fbpx Η Πανδημία και το «εμβόλιο» -Το νέο βιβλίο του Προκόπη Παυλόπουλου | BOOKS | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
BOOKS
ΣΤΗ ΒΑΡΙΑ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΜΗΘΕΑ

Η Πανδημία και το «εμβόλιο» -Το νέο βιβλίο του Προκόπη Παυλόπουλου

Ο τέως ΠτΔ Προκόπης Παυλόπουλος
26|05|2020 | 17:40
Η Πανδημία και το «εμβόλιο» -Το νέο βιβλίο του Προκόπη Παυλόπουλου - Φωτογραφία: INTIMENEWS / ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΖΑΜΑΡΟΣ

Το νέο του βιβλίο «Η Πανδημία και το “εμβόλιο”. Στη βαριά σκιά του Επιμηθέα» παρουσιάζει οσονούπω ο Προκόπης Παυλόπουλος.

Οπως διαβάζουμε στην προδημοσίευση από την «Καθημερινή» ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας σε ένα βιβλίο μόλις 160 σελίδων, επιχειρεί να δώσει απαντήσεις στην αναζήτηση του ηθικού «εμβολίου» που θα συμπληρώσει το φαρμακευτικό εμβόλιο κατά του κορωνοϊού.

Ο κ. Παυλόπουλος, όπως ρητά τονίζει, δεν αμφιβάλλει ότι η επιστήμη θα καταλήξει σύντομα στην ανακάλυψη του εμβολίου, αλλά επισημαίνει ότι ένα τέτοιο επίτευγμα δεν θα είναι αρκετό αν δεν συνοδευτεί από το «εμβόλιο» μιας αξιακής ανατοποθέτησης προκειμένου να εξασφαλιστεί η θωράκιση από μελλοντικές απειλές –άλλες επιδημίες ή επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής– που μπορεί να οδηγήσουν τον πολιτισμό μας στο όριο της «απώλειας στήριξης», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η Πανδημία και το «εμβόλιο» -Το νέο βιβλίο του Προκόπη Παυλόπουλου
Η Πανδημία και το «εμβόλιο» -Το νέο βιβλίο του Προκόπη Παυλόπουλου

Με το βιβλίο με τίτλο «Η Πανδημία και το “εμβόλιο”. Στη βαριά σκιά του Επιμηθέα» ο κ. Παυλόπουλος επιχειρεί να συνδυάσει όψεις του ελληνικού Συντάγματος, ήρωες της ελληνικής μυθολογίας, μορφές της δυτικής σκέψης, όπως ο Φρόιντ και ο Βέμπερ καθώς και προσεγγίσεις του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη για τις έννοιες της ελευθερίας και τους όρους λειτουργίας μιας δίκαιης κοινωνίας.

Το ζήτημα της ελευθερίας είναι κεντρικό θέμα του βιβλίου. Ο συγγραφέας προειδοποιεί για τις «παρενέργειες συρρίκνωσης της ελευθερίας καθώς και των κάθε είδους δικαιωμάτων, μέσω των οποίων αυτή ασκείται in concreto».

Ενα άλλο ζήτημα, εξίσου σημαντικό για τον κ. Παυλόπουλο είναι το θέμα του ανθρωπισμού, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, ενώ το τρίτο ζήτημα στο οποίο αποδίδει κεντρική σημασία είναι η δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία μιας κοινωνίας. Ο συγγραφέας αναζητεί τις νέες ισορροπίες που πρέπει να κατακτηθούν ανάμεσα στον ατομικό χώρο και το συλλογικό πεδίο έτσι ώστε ο ανθρωπισμός της ελευθερίας και των δικαιωμάτων να μην υποχωρήσει μπροστά στην ανάγκη προστασίας της συλλογικότητας, αλλά ούτε και να αποτελέσει αιτία υπονόμευσης της αλληλεγγύης που επίσης πρέπει να υποστηρίζεται.

Στην προσπάθειά του να σχηματοποιήσει το ηθικό «εμβόλιο» που πρέπει να ανακαλυφθεί από τον καθέναν ατομικά (είναι ένα «ζήτημα του καθενός από μας που κινείται στον χώρο του αυτονόητου», όπως γράφει χαρακτηριστικά) συνδυάζει την αρχαία ελληνική και τη χριστιανική διδασκαλία ως δύο κύριους πυλώνες του δυτικού ανθρωπισμού.

Παράλληλα, συνδέει το νόημα των μηδικών πολέμων, που είναι η υπεράσπιση των αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας με το σύγχρονο ελληνικό Σύνταγμα, που είναι ίσως το μοναδικό όπου αναφέρεται ρητά (άρθρο 2, παράγραφος 1) στην αξία του ανθρώπου και στον σεβασμό της. Σε αυτά τα ιστορικά ίχνη ο κ. Παυλόπουλος εντοπίζει υλικά που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν σε ένα νέο «ηθικό μείγμα».

Ο συγγραφέας έχει φροντίσει νωρίτερα, με έναν περιληπτικό, αλλά εύληπτο τρόπο να ταξινομήσει τα δικαιώματα και να προτείνει το συμπέρασμα: «Κάθε δικαίωμα είναι μεικτό, κυρίως με την έννοια του ότι στον φορέα του αντιστοιχεί όχι μόνο η ελευθερία απόλαυσής του, αλλά και η ανάλογη ευθύνη, ώστε η απόλαυση αυτή να μην αναιρεί τον πυρήνα των δικαιωμάτων των λοιπών μελών του κοινωνικού συνόλου». Ο υπότιτλος του βιβλίου («Στη βαριά σκιά του Επιμηθέα») είναι εύγλωττη, καθώς ο Επιμηθέας φημίζεται στον σχετικό μύθο για την απρονοησία του κατά τη δράση του για τη δημιουργία των ειδών και την ισορροπία μεταξύ τους στο οικοσύστημα. Οι σύγχρονοι άνθρωποι, κληρονόμοι περισσότερο του Επιμηθέα παρά του περισσότερο προνοητικού Προμηθέα, οφείλουν να στοχαστούν για όσα θα τους επιτρέψουν να αποκαταστήσουν τις ισορροπίες.

ΣΧΟΛΙΑ