Υπάρχουν ορισμένες ειδήσεις που, ακόμη κι όταν περάσουν χρόνια, επιστρέφουν στη μνήμη με την ίδια παγωμένη αίσθηση της πρώτης στιγμής.
- Η Άννα Πολλάτου, γεννημένη στην Κεφαλονιά, αφιερώθηκε στη ρυθμική γυμναστική από μικρή ηλικία, κατακτώντας χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000, καθώς και χρυσά και ασημένια σε Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
- Παρά τη διεθνή δόξα, η Πολλάτου διατήρησε χαμηλό προφίλ, παραμένοντας σεμνή, προσιτή και βαθιά ανθρώπινη. Προτιμούσε να είναι κοντά στους οικείους της, επιστρέφοντας συχνά στην αγαπημένη της Κεφαλονιά.
- Το μοιραίο ταξίδι της 17ης Μαΐου 2014 προς την Κεφαλονιά, για να ψηφίσει και να στηρίξει τον αδελφό της, κατέληξε σε σφοδρό τροχαίο δυστύχημα στην Εθνική Οδό Πατρών – Πύργου, με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατό της στα 30 της χρόνια.
- Δώδεκα χρόνια μετά, η μνήμη της Άννας Πολλάτου παραμένει ανεξίτηλη στην Κεφαλονιά, αποτελώντας σύμβολο ήθους και αφοσίωσης για τους νέους αθλητές, με τον χαρακτήρα της να θεωρείται η μεγαλύτερη κληρονομιά της.
Μία από αυτές ήταν το πρωινό της 17ης Μαΐου 2014. Ένα τηλεφώνημα, μια έκτακτη ενημέρωση, λίγες λέξεις που ακούγονταν αδύνατον να ειπωθούν δυνατά: «Η Άννα Πολλάτου σκοτώθηκε σε τροχαίο». Για αρκετή ώρα κανείς δεν ήθελε να το πιστέψει. Στον χώρο του αθλητισμού, στην Κεφαλονιά, αλλά και σε ανθρώπους που δεν την είχαν γνωρίσει ποτέ προσωπικά, επικράτησε μια πρωτόγνωρη σιωπή. Δώδεκα χρόνια μετά τον τραγικό θάνατό της, το όνομά της εξακολουθεί να προκαλεί συγκίνηση. Όχι μόνο για τις τεράστιες διακρίσεις που χάρισε στην Ελλάδα, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο πορεύτηκε στη ζωή. Με χαμηλούς τόνους, με ευγένεια, με εκείνο το μόνιμο φωτεινό χαμόγελο που όσοι τη γνώριζαν λένε πως δεν έσβηνε ποτέ, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Χθες σε ολόκληρη την Κεφαλονιά επικρατούσε μια ασυνήθιστη παγωμάρα. Σε αρκετές από τις Εκκλησίες του νησιού μετά το πέρας της λειτουργίας μνημονεύτηκε το όνομά της, με το νησί να μην ξεχνά το δικό της παιδί.
Ποια ήταν η Άννα Πολλάτου
Η Άννα Πολλάτου γεννήθηκε στην Κεφαλονιά και από μικρή ηλικία έδειξε πως διέθετε κάτι ξεχωριστό. Η σχέση της με τη ρυθμική γυμναστική εξελίχθηκε γρήγορα στο απόλυτο πάθος. Η ίδια αφιερώθηκε σε αυτό. Ξεκίνησε την ρυθμική γυμναστική το 1988 κι έφτασε στην μεγαλύτερη επιτυχία της με την Εθνική ανσάμπλ με την οποία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο σύνθετο ομαδικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000. Την προηγούμενη χρονιά το 1999 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα τελικά οργάνων και το ασημένιο στο σύνθετο ομαδικό στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Οζάκα στην Ιαπωνία. Την ίδια χρονιά στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Βουδαπέστης κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ομαδικό, ένα ασημένιο στο σύνθετο και ένα χάλκινο στις κορύνες.
Κι όμως, παρά τη δημοσιότητα και τη δόξα, δεν άλλαξε ποτέ. Άνθρωποι από τον χώρο της γυμναστικής την έχουν περιγράψει πολλές φορές ως μια αθλήτρια σεμνή, προσιτή και βαθιά ανθρώπινη. Προτιμούσε να κρατά χαμηλό προφίλ, να βρίσκεται κοντά στους δικούς της ανθρώπους και να επιστρέφει κάθε φορά που μπορούσε στην αγαπημένη της Κεφαλονιά.
Το μοιραίο ταξίδι
Το μοιραίο ταξίδι της 17ης Μαΐου 2014 ξεκίνησε ακριβώς με προορισμό την Κεφαλονιά. Η Άννα ταξίδευε για να ασκήσει το εκλογικό της δικαίωμα και να στηρίξει τον αδελφό της Διονύση, ο οποίος ήταν υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος. Αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα εξελισσόταν σε τραγωδία.
Λίγο πριν φτάσει στην Κυλλήνη, στην Εθνική Οδό Πατρών – Πύργου, στο ύψος της Βάρδας Ηλείας, συνέβη το δυστύχημα που συγκλόνισε τη χώρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τροχαίας, το αυτοκίνητο που οδηγούσε πέρασε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε με αγροτικό όχημα. Η σύγκρουση ήταν σφοδρότατη. Η Άννα Πολλάτου σκοτώθηκε ακαριαία. Ήταν 30 ετών.
Η είδηση διαδόθηκε αστραπιαία και βύθισε στο πένθος τον ελληνικό αθλητισμό. Στην Κεφαλονιά η είδηση έπεσε σαν κεραυνός. Το νησί πάγωσε. Οι άνθρωποι που τη γνώριζαν από παιδί δεν μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν πως η Άννα, το χαμογελαστό κορίτσι που έκανε όλη την Ελλάδα περήφανη, δεν θα ξαναγύριζε ποτέ σπίτι.
Άννα Πολλάτου: Σύμβολο ήθους και αφοσίωσης
Δώδεκα χρόνια μετά, η μνήμη της Άννας Πολλάτου παραμένει ανεξίτηλη. Στην Κεφαλονιά, το όνομά της εξακολουθεί να αναφέρεται με σεβασμό και συγκίνηση. Για πολλούς νέους αθλητές αποτελεί ακόμη σύμβολο ήθους και αφοσίωσης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που λένε πως η μεγαλύτερη κληρονομιά που άφησε δεν ήταν τα μετάλλια, αλλά ο χαρακτήρας της.
Κάθε 17 Μαΐου, η εικόνα της επιστρέφει ξανά μπροστά στα μάτια όσων τη θυμούνται. Με τη φόρμα της εθνικής ομάδας, με το μετάλλιο στο στήθος, με εκείνο το ήρεμο βλέμμα που δεν πρόδιδε ποτέ έπαρση. Ίσως γιατί η Άννα Πολλάτου, ακόμη και όταν βρέθηκε στην κορυφή του κόσμου, παρέμεινε μέχρι το τέλος ένα απλό κορίτσι από την Κεφαλονιά που αγαπούσε βαθιά τη ζωή.