Η ζωή του Νίκου Στασινόπουλου που κράτησε ζωντανή την ελληνική βιομηχανία σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος, ο άνθρωπος που για περισσότερες από πέντε δεκαετίες καθοδήγησε την οικογενειακή βιομηχανία Βιοχάλκο και μετέτρεψε τον ελληνικό όμιλο σε έναν από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς ομίλους μετάλλων, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών. Υπήρξε μια προσωπικότητα που συνδύαζε το όραμα με τη διακριτικότητα, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα και φτάνει στις διεθνείς αγορές.
Η οικογένεια του Νίκου Στασινόπουλου είχε θέσει τα θεμέλια της επιχείρησης πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Γεννημένος σε οικογένεια με μακρά βιομηχανική παράδοση, ο Νίκος Στασινόπουλος μεγάλωσε με το βλέμμα στραμμένο στην επιχειρηματικότητα και τη βιομηχανία. Η οικογένειά του είχε θέσει τα θεμέλια της επιχείρησης πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εκείνος ανέλαβε αργότερα το βάρος της συνέχειας και της ανάπτυξής της. Σπούδασε οικονομικά και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποκτώντας τις γνώσεις που θα τον καθιστούσαν όχι μόνο ικανό διαχειριστή, αλλά και στρατηγικό ηγέτη της ελληνικής βιομηχανίας.
Η πορεία του στη Βιοχάλκο ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν εντάχθηκε ενεργά στην οικογενειακή επιχείρηση και άρχισε να συμμετέχει στις κρίσιμες αποφάσεις της. Κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του, ανέλαβε διαδοχικά θέσεις ευθύνης, φτάνοντας στη θέση του Προέδρου και μη εκτελεστικού μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Viohalco, της μητρικής εταιρείας με έδρα τις Βρυξέλλες. Προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της ελληνικής θυγατρικής Βιοχάλκο.
Υπό τη διοίκησή του, η Βιοχάλκο εξελίχθηκε από μια εθνική βιομηχανία σε έναν διεθνή όμιλο, με θυγατρικές σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και εξαγωγική δραστηριότητα σε δεκάδες αγορές. Ο Νίκος Στασινόπουλος επέβλεψε την επέκταση της εταιρείας σε τομείς όπως ο χαλκός, το αλουμίνιο, τα καλώδια και ο χάλυβας, δημιουργώντας ένα σύγχρονο και ανθεκτικό βιομηχανικό δίκτυο ικανό να αντεπεξέρχεται σε κρίσεις, από οικονομικές αναταράξεις έως την παγκόσμια μεταβλητότητα των αγορών.
Ο όμιλος επεκτάθηκε σε νέες τεχνολογίες και έκανε στρατηγικές συνεργασίες με διεθνείς εταιρείες
Με επενδύσεις σε υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό, ο όμιλος επεκτάθηκε σε νέες τεχνολογίες, ενώ στρατηγικές συνεργασίες με διεθνείς εταιρείες, όπως η βελγική Socobelge και η αμερικανική Phelps Dodge, έδωσαν στη Βιοχάλκο έντονη διεθνή διάσταση. Η δημιουργία νέων μονάδων παραγωγής, όπως της ΕΛΒΑΛ στον Κηφισό και των εργοστασίων στα Οινόφυτα, ενίσχυσε τον εκσυγχρονισμό και την καθετοποίηση της παραγωγής, ανοίγοντας τον δρόμο για εξαγωγές σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το 2013, με στόχο τη διεθνή ανάπτυξη και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ομίλου, η οικογένεια αποφάσισε τη μεταφορά της έδρας της Viohalco από την Ελλάδα στο Βέλγιο, απόφαση στην οποία ο Νίκος Στασινόπουλος συμμετείχε ενεργά. Το 2021 προχώρησε σε μια καθοριστική οικογενειακή κίνηση, μεταβιβάζοντας μέρος των μετοχών της εταιρείας στους γιους του, Ιωάννη-Ιπποκράτη και Μιχάλη, προετοιμάζοντας τη νέα γενιά για την επιχειρηματική διαχείριση, διατηρώντας ωστόσο σημαντικό ποσοστό και δικαιώματα ψήφου.
Ο Νίκος Στασινόπουλος πίστευε ακράδαντα ότι η επιτυχία μιας εταιρείας δεν μετριέται μόνο με οικονομικούς δείκτες, αλλά και με τις αξίες που τη διέπουν. Η στήριξη των εργαζομένων, η καλλιέργεια περιβάλλοντος εμπιστοσύνης και η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού αποτέλεσαν βασικούς άξονες της ηγεσίας του. Παράλληλα, ανέπτυξε έντονη κοινωνική δράση, στηρίζοντας την εκπαίδευση, τον πολιτισμό και την κοινωνική συνοχή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ίδρυση του Κοινωφελούς Ιδρύματος Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος στην Τεγέα, στη μνήμη του πατέρα του.
Παρά τη θέση και τη μεγάλη επιρροή του στην ελληνική και ευρωπαϊκή βιομηχανία, ήταν γνωστός για τον ήπιο και διακριτικό χαρακτήρα του. Απέφευγε τη δημόσια προβολή και ζούσε με απλότητα, ακόμη και όταν είχε τη δυνατότητα να επιλέξει έναν πιο πολυτελή τρόπο ζωής. Η σοβαρότητα, η αποφασιστικότητα και η ταπεινότητά του τον καθιστούσαν ιδιαίτερα σεβαστό στον επιχειρηματικό κόσμο.
Η δύσκολη στιγμή της ζωής του
Μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του ήταν το 1992, όταν, υπό την απειλή δολοφονίας από την τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη», αναγκάστηκε να φύγει από την Ελλάδα και να περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα στην Ελβετία, επιλέγοντας αυξημένα μέτρα ασφάλειας για την οικογένειά του.
Το έργο του αναγνωρίστηκε και επίσημα με σημαντικές τιμητικές διακρίσεις, όπως το Αριστείο του ΙΟΒΕ, που επιβράβευσε τη συνολική του συμβολή στη διαμόρφωση της ελληνικής βιομηχανίας. Ο ίδιος τόνιζε πάντοτε ότι η επιτυχία της Βιοχάλκο ήταν αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας και στρατηγικής μακράς πνοής.
Ο Νίκος Στασινόπουλος άφησε πίσω του ένα ισχυρό αποτύπωμα. Διατήρησε ζωντανή και ανταγωνιστική μια ελληνική βιομηχανία σε διεθνές επίπεδο, μεταφέροντας την εμπειρία και τις αξίες του στη νέα γενιά. Η κληρονομιά του δεν μετριέται μόνο σε οικονομικά μεγέθη, αλλά στην επίδρασή του στην ελληνική οικονομία, τη βιομηχανική ανάπτυξη και τη διεθνή εικόνα της χώρας.
Σήμερα, η Viohalco S.A. δραστηριοποιείται σε οκτώ χώρες, με πωλήσεις σε περίπου 100 αγορές και κύκλο εργασιών 6,6 δισ. ευρώ. Το όραμα του Νίκου Στασινόπουλου συνεχίζεται από τη νέα γενιά της οικογένειας, με τους Μιχάλη και Ιωάννη Στασινόπουλο να ηγούνται του ομίλου, διατηρώντας τη δέσμευση στην καινοτομία, την υπευθυνότητα και την ανθρωποκεντρική επιχειρηματική φιλοσοφία.