«'Ενας Μαγικός Αυλός» και η σκηνοθεσία του Πήτερ Μπρουκ σαγήνευσαν το κοινό του Μεγάρου χθες βράδυ σε μια παράσταση μουσικού θεάτρου που κατάφερε να μετατρέψει τη σκοτεινή όπερα του Μότσαρτ σε ένα λιτό και φωτεινό μουσικό έργο, πλήρες μυστικισμού και τελετών μύησης.
«Βλέπουμε τον Μότσαρτ να μας πλησιάζει χαμογελώντας πονηρά, έτοιμος να μας ξεγελάσει, να μας αιφνιδιάσει» έχει πει, μιλώντας για τον «Μαγικό Αυλό» ο σκηνοθέτης.
Το έργο, βασισμένο στο ποιητικό κείμενο του Εμάνουελ Σικανέντερ, ταξιδεύει τον θεατή από την αρχαία Αίγυπτο μέχρι ένα άγνωστο και παραμυθένιο δάσος, όπου πρωταγωνιστούν οι νεαροί αγνοί εραστές, Ταμίνο και Παμίνα, ο αθώος και απλοϊκός Παπαγκένο και οι εκπρόσωποι του Κακού, ο Ζαράστρο και η μοχθηρή Βασίλισσα της Νύχτας.
Με λιγοστούς ηθοποιούς και ντεκόρ, ένα απόλυτα αφαιρετικό σκηνικό -όπου μερικά ξύλα μετατρέπονται σε παλάτι, δάσος, φυλακή, ναό, ταβέρνα- σε μια παράσταση διάρκειας μιάμισης ώρας, χωρίς διάλειμμα και τον συνθέτη Φρανκ Κράβτσυκ, στο πιάνο.
Το έργο υπενθυμίζει τις χιλιοειπωμένες, αλλά αιώνιες έννοιες που κάνουν το ανθρώπινο είδος διαφορετικό: αγάπη, αδελφοσύνη, αρετή και εν τέλει το μεγαλείο της συγχώρεσης, όλες ιδέες του Διαφωτισμού. Πρωτοπαρουσιάστηκε στα περίχωρα της Βιέννης, δύο χρόνια μετά την Γαλλική Επανάσταση, τον Σεπτέμβρη του 1791.
Αρκετοί μουσικολόγοι έχουν υποστηρίξει την άποψη ότι πολλά από τα δρώμενα του έργου βασίζονται σε πραγματικά τεκτονικά σύμβολα και τελετουργικά, τα οποία ήταν γνωστά τόσο στον Μότσαρτ όσο και στον Σικανέντερ.
«Ο Μαγικός Αυλός» του 86χρονου Βρετανού σκηνοθέτη με την συνεργασία της συγγραφέως Μαρί Ελέν Εστιέν, έκανε πρεμιέρα στο Theatre des Bouffes du Nord, τον Νοέμβριο του 2010 και κέρδισε το περίφημο Βραβείο Μολιέρος για την καλύτερη παραγωγή μουσικού θεάτρου της χρονιάς.
H παράσταση θα επαναληφθεί σήμερα (3/11) και στις 4 και 5 Νοεμβρίου.
Στην Αθήνα, στην Εθνική Λυρική Σκηνή το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στις 18 Ιανουαρίου 1969.
(AΠΕ-ΜΠΕ)