Δύο αδέλφια κατάφεραν να μετατρέψουν μια ετοιμόρροπη έπαυλη στο Μίσιγκαν σε μια ιδιαίτερα πολύτιμη επένδυση, αφού την επισκεύαζαν ακούραστα επί 14 μήνες.
Ο Κρίστοφερ και ο Στιβ Γουάιτ αγόρασαν την «Έπαυλη Γκίλμπερτ» στο Υψηλάντι του Μίσιγκαν έναντι μόλις ενός δολαρίου και, αφού την ανακαίνισαν, τη διαθέτουν προς πώληση για 1,13 εκατομμύρια δολάρια.
Πρώτη φορά είχαν δει το κτίριο το 1986 και ήταν σε τραγική κατάσταση με σπασμένα και σφραγισμένα με σανίδες παράθυρα, μαρκίζες και τούβλα έπεφταν, ενώ η εξώπορτα είχε εξαφανιστεί. Οι τοπικές αρχές προσπαθούσαν ήδη επί επτά χρόνια να βρουν αγοραστή για το ακίνητο, που είχε κατασκευαστεί το 1861 επί Αβραάμ Λίνκολν.
«Η πόλη δεχόταν προτάσεις για να βρεθεί η καλύτερη λύση για την κοινότητα», δήλωσε ο Κρίστοφερ, ο οποίος έχει στην κατοχή του το ακίνητο εδώ και 40 χρόνια. Οι αδελφοί Γουάιτ υπέβαλαν πρόταση για τη μετατροπή του κτιρίου σε συγκρότημα διαμερισμάτων, ανταγωνιζόμενοι άλλες ιδέες όπως ξενώνα ή επαγγελματικούς χώρους. Έχοντας ήδη αποκτήσει εμπειρία από την ανακαίνιση άλλων ιστορικών ακινήτων στην περιοχή, κατάφεραν να εξασφαλίσουν την έγκριση των Αρχών και να αποκτήσουν το ακίνητο για μόλις ένα δολάριο.
Πριν ξεκινήσουν, όμως, έπρεπε να κάνουν έρευνα για το αρχιτεκτονικό στιλ Second Empire Mansard, που ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα και γνώρισε μεγάλη άνθηση στις ΗΠΑ.
Η ιστορία της έπαυλης
Την έπαυλη είχε χτίσει ο Τζον Γκίλμπερτ Τζούνιορ σε γη που του άφησε ο πατέρας του ο οποίος είχε επενδύσει σε ακίνητα, αλλά στην ύφεση του 1937 έχασε τον έλεγχο των μύλων.
Μέχρι το 1860 ο Γκίλμπερτ Τζούνιορ είχε καταφέρει αν ανακάμψει οικονομικά και έχτισε το σπίτι που ξεχώριζε για την αισθητική του, τους κήπους και μία τεχνητή λίμνη. Μετά τον θάνατο των ιδιοκτητών και την αποχώρηση των απογόνων, το ακίνητο πέρασε σε άλλο ιδιοκτήτη. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης πέρασε στα χέρια του δήμου και χρησιμοποιήθηκε από κοινωνικό κέντρο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έως χώρο δραστηριοτήτων για νέους.
Η ανακαίνιση ενός ιστορικού κτιρίου
Ωστόσο, με την πάροδο των δεκαετιών εγκαταλείφθηκε και υπέστη σοβαρές φθορές. Οι αδελφοί Γουάιτ προχώρησαν σε εκτεταμένη ανακαίνιση διάρκειας 14 μηνών, μετατρέποντας την έπαυλη σε επτά πολυτελή διαμερίσματα που κυμαίνονται από περίπου 74 έως 112 τ.μ. το καθένα.
Για να δημιουργηθεί χώρος για τα διαμερίσματα, το εσωτερικό του σπιτιού κατεδαφίστηκε εντελώς, με εξαίρεση τα αρχικά ξύλινα πατώματα και ένα σπάνιο τζάκι με πλακάκια Pewabic. Τα αδέλφια διατήρησαν επίσης τους κοινόχρηστους χώρους στην ιστορική τους διαρρύθμιση, ενώ πρόσθεσαν νέες ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, γυψοσανίδες και σύγχρονα τελειώματα σε όλη την έπαυλη.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η στέγη από σχιστόλιθο παρέμεινε σε σχεδόν άριστη κατάσταση, παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες για περισσότερο από έναν αιώνα.
Σήμερα, το ακίνητο αποτελεί παράδειγμα επιτυχημένης αποκατάστασης ιστορικού κτιρίου, και διαθέτει μοναδικά στοιχεία που το κάνουν να ξεχωρίζει όπως τα ψηλά ταβάνια, ένας τετραώροφος πύργος με θέα στην πόλη και γωνίες πρωινού και εντοιχισμένες βιβλιοθήκες σε κάθε διαμέρισμα.