Και τώρα τι γίνεται; Άντε και δώσαμε εγγυήσεις στους Φινλανδούς για να "ξεπαγώσει" υποτίθεται η διαδικασία επικύρωσης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου. Έλα, όμως, που πήραν σειρά και οι υπόλοιποι- Αυστριακοί, Εσθονοί, Ολλανδοί, οι Σλοβένοι ακόμα και οι Σλοβάκοι- ζητώντας εξασφάλιση των χρημάτων τους και απειλούν να τινάξουν έτσι στον αέρα το... πανηγυρικό κλίμα, όπως αυτό καλλιεργήθηκε εντός των τειχών μετά τη τελευταία Σύνοδο Κορυφής.
Το πρώτο στο οποίο πρέπει να σταθεί κανείς είναι ότι δεν είμαστε καθόλου μα καθόλου σοβαροί, αφού παρά τις αλλεπάλληλες σφαλιάρες που δεχθήκαμε τον τελευταίο ενάμισι χρόνο από τους... συνεταίρους μας στην Ευρωζώνη- οι οποίοι σύμφωνα με πολλούς αναλυτές έχουν ξεφτιλίσει την έννοια της αλληλεγγύης- και παρά τις σαφείς επισημάνσεις έμπειρων αναλυτών και παρατηρητών ότι η Αθήνα δεν πρέπει να πανηγυρίζει γιατί οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου έχουν πολλές "γκρίζες" ζώνες, η Κυβέρνηση επέμεινε να περάσει προς τη κοινή γνώμη το μήνυμα ότι πέτυχε τον βασικό της στόχο που ήταν η εξασφάλιση χρηματοδότησης για τα επόμενα χρόνια και μάλιστα με πολύ ευνοϊκούς όρους.
Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι ότι οι αρνητικές εξελίξεις των τελευταίων ωρών που θέτουν, πλέον, εν αμφιβόλω την ομαλή κατάληξη των διαδικασιών επικύρωσης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου από τα υπόλοιπα Κοινοβούλια, επαναφέρουν σιγά- σιγά στο προσκήνιο αυτό που η Κυβέρνηση και ειδικά ο Πρωθυπουργός είχε ρίξει στο... πυρ το εξώτερον. Ο λόγος για τις εμπράγματες εγγυήσεις που ζητούσαν πολλοί Ευρωπαίοι για τα δάνεια που μας δίνουν, οι οποίες είναι πολύ πιθανόν να τεθούν εκ νέου στο τραπέζι, καθώς είναι προφανές ότι δεν μπορούν όλοι να πάρουν εγγυήσεις υπό τη μορφή κατάθεσης όπως οι "φίλοι" Φινλανδοί. Άρα, μήπως πρέπει να ψάχνουμε από τώρα ποια ακίνητα του Δημοσίου θα υποθηκευτούν για να πάρουμε τα νέα δάνεια;