Μια τυχαία στιγμή πριν από έναν αγώνα με την Αϊντχόφεν το 1970 άλλαξε για πάντα την ιστορία του ποδοσφαίρου και έκανε τον αριθμό 14 «ιερό» για τον Άγιαξ.
Στη σύγχρονη ιστορία του ποδοσφαίρου, ορισμένοι αριθμοί είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τους θρύλους που τους φόρεσαν. Όπως το «10» παραπέμπει στον Πελέ και τον Ντιέγκο Μαραντόνα ή το «9» στον Άλαν Σίρερ, έτσι είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος ότι ο Γιόχαν Κρόιφ αγωνίστηκε με οτιδήποτε άλλο εκτός από το εμβληματικό «14».
Κι όμως, οι έξι πρώτες σεζόν της καριέρας του -μια χρυσή περίοδος που του χάρισε τέσσερις τίτλους Eredivisie, δύο Κύπελλα Ολλανδίας και πλήθος ατομικών διακρίσεων, δεν είχαν καμία σχέση με αυτόν τον αριθμό.
Από τότε που εντάχθηκε στις ακαδημίες του Άγιαξ την ημέρα των 10 ων γενεθλίων του και έκανε το ντεμπούτο του το 1964, ο Κρόιφ φορούσε παραδοσιακά τη φανέλα με το νούμερο «9», μέχρι το 1970. Τότε, άλλωστε, οι κανονισμοί επέβαλλαν στους βασικούς ποδοσφαιριστές να φορούν αυστηρά αριθμούς από το «1» έως το «11».
Η γέννηση ενός μύθου από καθαρή... τύχη σε ένα ματς με την Αϊντχόφεν
Όλα άλλαξαν στις 30 Οκτωβρίου 1970, λίγο πριν από την αναμέτρηση κόντρα στην Αϊντχόφεν. Ο συμπαίκτης του, Γκέρι Μούρεν, αδυνατούσε να βρει τη δική του καθιερωμένη φανέλα με το νούμερο 7. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Κρόιφ τού έδωσε τη δική του με το «9» και κατευθύνθηκε στο καλάθι με τις εφεδρικές εμφανίσεις . Άρπαξε αυτήν που βρισκόταν πρώτη πρώτη και συμπτωματικά είχε το νούμερο 14.
Ο Άγιαξ επικράτησε με 1-0 και, όπως θυμήθηκε αργότερα ο Μούρεν μιλώντας στο Voetbal International, ο Κρόιφ επέμεινε να κρατήσουν τους ίδιους αριθμούς και στο επόμενο παιχνίδι, αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις της Ολλανδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
«Γκέρι, αφού πήγαμε τόσο καλά με την Αϊντχόφεν, ας παίξουμε με τους ίδιους αριθμούς», του είπε χαρακτηριστικά.
Από εκείνη την ημέρα και όταν ήταν εφικτό, το «14» έγινε το σήμα κατατεθέν του, αν και στην Μπαρτσελόνα εμφανιζόταν συχνότερα με την αγαπημένη του παλιά φανέλα, το νούμερο «9».
Η Ολλανδία του «Ολοκληρωτικού Ποδοσφαίρου» και η εξαίρεση για τον Κρόιφ
Η εμμονή του Κρόιφ με τον αριθμό του επηρέασε ακόμη και τη μυθική εθνική Ολλανδίας του «Ολοκληρωτικού Ποδοσφαίρου» στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. ωΣτην ομάδα του Ρίνους Μίχελς, οι αριθμοί μοιράστηκαν αλφαβητικά με βάση τα ονόματα των παικτών, φέρνοντας ευτράπελα: ο επιθετικός Ρουντ Γκέελς φόρεσε το «1» και ο τερματοφύλακας Γιαν Γιόνγκμπλοντ το «8». Μόνο στον Κρόιφ επετράπη να κρατήσει το ιερό του «14».
Στην ίδια διοργάνωση, μάλιστα, ο Ολλανδός μαέστρος πήρε μια ακόμη ασυνήθιστη απόφαση. Επειδή είχε προσωπική συμφωνία χορηγίας με την Puma, ενώ η εθνική Ολλανδίας φορούσε Adidas, η ομοσπονδία τού επέτρεψε να αγωνιστεί με μια ειδικά τροποποιημένη φανέλα που έφερε μόνο δύο ρίγες αντί για τις τρεις χαρακτηριστικές.
Η πορεία του με την εθνική ομάδα -με αποκορύφωμα την παρουσία στον τελικό του 1974 και τα 33 γκολ σε 48 συμμετοχές- τον κατέστησε, μαζί με τους συμπαίκτες του, εθνικό ήρωα με αποθέωση από τη βασίλισσα Γιουλιάνα της Ολλανδίας.
Ο Άγιαξ, αναγνωρίζοντας την τεράστια προσφορά και την ιστορία που γράφτηκε τυχαία σε ένα καλάθι με εφεδρικές εμφανίσεις, απέσυρε οριστικά τη φανέλα με το νούμερο «14» το 2007.