«Θέλουμε πραγματικά την καταδίκη όλων των ενόχων». Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει ο Βαγγέλης Βλάχος, αδελφός του Βάιου, που έχασε τη ζωή του στην τραγωδία των Τεμπών τρία χρόνια πριν.
Τρία χρόνια πριν, όταν ο χρόνος σταμάτησε για την οικογένεια Βλάχου. Ο 34χρονος Βάιος, βενιαμίν της οικογένειας, που επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη μετά το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, χάθηκε στην τρομακτική σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών. Εκτοτε η οικογένειά του, πενθώντας την απώλειά του, δίνει τον δικό της αγώνα για δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων. Ο αδελφός του Βαγγέλης, που ζει στην Αργεντινή, δίνει το αγώνα του για δικαιοσύνη και ταυτόχρονα παρεμβαίνει αυτά τα τρία χρόνια με στοιχεία στον δημόσιο διάλογο για την τραγωδία.
Μιλώντας στο iefimerida.gr με αφορμή τη σημερινή ημέρα βαθιάς θλίψης και πόνου, ο Βαγγέλης Βλάχος αναφέρθηκε αρχικά στην επερχόμενη δίκη που θα ξεκινήσει στα τέλη του μήνα Μαρτίου.
«Προετοιμαζόμαστε με πολύ θάρρος και με πολύ δύναμη, θα πάμε στο δικαστήριο απέναντι σε όλους τους κατηγορούμενους και θα διεκδικήσουμε την καταδίκη όλων των ενόχων όσο ψηλά και αν βρίσκονται», μας λέει.
Η ανάγκη για δικαιοσύνη μας δίνει καύσιμο
Στο θέμα των προσωπικών συναισθημάτων, στην ερώτηση πώς πέρασαν αυτά τα τρία χρόνια και το προσωπικό βίωμα της οικογένειας για την τεράστια απώλεια, ο Βαγγέλης Βλάχος μιλάει ανοιχτά:
«Καμία απώλεια δεν συνηθίζεται. Η ζωή συνεχίζεται όπως μπορεί να συνεχιστεί σε μια τέτοια κατάσταση. Για την οικογένειά μου ήταν πολύ δύσκολο γιατί είμαστε διασκορπισμένοι σε τρία σημεία του πλανήτη, δυστυχώς δεν μπορούμε να το περάσουμε αυτό μαζί, αλλά η ανάγκη για δικαιοσύνη μας δίνει καύσιμο, μας δίνει δύναμη, οπότε, είναι αυτό το οποίο κάθε μέρα μας οδηγεί στο να σηκωθούμε, να προσπαθήσουμε, γιατί θέλουμε πραγματικά την καταδίκη όλων των ενόχων. Αυτό είναι το σημείο κλειδί, η ανάγκη να αποδοθεί δικαιοσύνη και όλο αυτό μας δίνει δύναμη».
Τα Τέμπη αφορούν κάθε πολίτη που έχει πάρει αυτό το τρένο
Στέλνοντας το δικό του μήνυμα στον κόσμο που θα βγει σήμερα στους δρόμους, ο Βαγγέλης Βλάχος, πέρα από το «ευχαριστώ», εξηγεί το μήνυμα που αποστέλει γενικά η διαδήλωση για δικαιοσύνη.
«Ευχαριστούμε πολύ όλο τον κόσμο που όχι μόνο σήμερα και όχι μόνο στις προηγούμενες επετείους αλλά και καθημερινά βλέπουμε τη στήριξη, καθημερινά και τη νιώθουμε τρία χρόνια τώρα, μας βοηθάει πάρα πολύ, γιατί δεν πρέπει να ξεχαστεί αυτό που συνέβη. Και πρέπει να αγωνιζόμαστε όλοι για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη γιατί αυτά τα οποία βγαίνουν από αυτή την υπόθεση δεν αφορούν μόνο τον αδελφό μου και τα άλλα θύματα, αφορούν κάθε πολίτη και κάθε επιβάτη που πήρε αυτό το τρένο εδώ και πολλά χρόνια. Οπότε αντιλαμβάνομαι αυτό, ότι βγαίνουν και για τους ίδιους και είναι λογικό και ελπίζουμε από αυτά που θα βγουν από αυτή την έρευνα, από αυτή τη δίκη, να καταλάβουμε πως ήταν ο σιδηρόδρομος όλα αυτά τα χρόνια και οδήγησε σε αυτή την τραγική σύγκρουση».
Η υποτροφία στη μνήμη του Βάιου
Και συνεχίζει μιλώντας για τον αδελφό του Βάιο και την υποτροφία που δίνει η οικογένεια στη μνήμη του: «Ο αδελφός μου δεν ξέρω πως θα το έβλεπε όλο αυτό, εμείς προσπαθούμε να τιμήσουμε τη μνήμη του. Την Παρασκευή δώσαμε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά μια υποτροφία σε αριστούχο φοιτητή στο τμήμα, στο μεταπτυχιακό τεχνικής γεωλογίας, όπου ο αδελφός μου είχε σπουδάσει τα τελευταία χρόνια, είχε βρει δουλειά χάρη σε αυτό και ασχολιόταν με τη βελτίωση της ασφάλειας των υποδομών. Ελπίζω να βλέπει όλα αυτά που κάνουμε και να νιώθει ότι τιμούμε τη μνήμη του σωστά».
Ήταν ένα καλό παιδί που δεν του άξιζε όλο αυτό
Σε πιο προσωπικό τόνο μιλά για τον αδελφό του, τον βενιαμίν και αγαπημένο παιδί της οικογένειας αλλά και μια πτυχή που συγκινεί καθώς πριν την τραγική απώλεια του Βάιου τα δύο αδέλφια είχαν τέσσερα χρόνια να συναντηθούν από κοντά, καθώς ο Βαγγέλης Βλάχος είναι κάτοικος Αργεντινής και είχαν εντωμεταξύ μεσολαβήσει τα δύσκολα χρόνια της πανδημίας.
«Ο αδελφός μου ήταν ο μικρός μου αδελφός, τέσσερα χρόνια μικρότερος, ήταν ο μικρότερος, ο βενιαμίν, το αγαπημένο παιδί όλης της οικογένειας. Μαζί του μεγάλωσα μαζί του έπαιζα, μαζί του όλα, μου λείπει πολύ. Και δυστυχώς η τελευταία φορά που τον είδα από κοντά, γιατί είμαι μακριά, ήταν τον Ιούνιο του 2019.
Και είχα πολλά χρόνια να τον δω, περίμενα πως και πως, γιατί στο μεσοδιάστημα είχαμε την πανδημία, διάφορα προβλήματα. Μου λείπει πολύ γιατί είχα πολλά χρόνια να τον δω και να τον χαρώ. Ήταν ένα καλό παιδί που δεν του άξιζε όλο αυτό».