Συγκίνηση προκάλεσε πρόσφατη ανάρτηση εργαζόμενης του Δήμου Αθηναίων για το προσωπικό αυτοκίνητο του αείμνηστου δημάρχου Αντώνη Τρίτση.
Πρόκειται για ένα φουτουριστικό, για την εποχή του, Renault Espace, που φέρει την «υπογραφή» ενός Έλληνα, του Αντώνη Βολάνη. Το όχημα άλλαξε τη λογική της αυτοκίνησης και μαρτυρά την προσωπικότητα και την αισθητική του αρχιτέκτονα Τρίτση.
Το αυτοκίνητο παρέμενε ξεχασμένο και παρατημένο εδώ και δεκαετίες παρκαρισμένο στο υπόγειο γκαράζ του Δήμου, με τις πινακίδες του ακόμη στη θέση τους. Από τον θάνατο του Τρίτση, πριν 33 χρόνια, το όχημα δεν φαίνεται να έχει μετακινηθεί ξανά.
Πρόσφατα, εργαζόμενος του Δήμου, έπλυνε το αυτοκίνητο «εις μνήμην ενός δημοκράτη και συντρόφου, όπως αρμόζει στον μακαρίτη δήμαρχο Τρίτση», όπως ο ίδιος έγραψε. Μάλιστα, αποκάλυψε πως δεν γνώριζε την ιστορία του οχήματος, αλλιώς θα είχε προβεί στην κίνηση αυτή πολύ νωρίτερα.
Η εικόνα του καθαρισμένου αυτοκινήτου ξύπνησε μνήμες αλλά και ερωτήματα. Γιατί το όχημα παρέμενε επί τόσα χρόνια στο υπόγειο γκαράζ; Όπως αναφέρει άλλος υπάλληλος με 40 χρόνια υπηρεσίας στον Δήμο, η μοναδική άλλη φορά που είχε δοθεί φροντίδα στο αμάξι ήταν το 2016, έπειτα από πρωτοβουλία του τότε προϊσταμένου του, όταν είχε γίνει προσπάθεια να αξιοποιηθεί το αυτοκίνητο, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Ο Αντώνης Τρίτσης υπηρέτησε ως Δήμαρχος Αθηναίων από την 1η Ιανουαρίου 1991 μέχρι τον θάνατό του στις 7 Απριλίου 1992, αφήνοντας το αποτύπωμα του στην πολιτική ζωή, τόσο τοπικά όσο και πανελλαδικά.
Το παρατημένο αυτοκίνητο εξακολουθεί να παραμένει στο υπόγειο, ως ένα άτυπο μνημείο.
Η ανάρτηση στο Facebook
«Όσο υπάρχουν άνθρωποι με αξίες και σεβασμό μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι. Πριν λίγο έλαβα το βίντεο που βλέπετε μαζί με το παρακάτω μήνυμα από τον συνάδελφο Mpampis Perdikis.
Έπλυνα κυρία Διευθύντρια το αμάξι εις μνήμη ενός δημοκράτη και συντρόφου όπως αρμόζει στο μακαρίτη δήμαρχο Τρίτση, δεν ήξερα τη ιστορία του αμαξιού. Αν τη γνώριζα θα το είχα κάνει απ΄την αρχή. Με βοήθησε και ο Δημήτριος Τασιούλης.
Ο Αντώνης Τρίτσης διετέλεσε Δήμαρχος Αθηναίων την Περίοδο 1 Ιανουαρίου 1991 - 7 Απριλίου 1992. Στο υπόγειο γκαράζ της Λιοσίων 22 συγκεκριμένα σε μια γωνιά που πρώτου υπογείου, βρίσκεται, φαντάζομαι από τον θάνατο του, το ιδιωτικό του αυτοκίνητο με τις πινακίδες ακόμη επάνω του όπως μπορείτε να διακρίνετε. Παρά τα κλεισμένα ήδη 40 Χρόνια υπηρεσίας μου στο Δήμο Αθηναίων, δεν μπορώ να σας πω γιατί παρέμεινε ακόμη εκεί. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι την προηγούμενη φορά που κάποιος σκέφτηκε και φρόντισε να το πλύνουμε είναι ο αγαπημένος μου προϊστάμενος Δήμος Μπαούρδας το 2016, όταν συνεργαστήκαμε στη Διεύθυνση Αποκέντρωσης και Διοίκησης. Προσπάθησα τότε να βρω μια άκρη για την αξιοποίηση του αλλά δεν τα κατάφερα... Κάθε πληροφορία από κάποιο που μπορεί να βοηθήσει να λύσουμε το μυστήριο δεκτή».