Ένα ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου του Βολούβε-Σεν-Λαμπέρ στις Βρυξέλλες επαναφέρει στο ευρωπαϊκό προσκήνιο το ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων Ποντίων και των Ασσυρίων.
Στις 29 Ιουνίου 2026, το Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου -ένας από τους 12 των Βρυξελλών -ενέκρινε με 36 ψήφους υπέρ και 3 αποχές ψήφισμα που αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Ποντίων και των Ασσυρίων. Πίσω από την πρωτοβουλία βρίσκονται ο δημοτικός σύμβουλος Jean-Louis Hanff και η Marie-Jeanne Peti Mpangi, οι οποίοι έθεσαν στο επίκεντρο όχι μόνο την ιστορική τεκμηρίωση αλλά και την πολιτική διάσταση της μνήμης στην Ευρώπη.
Δήμος στις Βρυξέλες αναγνώρισε την Γενοκτονία των Ποντίων
Η πρωτοβουλία, όπως τονίζεται σε σχετικό δημοσίευμα του pontosnews.gr, δεν προέκυψε ξαφνικά. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η έκθεση «Sayfo 1915» για την Γενοκτονία των Ασσυρίων που φιλοξενήθηκε στο δημαρχείο του δήμου τον Απρίλιο, φέρνοντας πολλούς κατοίκους και αιρετούς σε επαφή με ένα κεφάλαιο της ιστορίας που παραμένει ελάχιστα γνωστό στο Βέλγιο.
«Αυτή η εμπειρία με έπεισε ότι η διατήρηση της μνήμης πρέπει να ξεκινά και σε τοπικό επίπεδο», δήλωσε ο Jean-Louis Hanff.
Στο ίδιο πνεύμα, ανέδειξε τη συνεχιζόμενη ευαλωτότητα μειονοτήτων στη Μέση Ανατολή: «Οι διώξεις των χριστιανών στη Μέση Ανατολή δεν έχουν εξαφανιστεί… η προστασία των μειονοτήτων δεν είναι μόνο ζήτημα μνήμης αλλά και ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους Πόντιους Έλληνες, σημειώνοντας με έμφαση: «Είναι αδικία το γεγονός ότι η ιστορία ενός λαού που ανήκει σε κράτος-μέλος της ΕΕ παραμένει τόσο λίγο γνωστή και σπάνια διδάσκεται στα σχολεία μας».
Όπως επισημαίνει, η μνήμη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική: «Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ότι ορισμένα θύματα αναγνωρίζονται πλήρως, ενώ άλλα παραμένουν λησμονημένα».
Κατά την προετοιμασία του ψηφίσματος, οι δύο εισηγητές είχαν επαφές με ποντιακές και ασσυριακές κοινότητες στο Βέλγιο και διεθνώς. Ο ίδιος ο Hanff συμμετείχε και σε εκδήλωση στην ελληνική πρεσβεία στις Βρυξέλλες, με θέμα «Γενοκτονία χωρίς τιμωρία: Το χρέος της διεθνούς κοινότητας».
Όπως ανέφερε: «Συγκινήθηκα βαθιά από όσα άκουσα. Έχουμε ηθικό καθήκον να δράσουμε». Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της ανθρώπινης διάστασης της ιστορίας: «Πίσω από κάθε ιστορική ημερομηνία υπάρχουν οικογένειες, ζωές και ταυτότητες που άλλαξαν για πάντα».
«Κάθε θύμα αξίζει τον ίδιο σεβασμό»
Το ψήφισμα, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν περιορίζεται στις δύο κοινότητες αλλά εκπέμπει ευρύτερο μήνυμα: «Κάθε θύμα αξίζει τον ίδιο σεβασμό και κάθε γενιά έχει την ευθύνη να διαφυλάξει τη μνήμη».
Σημαντική πολιτική στήριξη στο ομοσπονδιακό επίπεδο του Βελγίου παρέχει, όπως σημειώνεται, ο βουλευτής Michel De Maegd, ο οποίος έχει ήδη ταχθεί υπέρ της αναγνώρισης των γενοκτονιών των Ποντίων και των Ασσυρίων.
Ο Hanff επιδιώκει η πρωτοβουλία να αποτελέσει πρότυπο και για άλλους δήμους: «Η ιστορία έχει δείξει ότι η εθνική αναγνώριση ξεκινά συχνά από τοπικές πρωτοβουλίες». Όπως λέει, οι δημοτικές αρχές βρίσκονται πιο κοντά στους πολίτες και μπορούν να διαμορφώσουν δημοκρατική δυναμική για αλλαγές σε εθνικό επίπεδο.
Στόχος του είναι τελικά η επίσημη αναγνώριση από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο του Βελγίου: «Ελπίζω το ζήτημα να υπερβεί τις κομματικές γραμμές, γιατί η ιστορική αλήθεια πρέπει να ενώνει όλους τους δημοκράτες».
Απαντώντας στο γιατί το ψήφισμα δεν περιλαμβάνει και τη Γενοκτονία των Αρμενίων, διευκρίνισε: «Η πρόθεσή μας δεν ήταν ποτέ να δημιουργήσουμε ιεραρχία μεταξύ γενοκτονιών». Και πρόσθεσε ότι η αρμενική γενοκτονία έχει ήδη αναγνωριστεί από το Βέλγιο το 2015.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην εκπαίδευση, καθώς -όπως σημειώνει- πολλά σχολεία δυσκολεύονται να προσεγγίσουν τέτοια ιστορικά ζητήματα λόγω έλλειψης υλικού. «Η εκπαίδευση παραμένει μία από τις ισχυρότερες ασπίδες απέναντι στο μίσος και την άρνηση», τονίζει.
Τα επόμενα βήματα
Το επόμενο βήμα είναι η διαβίβαση του ψηφίσματος στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και στις περιφερειακές αρχές, ενώ ήδη άλλοι δήμοι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Βολούβε-Σεν-Λαμπέρ.
Κλείνοντας, ο Jean-Louis Hanff συνοψίζει τη φιλοσοφία της πρωτοβουλίας του: «Η αναγνώριση μιας γενοκτονίας δεν αλλάζει το παρελθόν. Όμως η άρνηση αναγνώρισής της αποδυναμώνει το κοινό μας μέλλον».