Με το Χριστόφορο Παπακαλιάτη συναντηθήκαμε μέσω κοινών γνωστών, σχεδόν ένα χρόνο πριν. Ενθουσιώδης και ευγενής, γελαστός και οικείος. Μιλήσαμε για πολλά και διάφορα. Το μεγάλο του σχέδιο ήταν μια ταινία. Αλλά και πάλι δεν αποκάλυπτε πολλά.
Μου έδωσε το σενάριο με σαφείς οδηγίες: «Μη το δει κανείς. Είναι σημαντικό...», και μου τηλεφώνησε με παιδική ανυπομονησία λίγες μέρες αργότερα: «Δεν μπορώ να κοιμηθώ από την ένταση. Το διάβασες;» Ασφαλώς και το είχα διαβάσει!
Με την ταινία πια στις κινηματογραφικές αίθουσες συνειδητοποιεί κανείς ότι ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης μεγαλώνει, ωριμάζει και βρίσκει επιδέξια την ισορροπία ανάμεσα στην πραγματική του ηλικία και την ηλικία του ρόλου που υποδύεται. Απαλλαγμένος από κάθε είδους ενοχικό σύνδρομο, γήινος και ρεαλιστής φτιάχνει μια ιστορία καθημερινή, σε μια διαδρομή που ο καθένας θα μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του μέσα σ' αυτή.
Στο κινηματογραφικό του φιλμ αποτυπώνει δύο παράλληλες εκδοχές της ίδιας ιστορίας μεταθέτοντας όλο το βάρος της τροπής σε κείνο το απειροελάχιστο χρονικό σημείο, που αν... Τότε όλα θα ήταν αλλιώς.
Μια ιστορία αγάπης απλή και ξεκάθαρη με φόντο τις ξεχωριστές γωνιές της φωτεινής και αναλλοίωτης Πλάκας από τη μια, της φορτισμένης και συνεχώς μεταβαλλόμενης Αθήνας από την άλλη. Σημεία αναφοράς και σημεία συμφοράς, σημεία σταθερά και σημεία που γλιστρούν στις ρωγμές του χρόνου, διλήμματα εύκολα, δύσκολα, υπαρκτά, ανύπαρκτα, κατασκευασμένα. Δυο νέοι άνθρωποι σε μια εμπόλεμη ζώνη έρωτα, επιβίωσης, αναζήτησης και αμφισβήτησης.
Τι ψάχνει λοιπόν ένας νέος άνθρωπος σήμερα; Τι θέλει και τι μπορεί τελικά να έχει; Οι απαντήσεις είναι συνήθως πιο απλές απ΄ ό,τι φαντάζεται κανείς. Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης φωτίζει τα αυτονόητα και φτιάχνει έναν κόσμο στα μέτρα του. Το γεγονός βέβαια ότι αυτός ο κόσμος είναι πολύ κοντά στον κόσμο κάθε συνομηλίκου του μόνο επιτυχία μπορεί να χαρακτηριστεί. Χωρίς ίχνος υπερβολής ή μελοδραματισμού επιμένει στην ανάγκη για ανθρώπινη επαφή, στην ανάγκη καθενός να ανήκει κάπου.
Το «Αν...» δεν είναι μια ταινία που θα αλλάξει τον κόσμο. Και ούτε το επιδιώκει. Δε σκοντάφτει σε ψυχαναλυτικές θεωρίες ή μεταφυσικές αναζητήσεις. Είναι ένα έντιμο παραμύθι για όλους πιστεύουν ή έχουν ανάγκη να πιστέψουν ότι υπάρχουν και καλά πράγματα για να κρατηθεί κανείς.
Δείτε τη με φίλους ή τους αγαπημένους σας. Αφεθείτε στις εξαιρετικές μουσικές και κρατήστε τις ηλιόλουστες εικόνες της Αθήνας. Αφήστε τις μνήμες από μικρές χαρές και ζυγίστε τες με τις δύσκολες στιγμές που όλοι έχουμε ζήσει ή θα ζήσουμε.
Το εντυπωσιακό βέβαια είναι πως το στοίχημα αυτής της ταινίας κερδίζεται κυρίως από τις αντιδράσεις του ανδρικού κοινού. Κρατήστε αυτό το σχόλιο χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις ώστε να μην προδοθεί το σενάριο. Αν πάλι δεν είστε «φαν» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, και βρεθείτε σε κάποια προβολή ... κατά τύχη, το σίγουρο είναι ότι θα δείτε μια καλογυρισμένη ταινία, με εξαιρετικό καστ ηθοποιών, και κινηματογραφικές ποιότητες από αυτές που θα θέλαμε να βλέπουμε συχνότερα στον ελληνικό κινηματογράφο. Και που ξέρετε; Μπορεί τελικά να σας αρέσει. Γιατί ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης είναι καλός παραμυθάς, τι να κάνουμε!
Δείτε το τρέιλερ εδώ
Αν..., Σενάριο – Σκηνοθεσία: Χριστόφορος Παπακαλιάτης,
Πρωταγωνιστούν: Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Μαρίνα Καλογήρου, Μάρω Κοντού, Γιώργος Κωνσταντίνου, Θέμις Μπαζάκα, Φάνης Μουρατίδης, Μαρία Σολωμού, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Τάκης Σπυριδάκης, Ακύλλας Καραζήσης, Τάσος Ιορδανίδης.
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Δασκαλοθανάσης, Σκηνικά: Γιώργος Γεωργίου, Κουστούμια: Μαρία Κοντοδήμα, Μοντάζ: Στέλλα Φιλιπποπούλου, Ηχοληψία: Μαρίνος Αθανασόπουλος, Μουσική: Κώστας Χρηστίδης, Παραγωγή: Village Plus Productions, Συμπαραγωγή: ΟΤΕ TV, ALPHA, Οργάνωση Παραγωγής: Κώστας Σούσουλας, Διανομή: Village
