Ο απολογισμός μιας τριετίας και το σχέδιο της επόμενης μέρας για τα πληρώματα των σκαφών αναψυχής, με επίκεντρο την ασφάλεια, την ισότητα και τη θεσμική αναγνώριση.
O cpt Γιώργος Βάλλης, ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για το αποτύπωμά τους στο ελληνικό yachting. Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Ιδιωτικών και Επαγγελματικών Θαλαμηγών είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει να εργάζεσαι στη θάλασσα και να διεκδικείς το αυτονόητο.
Η τριετία της θητείας του ως πρόεδρος της Ένωσης, που ολοκληρώθηκε, άφησε πίσω της συγκεκριμένα αποτελέσματα, αλλά και ανοιχτούς λογαριασμούς. Ο ίδιος το λέει χωρίς περιστροφές: «Δεν μου αρέσει να πανηγυρίζω. Όσα έγιναν ήταν αναγκαία, αλλά όχι αρκετά. Το σημαντικό είναι ότι μπήκαν θέματα στο τραπέζι που για χρόνια δεν υπήρχαν καν στον διάλογο». Την ερχόμενη Δευτέρα οι εργαζόμενοι στο yachting ψηφίζουν για την επόμενη τριετία τον πρόεδρο της Ένωσης και ο Γιώργος Βάλλης είναι και πάλι υποψήφιος.
Η λύση ενός άδικου φορολογικού ζητήματος για τους ναυτικούς στα σκάφη αναψυχής
Στον απολογισμό της θητείας του, ξεχωρίζει η λύση ενός χρόνιου και άδικου φορολογικού ζητήματος για τους ναυτικούς στα σκάφη αναψυχής. «Μιλάμε για μια αλλαγή που μείωσε τη φορολογία από δυσθεώρητα ποσοστά 30 και 40% σε ένα πιο λογικό πλαίσιο, 9 έως 15%. Αυτό δεν είναι θεωρία, είναι χρήματα που μένουν στον εργαζόμενο και του επιτρέπουν να ζει με αξιοπρέπεια», σημειώνει. Αντίστοιχα, η παρέμβαση για τη θεώρηση των ναυλοσυμφώνων έβαλε τέλος σε ένα χάος διαφορετικών ερμηνειών από τελωνεία και λιμενικές αρχές, που ταλαιπωρούσε επαγγελματίες και πληρώματα.
Πέρα όμως από τις θεσμικές αλλαγές, ο cpt Γιώργος Βάλλης επιμένει να μιλά για την καθημερινότητα. Για τα ατυχήματα που άφηναν εργαζόμενους απλήρωτους, για τις αυθαιρεσίες, για τα προβλήματα στα λιμάνια, για τις παρεμβάσεις «εκεί που δεν υπήρχε άλλος να σηκώσει το τηλέφωνο, ήμουν εγώ και θα είμαι δίπλα στους συναδέλφους. Όχι στα λόγια, αλλά όταν προκύπτει το πρόβλημα», λέει χαρακτηριστικά.
Γυναίκες στα πληρώματα: Ίσα δικαιώματα, ίση προστασία
Για την επόμενη τριετία, ωστόσο, έχει ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους. Στην κορυφή βρίσκεται η θεσμική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γυναικών, και ειδικά των εγκύων ναυτικών. «Δεν γίνεται το 2026 να μιλάμε ακόμη για γκρίζες ζώνες στην εγκυμοσύνη, στο επίδομα μητρότητας και στην ασφαλιστική κάλυψη. Οι γυναίκες στα πληρώματα είναι περίπου το 30% και κάνουν μια δύσκολη και απαιτητική δουλειά, πληρώνοντας μάλιστα και υψηλότερες εισφορές. Αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα», τονίζει στο iefimerida. Για τον ίδιο, η ισότητα δεν είναι σύνθημα, αλλά δείκτης πολιτισμού ενός κλάδου.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει και στην ασφάλεια, τόσο εν πλω όσο και στα λιμάνια. Από την υποχρεωτική απόκτηση διπλώματος για μικρά σκάφη, μέχρι την εφαρμογή κανόνων ταχύτητας και αποστάσεων με βάση διεθνή πρότυπα. «Έχω προτείνει ξεκάθαρα να ακολουθήσουμε το μοντέλο της Γαλλίας. Δεν χρειάζεται να εφεύρουμε τον τροχό, χρειάζεται να προστατεύσουμε λουόμενους, σκάφη και ανθρώπινες ζωές», σημειώνει. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανάγκη για αυστηρό έλεγχο στις ναυτικές φωτοβολίδες. «Δεν είναι παιχνίδια. Είναι εξοπλισμός ανάγκης και πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εκεί που χρειάζεται, αλλιώς μιλάμε για εγκλήματα από αμέλεια», λέει με έντονο τόνο.
Η επόμενη μέρα και οι προκλήσεις για τα σκάφη αναψυχής
Στον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας περιλαμβάνονται επίσης η τηλεϊατρική και η ύπαρξη απινιδωτών στα σκάφη, αλλά και ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τα άτομα με αναπηρία. «Θέλουμε πλοία προσβάσιμα, με ειδικά πρωτόκολλα επιβίβασης και αποβίβασης, με σεβασμό και όχι απλώς με ευχές για τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες», επισημαίνει. Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό το μεγάλο ζήτημα της αναγνώρισης της προαγωγικής υπηρεσίας για τους ναυτικούς που εργάζονται σε ιδιωτικά σκάφη, ένα θέμα που, όπως λέει, «καθορίζει ολόκληρη την επαγγελματική πορεία χιλιάδων ανθρώπων».
Ο Γιώργος Βάλλης δεν αγνοεί τις προκλήσεις της διεθνούς συγκυρίας. «Ο πόλεμος στη Γάζα μάς έδειξε πόσο ευάλωτος είναι ο τουρισμός στις γεωπολιτικές εξελίξεις. Είδαμε ακυρώσεις, φόβο, επιφυλακτικότητα. Γι’ αυτό λέω ότι όσα μπορούμε να ελέγξουμε στο εσωτερικό, οφείλουμε να τα κάνουμε σωστά», υπογραμμίζει. Για εκείνον, η ενίσχυση των υποδομών, η σαφήνεια των κανόνων και η προστασία των εργαζομένων είναι ο μόνος τρόπος να γίνει ο κλάδος πιο ανθεκτικός.
Το όραμα για το yachting
Το όραμά του παραμένει σταθερό και ξεκάθαρο. «Θέλω ένα yachting σύγχρονο και διεθνώς ανταγωνιστικό, αλλά με ανθρώπινο πρόσωπο. Ανάπτυξη με κανόνες, ποιότητα με σεβασμό και ένα πλαίσιο που να κάνει τους νέους να βλέπουν αυτό το επάγγελμα ως καριέρα ζωής και όχι ως λύση ανάγκης», λέει. Και ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία της πορείας του, στη διεκδίκηση ενός κλάδου που δεν θα μετριέται μόνο σε έσοδα και ποσοστά ΑΕΠ, αλλά και σε αξιοπρέπεια, ασφάλεια και δικαιοσύνη για τους ανθρώπους του.