Το ζιβάγκο, το ψηλό και εφαρμοστό πουλόβερ που «κλειδώνει» τον λαιμό χωρίς γιακά, έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο διαχρονικά κομμάτια της ανδρικής και γυναικείας γκαρνταρόμπας.
Η πορεία του όμως δεν ξεκίνησε ποτέ από τις πασαρέλες – γεννήθηκε στη λάσπη των μαχών, άντεξε στις ριπές του ανέμου στη θάλασσα, αγκαλιάστηκε από τα κινήματα της αντικουλτούρας και, τελικά, ταυτίστηκε με μια ολόκληρη εποχή στην Ελλάδα, μέσα από την εμβληματική φιγούρα του Ανδρέα Παπανδρέου.
Το ζιβάγκο δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένα ρούχο. Υπήρξε και παραμένει , σύμβολο πολιτικής, κοινωνικής και στυλιστικής ταυτότητας.
Οι ρίζες του ζιβάγκο χάνονται στον 15ο και 16ο αιώνα, στη βόρεια Ευρώπη, όπου πρωτοφορέθηκε ως προστατευτικό ένδυμα από εργάτες και ναυτικούς. Το ψηλό ύφασμα στον λαιμό δεν εξυπηρετούσε την αισθητική, αλλά την επιβίωση: προστάτευε από το τσουχτερό κρύο και τον άγριο άνεμο, σε ακραίες καιρικές συνθήκες.
Διαβάστε εδώ ποιοι διάσημοι έδειξαν προτίμηση το ζιβάγκο