Στα 101 της χρόνια έφυγε από τη ζωή η Αλίκη Περρωτή, μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες εθνικές ευεργέτιδες της μεταπολεμικής περιόδου.
Με το έργο της στήριξε καθοριστικά την Αμερικανική Γεωργική Σχολή, το Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο και κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενώ η προσωπικότητά της είχε αφήσει το αποτύπωμά της και στον διεθνή χώρο της τέχνης, με τον Άντι Γουόρχολ να φιλοτεχνεί το πορτρέτο της.
Η Αλίκη Περρωτή δεν ανήκε στους ανθρώπους που επιδίωκαν τη δημοσιότητα. Αντιθέτως, πίστευε ότι η πραγματική αναγνώριση βρίσκεται στο έργο που αφήνει κανείς πίσω του.
Με την απώλειά της, σε ηλικία 101 ετών, η Ελλάδα αποχαιρετά μία από τις σημαντικότερες εθνικές ευεργέτιδες της σύγχρονης εποχής, μια γυναίκα που αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής και της περιουσίας της στη στήριξη της εκπαίδευσης, της δημόσιας υγείας και της κοινωνικής προσφοράς.
Γεννημένη το 1925 στην Αθήνα, ήταν κόρη του επιχειρηματία Θεόδωρου Κωνσταντόπουλου. Από νεαρή ηλικία ξεχώρισε για την καλλιέργεια, την κοσμοπολίτικη παρουσία και το ενδιαφέρον της για την τέχνη. Μαζί με τον σύζυγό της, Δημήτρη Περρωτή, ανέπτυξαν έντονη κοινωνική και πολιτιστική δραστηριότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες, διατηρώντας σχέσεις με προσωπικότητες του διεθνούς καλλιτεχνικού χώρου.
Η ίδια υπήρξε συλλέκτρια έργων σύγχρονης τέχνης, ενώ ο κορυφαίος εκπρόσωπος της ποπ αρτ Άντι Γουόρχολ φιλοτέχνησε το πορτρέτο της, το οποίο συγκαταλέγεται στα γνωστά έργα του με πρόσωπα της διεθνούς υψηλής κοινωνίας της εποχής.
Το μεγαλύτερο όμως αποτύπωμά της βρίσκεται στην εκπαίδευση. Η Αμερικανική Γεωργική Σχολή Θεσσαλονίκης δύσκολα θα είχε τη σημερινή της μορφή χωρίς τη δική της συμβολή. Η δωρεά της για την ίδρυση του Perrotis College αποτέλεσε σημείο καμπής στην ιστορία του ιδρύματος, ανοίγοντας τον δρόμο για τη δημιουργία ενός σύγχρονου πανεπιστημιακού κέντρου αγροδιατροφικής εκπαίδευσης και έρευνας με διεθνή προσανατολισμό.
Παράλληλα, χρηματοδότησε την ανέγερση της Βιβλιοθήκης «Δημήτρης και Αλίκη Περρωτή», σύγχρονων εργαστηρίων, φοιτητικών εστιών, εκπαιδευτικών κέντρων και υποδομών, ενώ δημιούργησε και σημαντικά προγράμματα υποτροφιών, δίνοντας τη δυνατότητα σε χιλιάδες νέους να σπουδάσουν και να εξελιχθούν.
Εξίσου σημαντική υπήρξε η προσφορά της στον χώρο της δημόσιας υγείας. Στη μνήμη των γονιών της, Θεόδωρου και Μαρούλας Κωνσταντόπουλου, χρηματοδότησε την κατασκευή του Κωνσταντοπούλειου Γενικού Νοσοκομείου Νέας Ιωνίας, το οποίο αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής.
Η σχέση της με το νοσοκομείο δεν εξαντλήθηκε στην αρχική δωρεά, καθώς συνέχισε επί σειρά ετών να στηρίζει τη λειτουργία και τον εξοπλισμό του.
Παράλληλα, ανέπτυξε έντονη φιλανθρωπική δράση υπέρ του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία», όπου ήδη από τα νεανικά της χρόνια προσέφερε εθελοντικά τις υπηρεσίες της, ενώ ενίσχυσε και το διεθνούς κύρους Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στις Ηνωμένες Πολιτείες, υποστηρίζοντας εκπαιδευτικά και ερευνητικά προγράμματα.
Η Αλίκη Περρωτή πίστευε ότι η ευεργεσία δεν εξαντλείται σε μια μεγάλη δωρεά, αλλά αποκτά πραγματική αξία όταν δημιουργεί μόνιμες δομές που υπηρετούν την κοινωνία για δεκαετίες. Αυτή η φιλοσοφία διαπερνούσε κάθε πρωτοβουλία της, είτε αφορούσε την εκπαίδευση είτε την υγεία, και εξηγεί γιατί το έργο της εξακολουθεί να επηρεάζει χιλιάδες ανθρώπους.
Χαμηλών τόνων και μακριά από κάθε διάθεση προσωπικής προβολής, άφησε πίσω της μια παρακαταθήκη που δύσκολα μπορεί να αποτιμηθεί μόνο με αριθμούς ή κτίρια. Το πραγματικό της έργο αποτυπώνεται στους επιστήμονες που εκπαιδεύτηκαν χάρη στις υποτροφίες της, στους ασθενείς που εξυπηρετήθηκαν από δομές τις οποίες χρηματοδότησε και στις επόμενες γενιές που θα συνεχίσουν να ωφελούνται από ιδρύματα τα οποία η ίδια βοήθησε να δημιουργηθούν και να αναπτυχθούν.
Η απώλειά της σηματοδοτεί το τέλος μιας σπουδαίας διαδρομής, όμως η κληρονομιά της παραμένει ζωντανή. Η Αλίκη Περρωτή απέδειξε στην πράξη ότι η μεγαλύτερη περιουσία δεν είναι όσα αποκτά κανείς στη ζωή του, αλλά όσα επιλέγει να επιστρέψει στην κοινωνία.