσκος κάθε Σάββατο αναζητούσε νέα ταλέντα. Έπεισε τους γονείς της, κι όταν τελικά πήγε, τραγούδησε μπροστά σε εκατοντάδες θεατές και εντυπωσίασε με το έμφυτο μουσικό ταλέντο της και χωρίς να έχει σπουδάσει ποτέ μουσική.
Ο ίδιος ο Ορέστης Λάσκος επί τόπου τη... βάφτισε «Μαίρη Λίντα». Από την επόμενη μέρα έπιασε δουλειά και έβγαζε μεροκάματο, ενώ αργότερα ξεκίνησε να τραγουδά σε βαριετέ και σε κέντρα της εποχής.
Σε ηλικία έντεκα ετών βρέθηκε στο «Πίγκαλς» στην Πατησίων, το πρώτο κέντρο πολυτελείας της Αθήνας, για να κάνει πρόβα με την ορχήστρα. Τότε γνώρισε για πρώτη φορά τον μαέστρο Μανώλη Χιώτη και από εκείνο το σημείο θα ξεκινούσε μια σπουδαία κοινή πορεία.
Η Μαίρη Λίντα είχε περιγράψει την πρώτη τους συνάντηση στο «Πίγκαλς» ως εξής: «Εκεί που καθόμουν, λοιπόν, βλέπω και μπαίνει ένας άντρας με μια ρεπούμπλικα μπεζ, ένα παλτό καμηλό. "Ωραίος;". Ένας θεός ήταν, τι ωραίος… Πράσινα μάτια, με κύκλους γκρι. Ήταν σαν να τα έβαφε τα μάτια του. Τον ερωτεύτηκα μόλις τον είδα. Με ξανθό μουστάκι. Τρελάθηκα. Γνωριστήκαμε και άρχισα να λέω τα τραγούδια του. Εκείνη την εποχή ο Μανώλης Χιώτης δεν ήταν παντρεμένος. Παντρεύτηκε αργότερα τη Ζωή Νάχη. Και έκαναν και δύο παιδιά. Υπέφερα πολύ επειδή ήμουν ερωτευμένη μαζί του. Στη συνέχεια γίναμε φίλες, ήμασταν σαν οικογένεια όταν παντρεύτηκα τον Χιώτη. Ήταν και ο Χιώτης ερωτευμένος μαζί μου, αλλά ήμουνα πολύ μικρή».
Μόλις εκείνος την άκουσε να τραγουδά, εντυπωσιάστηκε και της έδωσε με χιούμορ την υπόσχεση πως θα την παντρευόταν μόλις εκείνη μεγάλωνε και έφτανε στο ύψος του.
Το ζευγάρι παντρεύτηκε 12 χρόνια μετά την πρώτη γνωριμία τους, το 1958, με κουμπάρα τη Ρένα Βλαχοπούλου.
Η Μαίρη Λίντα ήταν μόλις 23 ετών, ανερχόμενη τραγουδίστρια, και ο Μανώλης Χιώτης 38 ετών, απόλυτα καταξιωμένος καλλιτεχνικά.
Μαζί απογείωσαν το λαϊκό τραγούδι, πρωταγωνίστησαν σε αμέτρητες ταινίες του χρυσού ελληνικού κινηματογράφου, απέκτησαν φανατικούς θαυμαστές ακόμα και στην Αμερική και χάρισαν στο κοινό διαχρονικές επιτυχίες που τραγουδιούνται μέχρι σήμερα.
Η Μαίρη Λίντα και ο Μανώλης Χιώτης χώρισαν σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα, το 1967.
Η ίδια η τραγουδίστρια δήλωσε κάποτε: «Ο Χιώτης είναι ο άνθρωπος της ζωής μου. Το μεγάλο μου λάθος ήταν ότι χώρισα με τον Χιώτη. Δυστυχώς, δεν μπορώ να γυρίσω τα χρόνια πίσω. Ακόμα και σήμερα πονάω».
Ανάμεσα στις πλέον αξέχαστες επιτυχίες που σφράγισε με τη φωνή της η Μαίρη Λίντα είναι τραγούδια όπως: «Περασμένες μου Αγάπες», «Ηλιοβασιλέματα», «Δε Θέλω πια να Ξαναρθείς», «Εσύ είσαι η Αιτία που Υποφέρω», «Τέτοια χαρά δε θα τη Δεις», «Λαός και Κολωνάκι», «Το Τελευταίο Ποτηράκι», «Μυρτιά», «Ροδόσταμο», «Αν Θυμηθείς το Όνειρό μου» και «Μαργαρίτα Μαργαρώ».
Πέρα από τις εμφανίσεις της σε θέατρα, βαριετέ και νυχτερινά κέντρα, η Μαίρη Λίντα έντυσε με τα τραγούδια της δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου έχοντας σχεδόν πάντα τον Μανώλη Χιώτη στο πλευρό της.
Χαρακτηριστική η παρουσία τους στις ταινίες «Φτωχαδάκια και Λεφτάδες» (1961), «Μην Είδατε τον Παναή» (1962), «Πολυτεχνίτης κι’ Ερημοσπίτης», (1963), «Τύφλα νάχη ο Μάρλον Μπράντο» (1963) και «Σχολή για σωφερίνες» (1964).
Το δίδυμο Μαίρης Λίντα και Μανώλη Χιώτη εμφανίστηκε σε τέσσερις ταινίες της Φίνος Φιλμ και συγκεκριμένα στις «Ο Ατσίδας» (1962), «Ο Δήμος από τα Τρίκαλα» (1962), «Ο Φίλος μου, ο Λευτεράκης» (1963) και «Η Βίλλα των Οργίων» (1964).
Η ζήλια και η ρουτίνα που έσβησαν το πάθος -Το διαζύγιο με αφορμή ένα βραχιόλι
Στο απόγειο της κοινής καριέρας τους -κι ενώ ήταν ακόμα παντρεμένοι- από το 1964 ως το 1967 η Μαίρη Λίντα δούλεψε στις ΗΠΑ με τον Μανώλη Χιώτη σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, τραγουδώντας ακόμα και στον Λευκό Οίκο.
Εκείνη την περίοδο όμως η σχέση τους είχε ήδη αρχίσει να χαλάει, λόγω της ζήλιας του Χιώτη. Επίσης, όσο έμεναν στην Αμερική η Μαίρη Λίντα άρχισε να νιώθει ότι της λείπουν οι δικοί της στην πατρίδα και ήθελε να γυρίσει στην Ελλάδα.
«Η σχέση μας είχε ήδη κλονιστεί από ένα σωρό περιστατικά που με απομάκρυναν. Ο Μανώλης είναι γνωστό πως ήταν ζηλιάρης, και ειδικά εμένα με ζήλευε πολύ. Δεν τολμούσα να κοιτάξω κάπου, να μιλήσω με κάποιον, να δείξει κάποιος τον θαυμασμό του, οι σκηνές που διαδραματίζονταν ήταν ανεκδιήγητες. Πώς όμως να σηκώσεις το ανάστημά σου σ’ έναν άνθρωπο που αγαπάς χωρίς να τον στεναχωρήσεις; Ήταν για μένα πολύ δύσκολο. Αδιέξοδο, θα έλεγα!», είχε αποκαλύψει η τραγουδίστρια.
Κάποια στιγμή, πάνω σε έναν καβγά, ο Μανώλης Χιώτης τής ζήτησε πίσω ένα βραχιόλι με μπριγιάν που της είχε χαρίσει στα γενέθλιά της - το ίδιο έκανε κάθε φορά που το ζευγάρι τσακωνόταν.
Την τελευταία φορά η Μαίρη Λίντα τού έδωσε το βραχιόλι, άνοιξε την πόρτα και έφυγε, παρόλο που στη Νέα Υόρκη είχε σφοδρές χιονοπτώσεις.
Μέχρι να έρθει η ώρα να επιστρέψει στην Ελλάδα, έμενε σε ξενοδοχείο, και κάθε μέρα ο Χιώτης πήγαινε και την παρακαλούσε να τα ξαναβρούν. «Είχα μεγαλώσει και δεν μπορούσα πλέον οι άλλοι να αποφασίζουν για μένα», είχε εξομολογηθεί στο παρελθόν η μεγάλη τραγουδίστρια.
«Όταν έκλεισε η πόρτα του αεροπλάνου, αισθάνθηκα πως άφησα πίσω ένα κομμάτι από την ίδια μου τη ζωή. Η καθημερινότητα, η ζήλια, η ένταση, οι προστριβές, η ρουτίνα είχαν εκφυλίσει το πάθος μου» είχε πει.
Η τελευταία τους συνεργασία, με τον Χιώτη να αφήνει το μπουζούκι και να φεύγει δακρυσμένος
Το ζευγάρι τραγούδησε μαζί τελευταία φορά το καλοκαίρι του 1967 στην Αθήνα, στο κέντρο «Σεραφίνο», ενώ ήδη είχαν ουσιαστικά χωρίσει.
Η συνύπαρξη στο πάλκο ήταν δύσκολη και για τους δύο. Μάλιστα, τον Δεκαπενταύγουστο του '67, την ημέρα της γιορτής της Μαίρης Λίντα, ένας θαμώνας φώναξε στον Χιώτη «Χιώτη, φίλησέ την, γιορτάζει σήμερα! Φίλησέ την!».
Τότε εκείνος άρχισε να βουρκώνει, με αποτέλεσμα να αφήσει το μπουζούκι και να πάει στο καμαρίνι του κλαίγοντας.
«Αν με είχε φιλήσει θα ήμασταν μαζί. Τότε ήταν η τελευταία φορά που τον είδα» είχε πει η Μαίρη Λίντα.
Μετά το διαζύγιο με τη Μαίρη Λίντα, ο σπουδαίος μουσικός παντρεύτηκε την επίσης τραγουδίστρια Μπέμπα Κυριακίδου, με την οποία πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του.
Λίγα χρόνια αργότερα, στις 20 Μαρτίου του 1970, ο Μανώλης Χιώτης πέθανε σε ηλικία μόλις 49 ετών, εξαιτίας καρδιακής ανεπάρκειας, στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών.
«Πέθανε τρία χρονιά μετά τον χωρισμό μας. Αισθάνθηκα απίστευτες τύψεις και βαθιές ενοχές. Έμαθα ότι μετά τον χωρισμό μας έπινε πολύ και κάπνιζε. Αυτό φαίνεται πως επιβάρυνε την υγεία του… Πιστεύω πως αν συνεχίζαμε να είμαστε, ο Μανώλης δεν θα είχε φύγει τόσο γρήγορα. Ναι, μετάνιωσα. Όμως, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω», είχε περιγράψει η Λίντα.
«Ακόμα και σήμερα πονάω... Δεν υπάρχουν τέτοιες αγάπες»
Μετά το διαζύγιό της από τον Μανώλη Χιώτη, η Μ. Λίντα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε τη μοναχοκόρη της.
Σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις της είχε μιλήσει ανοιχτά για τις μεγάλες δυσκολίες που πέρασε σε αυτόν τον γάμο -ο δεύτερος σύζυγός της την κακοποιούσε και τη χτύπησε- μέχρι να πάρει την απόφαση να φύγει.
Ωστόσο, όπως ομολογούσε στην υπόλοιπη ζωή της η Μαίρη Λίντα, «το μόνο που λείπει από τη ζωή μου και θα λείπει για πάντα είναι ο Χιώτης» και πάντοτε διερωτώταν «γιατί χωρίσαμε; Εγώ φταίω! Δεν υπάρχουν τέτοιες αγάπες σήμερα…».
«Για μένα ο Μανώλης ήταν τα πάντα. Μακάρι να με άκουγε από εκεί που βρίσκεται τώρα και να του έλεγα ποσο πολύ τον αγάπησα και τον λάτρεψα και θα συνεχίσω να έχω τα ίδια αισθήματα μέχρι το τέλος της ζωής μου. Το μεγάλο μου λάθος ήταν ότι χώρισα με τον Χιώτη. Δυστυχώς δεν μπορώ να γυρίσω τα χρόνια πίσω. Ακόμα και σήμερα, πονάω» είχε πει χαρακτηριστικά.