«Είναι μια πρώτη νίκη, αλλά υπάρχει μεγάλη πικρία» λέει στο iefimerida ο αστυνομικός, ο οποίος ετοιμάζει τις επόμενες νομικές κινήσεις για να αποκαταστήσει την επικοινωνία με το παιδί του.
Κατηγορήθηκε από την πρώην σύζυγό του ότι ασέλγησε στο ανήλικο παιδί τους. Έδωσε αγώνα για να δικαιωθεί, και πριν από λίγες ημέρες το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης με βούλευμα τον απάλλαξε από την κατηγορία. Ο λόγος για έναν αστυνομικό που υπηρετεί σε Αστυνομικό Τμήμα της βόρειας Ελλάδας και ο οποίος για πέντε χρόνια προσπαθούσε δικαστικά να αποδείξει την αθωότητά του.
Για τον ίδιο, η δικαστική απόφαση αποτελεί μια πρώτη δικαίωση, χωρίς όμως να σβήνει όσα μεσολάβησαν.
«Είναι μια πρώτη νίκη, αλλά υπάρχει μια πικρία γιατί περίμενα πέντε χρόνια. Όλα αυτά τα χρόνια επηρεάστηκε η επαγγελματική και κοινωνική μου ζωή, στιγματίστηκα, ενώ, το κυριότερο, η υπόθεση με απομάκρυνε από το παιδί μου, το οποίο έχω να δω τόσα χρόνια», λέει ο Κώστας Νταλιάνης στο iefimerida.
Το χρονικό της υπόθεσης
Η υπόθεση ξεκινά το 2018, όταν παντρεύτηκε τη σύζυγό του, η οποία μετά από ένα χρόνο του χάρισε έναν όμορφο γιο. Δύο χρόνια μετά οι δρόμοι τους χώρισαν, αλλά η πρώην σύζυγος, κινούμενη εκδικητικά, τον κατήγγειλε ότι ασέλγησε στο παιδί τους, χρησιμοποιώντας μάλιστα και αστυνομική ράβδο. Έκτοτε ξεκίνησε ένας τεράστιος αγώνας για τη δικαίωσή του.
Οι καταγγελίες της μητέρας βασίστηκαν ως επί το πλείστον σε μια ψυχιατρική γνωμάτευση από συγκεκριμένη ψυχολόγο των βορείων προαστίων, η οποία έχει κατηγορηθεί από δεκάδες γονείς για τις ψευδείς γνωματεύσεις που αποδίδουν στον έναν γονέα ασέλγεια εις βάρος του παιδιού του.
Στην περίπτωση του αστυνομικού από τη βόρεια Ελλάδα, το Δικαστικό Συμβούλιο εξέτασε τις ιατροδικαστικές εξετάσεις, τις εκθέσεις των ειδικών, τη βιντεοσκοπημένη εξέταση του ανηλίκου και τις υπόλοιπες καταθέσεις που περιλαμβάνονται στη δικογραφία.
Η αθώωση
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης αποφάσισε την αθώωση του αστυνομικού με το βούλευμα υπ’ αριθμόν 2086/2026, στηριζόμενο στις αντιφάσεις που εντοπίστηκαν στις περιγραφές των καταγγελλόμενων περιστατικών, στην απουσία επαρκών αποδεικτικών στοιχείων που να επιβεβαιώνουν τις κατηγορίες και στην αξιολόγηση των ψυχολογικών εκθέσεων. Καθοριστικό στοιχείο στην αξιολόγηση της υπόθεσης αποτέλεσαν οι διαφοροποιήσεις που καταγράφηκαν στις διαδοχικές αφηγήσεις του ανηλίκου.
Το Δικαστικό Συμβούλιο εξέτασε τις περιγραφές συγκεκριμένων περιστατικών, διαπιστώνοντας αποκλίσεις ως προς τον τρόπο με τον οποίο φέρονταν να είχαν συμβεί, τα αντικείμενα που φέρονταν να είχαν χρησιμοποιηθεί και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υποστηριζόταν από τη μητέρα ότι είχαν εκδηλωθεί οι καταγγελλόμενες πράξεις.
Ιδιαίτερη σημασία είχε και η απουσία επαρκών επιβεβαιωτικών στοιχείων για τις καταγγελίες.
Παρά την εκτεταμένη έρευνα, τις καταθέσεις και τις ανακριτικές ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν, το Συμβούλιο έκρινε ότι το συγκεντρωμένο υλικό δεν παρείχε την απαιτούμενη αποδεικτική θεμελίωση για την παραπομπή του αστυνομικού σε δίκη.
Στο μικροσκόπιο των δικαστών βρέθηκαν επίσης οι ψυχολογικές εκθέσεις και οι πραγματογνωμοσύνες που είχαν συνταχθεί κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Εξετάστηκαν οι εκτιμήσεις των ειδικών ψυχικής υγείας, οι συνεδρίες με τον ανήλικο και οι διαπιστώσεις σχετικά με την ψυχολογική του κατάσταση.
Ωστόσο, από τη συνολική αξιολόγηση των συγκεκριμένων στοιχείων δεν κρίθηκε ότι προέκυπταν επαρκείς ενδείξεις για την τέλεση των αποδιδόμενων πράξεων από τον πατέρα.
Στο σκεπτικό του βουλεύματος συνεκτιμήθηκε ακόμη η συμπεριφορά του παιδιού απέναντι στον αστυνομικό. Ειδικότερα, εξετάστηκαν στοιχεία που αφορούσαν την επικοινωνία πατέρα και γιου, καθώς και περιστατικά στα οποία καταγράφονταν εκδηλώσεις οικειότητας και συναισθηματικής εγγύτητας μεταξύ τους.
Τα δεδομένα αυτά αξιολογήθηκαν σε συνδυασμό με τις καταγγελίες και το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό και δεν αποδείχτηκε καμία ασελγή πράξη.
Έπειτα από την εξέταση των μαρτυρικών καταθέσεων, των ψυχολογικών εκθέσεων, των πραγματογνωμοσυνών και των υπόλοιπων εγγράφων, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης κατέληξε ότι ο αστυνομικός είναι αθώος και έτσι δεν δικαιολογείται η παραπομπή του σε δίκη. Έτσι δεν του απαγγέλθηκε καμία κατηγορία για τις πράξεις για τις οποίες κατηγορήθηκε.
Σύμφωνα με τη συνήγορο του αστυνομικού, Βάσω Πανταζή, στην υπόθεση υπήρξε και γνωμοδότηση ιατροδικαστή, ο οποίος αξιολόγησε τα ευρήματα και κατέληξε ότι δεν προέκυπτε ένδειξη παρά φύσιν παραβίασης του παιδιού, όπως είχε κατηγορηθεί ο εντολέας της.
«Η συγκεκριμένη επιστημονική αξιολόγηση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνέβαλε στην αποσαφήνιση των ευρημάτων της αρχικής εξέτασης» λέει στο iefimerida η κυρία Πανταζή. Μάλιστα, η ίδια επισημαίνει ότι «κατά την εξέταση του παιδιού στο σπίτι του, ο ανήλικος δεν είπε κάτι αρνητικό για τον πατέρα του, αλλά ανέφερε ότι του λείπει».
«Ένιωσα να καταρρέουν τα πάντα γύρω μου»
Ο αστυνομικός, μιλώντας στο iefimerida, αποκαλύπτει ότι όταν ενημερώθηκε για τις κατηγορίες ένιωσε τον κόσμο να καταρρέει.
«Ήταν ένα σοκ, ένιωσα να καταρρέουν τα πάντα γύρω μου. Στιγματίστηκα κοινωνικά, ένιωσα κοινωνική απομόνωση, φόβο και ντροπή, ενώ αντιμετώπισα και προβλήματα στην εργασία μου. Ένιωθα ανήμπορος» λέει, αναφερόμενος στην αδυναμία του να αποδείξει άμεσα όσα υποστήριζε, την ώρα που η δικαστική διαδικασία συνεχιζόταν επί χρόνια.
Η εκκρεμότητα είχε, σύμφωνα με τον ίδιο, επιπτώσεις στην καθημερινότητά του, στις κοινωνικές του σχέσεις και, κυρίως, στη δυνατότητά του να διατηρήσει επαφή με τον γιο του. Και αυτό παραμένει σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημά του.
Παρά τις δικαστικές αποφάσεις που, όπως αναφέρει, προβλέπουν επικοινωνία με το παιδί, υποστηρίζει ότι στην πράξη δεν μπορεί να τις εφαρμόσει. Όταν επιχειρεί να παραλάβει τον γιο του, όπως λέει, δεν βρίσκει ανταπόκριση, ενώ δυσκολεύεται ακόμη και να ενημερωθεί για τη σχολική του ζωή.
Οι επόμενες ενέργειές του θα κινηθούν σε δύο επίπεδα. Σε συνεργασία με τη δικηγόρο του, θα συνεχίσει τις νομικές διαδικασίες που έχει δρομολογήσει σε βάρος της ψυχολόγου και της πρώην συζύγου του, ενώ θα απευθυνθεί και στα αστικά δικαστήρια, με στόχο να αποκατασταθεί η επαφή του με το παιδί του και να εφαρμοστούν στην πράξη οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις.