Τριάντα εννέα χρόνια μετά την ανατριχιαστική υπόθεση θανάτου της 4χρονης Ινάς Τουλούμπ, ξεκίνησε στη Γαλλία η δίκη των γονιών της, οι οποίοι κατηγορούνται για την κακοποίηση που οδήγησε στον θάνατο του παιδιού.
- Η δίκη ξεκίνησε με ένταση και διαδηλώσεις έξω από το δικαστήριο, όπου μέλη συλλογικότητας επιτέθηκαν φραστικά στη μητέρα. Οι δύο γονείς, πλέον σε διάσταση, εμφανίστηκαν ανέκφραστοι.
- Η υπόθεση άρχισε τον Αύγουστο του 1987, όταν εντοπίστηκε η ακρωτηριασμένη σορός του 4χρονου κοριτσιού δίπλα σε αυτοκινητόδρομο. Τα ιατροδικαστικά ευρήματα έδειξαν εκτεταμένη κακοποίηση, όπως εγκαύματα από σίδερο και ανθρώπινα δαγκώματα.
- Η γαλλική χωροφυλακή ξεκίνησε μια πρωτοφανή επιχείρηση αναζήτησης της ταυτότητας του παιδιού, διανέμοντας τη φωτογραφία του σε 30 χώρες. Παρά τις προσπάθειες, η υπόθεση αρχειοθετήθηκε δύο φορές λόγω έλλειψης στοιχείων.
- Η ανατροπή ήρθε μετά από 30 χρόνια μέσω ταυτοποίησης DNA από τον αδελφό της Ινάς. Οι γονείς συνελήφθησαν το 2018, με τη μητέρα να κατηγορείται για βασανιστήρια και τον πατέρα για συνέργεια, αντιμετωπίζοντας ισόβια κάθειρξη.
Το παιδί βρέθηκε νεκρό και ακρωτηριασμένο το 1987 στην άκρη ενός αυτοκινητόδρομου.
Πρόκειται για μία από τις πλέον πολύκροτες ανεξιχνίαστες υποθέσεις της χώρας, η οποία παρέμενε στο σκοτάδι για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, απασχολώντας επί χρόνια τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης και αποτελώντας αντικείμενο βιβλίων και ντοκιμαντέρ.
Η δίκη αναμένεται να διαρκέσει έως τις 18 Νοεμβρίου, ενώ οι δύο κατηγορούμενοι, ηλικίας 72 και 74 ετών, προσήλθαν χωριστά στο δικαστήριο. Η μητέρα εμφανίστηκε με το πρόσωπό της καλυμμένο από το κασκόλ της, ενώ ο πατέρας, υποβασταζόμενος από μπαστούνι, φορούσε μαύρη χειρουργική μάσκα.
Οι δύο γονείς, οι οποίοι πλέον βρίσκονται σε διάσταση, δεν αντάλλαξαν ούτε ένα βλέμμα κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και παρέμειναν ανέκφραστοι.
Διαμαρτυρία έξω από το δικαστήριο
Η έναρξη της δίκης συνοδεύτηκε από ένταση, καθώς μέλη της συλλογικότητας Mouv'Enfants πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το δικαστικό μέγαρο.
Κατά τη διάρκεια διαλείμματος, η μητέρα της Ινάς βρέθηκε στο στόχαστρο διαδηλωτών, οι οποίοι την ακολούθησαν για περίπου 100 μέτρα, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Δικαιοσύνη για την Ινάς» και «Ντροπή». Χρειάστηκε η παρέμβαση τουλάχιστον τριών αστυνομικών για να συγκρατηθεί ο πρόεδρος της οργάνωσης, Αρνό Γκαλέ.
Η πρώτη ημέρα της ακροαματικής διαδικασίας επικεντρώθηκε, μεταξύ άλλων, στο αίτημα της υπεράσπισης να διακοπεί η μετάδοση της δίκης σε δεύτερη αίθουσα, αίτημα που απορρίφθηκε, καθώς και σε ζητήματα σχετικά με τις δηλώσεις παράστασης πολιτικής αγωγής.
Η φρικτή ανακάλυψη του 1987
Η υπόθεση ξεκίνησε στις 11 Αυγούστου 1987, όταν δύο εργάτες εντόπισαν την ακρωτηριασμένη σορό της μικρής Ινάς σε χαντάκι δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Α10, κοντά στο χωριό Σουέβρ, στην περιοχή Λουάρ ε Σερ, μεταξύ Ορλεάνης και Τουρ, στην κεντρική Γαλλία.
Το κορίτσι ήταν μόλις τεσσάρων ετών και το σώμα του έφερε σημάδια εκτεταμένης κακοποίησης. Σύμφωνα με τα ιατροδικαστικά ευρήματα που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP), υπήρχαν εγκαύματα που είχαν προκληθεί από σίδερο σιδερώματος, καθώς και ουλές από ανθρώπινα δαγκώματα, τα οποία αποδόθηκαν σε γυναίκα.
Ένα ακόμη στοιχείο που δυσχέρανε τις έρευνες ήταν ότι κανείς δεν είχε δηλώσει την εξαφάνιση του παιδιού στις αρχές.
Η μεγαλύτερη επιχείρηση αναζήτησης μαρτύρων στη Γαλλία
Καθώς οι έρευνες δεν οδηγούσαν σε αποτέλεσμα, η γαλλική χωροφυλακή ξεκίνησε μια πρωτοφανή επιχείρηση αναζήτησης πληροφοριών για την ταυτότητα του κοριτσιού.
Η φωτογραφία της διανεμήθηκε σε περίπου 30 χώρες, αναρτήθηκε σε 65.000 σχολεία και 30.000 δημαρχεία, ενώ οι αρχές απηύθυναν έκκληση για πληροφορίες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην αναγνώρισή της.
Παρά τις εκτεταμένες προσπάθειες, η υπόθεση παρέμεινε ανεξιχνίαστη. Το 1991 και το 1997 εκδόθηκαν δύο διατάξεις αρχειοθέτησης, λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων για την άσκηση διώξεων.
Η ανατροπή ήρθε περισσότερα από 30 χρόνια μετά, όταν η Ινάς ταυτοποιήθηκε μέσω γενετικού υλικού. Καθοριστικό αποδείχθηκε δείγμα DNA που είχε ληφθεί από έναν από τους αδελφούς της στο πλαίσιο διερεύνησης διαφορετικής υπόθεσης βιαιοπραγίας.
Τον Ιούνιο του 2018 οι γονείς της συνελήφθησαν, ωστόσο χρειάστηκε να περάσουν ακόμη οκτώ χρόνια μέχρι να καθίσουν τελικά στο εδώλιο.
Η μητέρα, Χαλιμά Ελ Μπακτί, κατηγορείται για βασανιστήρια και πράξεις βαρβαρότητας που προκάλεσαν τον θάνατο της κόρης της, χωρίς πρόθεση ανθρωποκτονίας. Ο πατέρας αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνέργειας.
Σύμφωνα με έκθεση των ερευνητών, η μητέρα κατηγορείται για πράξεις κακοποίησης που φέρονται να ήταν «εσκεμμένες, πολυάριθμες και επαναλαμβανόμενες σε βάθος χρόνου» και οι οποίες οδήγησαν στον θάνατο του παιδιού.
Και οι δύο κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο της ισόβιας κάθειρξης, εφόσον κριθούν ένοχοι.
Κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, οι γονείς, οι οποίοι απέκτησαν συνολικά επτά παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της Ινάς, αρνήθηκαν ότι ευθύνονται για τις βιαιοπραγίες που οδήγησαν στον θάνατο της μικρής, επιρρίπτοντας ο ένας στον άλλον ευθύνες για ενδοοικογενειακή βία.
Σήμερα, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά τον θάνατό της, η Ινάς Τουλούμπ αναπαύεται στο κοιμητήριο της Σουέβρ. Η δίκη επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε μια υπόθεση που παρέμενε για χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα δικαστικά αινίγματα της Γαλλίας.