Η Καλαμάτα, γνωστή για τις ελιές και το παραθαλάσσιο τοπίο της, βρέθηκε φέτος στο προσκήνιο χάρη σε μια εντυπωσιακή τοιχογραφία που απεικονίζει αλληγορικά τη θρυλική σοπράνο Μαρία Κάλλας.
Το έργο, που δεσπόζει σε κεντρικό κτίριο της πόλης, ανακηρύχθηκε «Best Mural of the World 2025» από την πλατφόρμα Street Art Cities. Η τοιχογραφία δεν δημιουργήθηκε απλώς ως καλλιτεχνική παρέμβαση, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής βιώσιμης ανάπτυξης καθώς η Καλαμάτα είναι από τις λίγες ελληνικές πόλεις που φιλοδοξούν να γίνουν κλιματικά ουδέτερες έως το 2030.
Όπως δήλωσε στο AP, o Βασίλης Παπαευσταθίου, αντιδήμαρχος στρατηγικού σχεδιασμού και κλιματικής ουδετερότητας, στόχος της δημοτικής αρχής ήταν να αποδοθούν με πιο χειροπιαστό τρόπο έννοιες όπως η βιώσιμη ανάπτυξη, οι αγροδιατροφικές πρωτοβουλίες και η τοπική οικονομική ανάπτυξη. «Θέλαμε να δημιουργήσουμε μια εικόνα που να συνδυάζει τα ταπεινά προϊόντα της γης, όπως οι ελιές και το ελαιόλαδο — τα οποία, ας είμαστε ειλικρινείς, είναι διάσημα σε όλο τον κόσμο και έχουν βάλει την Καλαμάτα στον χάρτη — με την τέχνη υψηλού επιπέδου», εξήγησε ο κ. Παπαευσταθίου και τόνισε: «Συνδυάζοντας αυτό που είναι πολύ υψηλό με… την ταπεινότητα της γης, στόχος μας ήταν να ενδυναμώσουμε τους ανθρώπους και, με αυτόν τον τρόπο, να ενισχύσουμε την ταυτότητά τους. Θέλουμε να είναι περήφανοι που είναι Καλαματιανοί».
Το εγχείρημα αυτό, όπως σημειώνει το ρεπορτάζ, έρχεται σε μια περίοδο που η νότια Ελλάδα δοκιμάζεται από καύσωνες, ξηρασία και πυρκαγιές που επηρεάζουν άμεσα τις καλλιέργειες.
Γιατί επιλέχθηκε η Μαρία Κάλλας για την τοιχογραφία στην Καλαμάτα
Η επιλογή της Μαρίας Κάλλας ως κεντρικής μορφής είχε ιδιαίτερο συμβολισμό. Αν και γεννημένη στη Νέα Υόρκη, ο πατέρας της καταγόταν από χωριό νότια της Καλαμάτας, και για τους ντόπιους είναι μία από αυτούς. Άλλωσετ στην πόλη της Καλαμάτας σύλλογοι, πολιτιστικά κέντρα και εκθέσεις στην πόλη φέρουν το όνομά της.
Ο δημιουργός του έργου, ο 52χρονος Κλεομένης Κωστόπουλος, μιλώντας στο AP σημείωσε ότι η τοιχογραφία δεν τιτλοφορείται «Μαρία Κάλλας» αλλά «Καλαμάτα», και ότι πρόθεσή του ήταν να αποδώσει την ίδια την πόλη μέσα από μια αλληγορική μορφή. Έτσι, αντί να παρουσιάσει μια στυλιζαρισμένη εικόνα της ντίβας, επέλεξε μια πιο ανθρώπινη προσέγγιση, ενσωματώνοντας κλαδιά δέντρων, τοπικά πουλιά και γεωργικά προϊόντα. Αναφερόμενος ειδικά στο φόρεμα σημείωσε ότι το συνθέτουν στοιχεία άνθησης και καρποφορίας συμβολίζοντας την «ευλογημένη γη» της Καλαμάτας.
Το να ολοκληρώσει την τοιχογραφία δεν ήταν κάτι εύκολο. Χρειάστηκε περίπου δύο εβδομάδες καθαρής εργασίας σε διάστημα ενός μήνα, με χρήση πινέλων, σπρέι και ανυψωτικού μηχανήματος, ενώ καθυστερήσεις προκάλεσαν οι καιρικές συνθήκες.
Το έργο έχει ήδη μετατραπεί σε νέο τοπόσημο και οι τοπικοί φορείς ελπίζουν ότι θα ενισχύσει την τουριστική προβολή της πόλης φέρνοντας ταυτόχρονα πολιτιστικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά και οικονομικά οφέλη. Την ίδια στιγμή, η τοιχογραφία κατάφερε κάτι επιπλέον: περισσότεροι ιδιοκτήτες κτιρίων εκδηλώνουν ενδιαφέρον για αντίστοιχες παρεμβάσεις, ενώ οι κάτοικοι δηλώνουν ιδιαίτερα υπερήφανοι για τη διεθνή διάκριση.