ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Η Εκκλησία αναμειγνύεται στο Σκοπιανό – Κίνηση οπισθοδρόμησης, εκτός του ρόλου της

Φωτογραφία: ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ//EUROKINISSI
Φωτογραφία: ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ//EUROKINISSI

Η χθεσινή ανάμειξη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου στο θέμα του ονόματος των Σκοπίων και στις διαπραγματεύσεις που διεξάγει η κυβέρνηση δυστυχώς δεν προκάλεσε έκπληξη.

Επαναθέτει, όμως, επί τάπητος το μείζον και κομβικό ζήτημα των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας, τα σαφή όρια που πρέπει να υπάρχουν (πάντως, τα όσα υπάρχουν δεν δείχνει να τα σέβεται η Εκκλησία) και το μείζον ζητούμενο για μια σύγχρονη κοσμική δημοκρατία, τον διαχωρισμό δηλαδή πολιτείας και συντεταγμένου κλήρου. Κάτι για το οποίο είχε δεσμευθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, και όχι μόνο λησμόνησε επιδεικτικά μετεκλογικά, αλλά στέκεται αμήχανη κάθε φορά που βρίσκει την οπισθοδρομική νοοτροπία και πολιτεία της Εκκλησίας μπροστά της...

Οι θετικές προοπτικές που διανοίγονται προς την κατεύθυνση μιας συμβιβαστικής λύσης στο θέμα της ονοματολογίας της γειτονικής χώρας, το οποίο ταλανίζει τις σχέσεις των δυο κρατών και στην 25ετή διάρκειά του έχει ζημιώσει πολλαπλώς την Ελλάδα διπλωματικά, οικονομικά και από πλευράς κύρους και αξιοπιστίας, προκάλεσαν τις αταβιστικές αντιδράσεις των εθνικιστικών κύκλων της πολιτικής, της κοινωνίας αλλά και εκκλησιαστικών φανατικών θυλάκων. Οι τελευταίοι, ξαναβγήκαν στο μεϊντάνι, με δηλώσεις (ακόμη και από άμβωνος!) συγκεκριμένων γνωστών φανατικών ιεραρχών αλλά και παραεκκλησιαστικών κέντρων. Αναμενόμενο. Απευκταίο, αλλά αναμενόμενο.

Αυτό, όμως, που προκαλεί μεγαλύτερη και «συστηματικότερη» ανησυχία, είναι η ανάμειξη του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου στην όλη υπόθεση. Και η προετοιμασία της κοινής γνώμης, εν όψει της χθεσινής συνεδρίασης υπό την προεδρία του της διαρκούς Ιεράς Συνόδου, δηλώνοντας  ότι «η Εκκλησία,δεν θα μείνει αδιάφορη για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων...»  και προβλέποντας ότι θα υπάρξει σχετική ανακοίνωση παρέμβαση.

Όπως και έγινε. Αφού, βέβαια, ο κ. Ιερώνυμος στην εισήγησή του στην Σύνοδο,τόνισε ότι (ο ίδιος και η Εκκλησία...) είναι ανυποχώρητος σ' ότι αφορά την χρήση του όρου «Μακεδονία», και χαρακτήρισε το Σκοπιανό όχι μόνο εθνικό αλλά και εκκλησιαστικό θέμα «που η Εκκλησία παρακολουθεί με αγωνία και και συγκίνηση...». Στην ανακοίνωση της Συνόδου που εκδόθηκε, καλείται η «υπεύθυνη ελληνική κυβέρνηση να κατανοήσει την ανησυχία για το θέμα, που είναι αγωνία του οικουμενικού ελληνισμού...».

Και παπάς, και ζευγάς...

Από πού κι ως πού η Εκκλησία νομιμοποιείται να έχει λόγο και ρόλο σε κατ' εξοχήν πολιτικά ζητήματα υψίστου εθνικού ενδιαφέροντος σε μια σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία, είναι κάτι που μόνο οι... «χομεϊνίδες» μπορούν να εξηγήσουν. Και μπορεί, μεν, ο κ. Ιερώνυμος να ξεκαθάρισε ότι δεν είναι υπέρ των συλλαλητηρίων και των λαοσυνάξεων (προφανώς διότι οσφρίζεται ότι οι συγκυρίες και η ανησυχία της κοινωνίας εξ αιτίας άλλων πολύ ζωτικότερων γι' αυτήν προβλημάτων δεν ευνοούν τις γραφικές λαοσυνάξεις του 1992, όταν ο Χριστόδουλος είχε... βγάλει παγανιά στους δρόμους και τις πλατείες τα ιερά λάβαρα...), αλλά επιχειρεί με την παρέμβαση της Εκκλησίας να παρακινήσει και κινητοποιήσει μάζες φανατικών και εθνοκαπήλων... Και όχι μόνο, αλλά να «ευαισθητοποιήσει» πολιτικούς που ενδημούν σε όλα σχεδόν τα κόμματα, να δημιουργήσουν προβλήματα κατά την συζήτηση της συμφωνίας για το όνομα και την ψηφοφορία στην Βουλή.

Ο κ. Ιερώνυμος εξελέγη αρχιεπίσκοπος το 2008, και εκτιμήθηκε ότι θα είναι ένα εκσυγχρονιστής και μεταρρυθμιστής στο πλαίσιο της Εκκλησίας, πάντα) προκαθήμενος. Κυρίως λόγω του βρώμικου πολέμου που αντιμετώπισε ως αντίπαλος του οπισθοδρομικού και εμμονικού με την εξουσία Χριστόδουλου στην εκλογή αρχιεπισκόπου του 1998, από την ακροδεξιά εκκλησιαστική οργάνωση «Χρυσοπηγή», και λόγω των άριστων ακαδημαϊκών σπουδών του'

Στα βήματα του Χριστόδουλου

Δυστυχώς, δεν φάνηκε αντάξιος αυτών των προσδοκιών. Είτε επειδή ουδέποτε τις ενστερνίσθηκε ουσιαστικά, είτε εγκλωβισμού και ποδηγέτησης του από του; αρτηριοσκληρωτικούς και οπισθοδρομικούς κύκλους στην ιεραρχία της Εκκλησίας -αδιάφορο...

Το θέμα είναι ότι ο διάδοχος του «πολιτικού» Χριστόδουλου, ο υποτιθέμενος εκσυγχρονιστής ιεράρχης που ασκούσε δριμύτατη αντιπολίτευση στον αρχιεπίσκοπο των λαοσυνάξεων για το Μακεδονικό και τις ταυτότητες. Ό άνθρωπος που με την τότε αρθρογραφία του (συχνά υπό την μορφή μανιφέστου...) κατήγγειλε την εκκοσμίκευση και την αλλοίωση του χαρακτήρα της Εκκλησίας από τον Χριστόδουλο, έφθασε στο σημείο να ακολουθεί τα επικίνδυνα βήματά του. Σε εντελώς διαφορετική εποχή, όμως, και υπό διαμετρικά αντίθετες συγκυρίες...

Οι ευθύνες Τσίπρα

Η διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος (κάτι τελείως διαφορετικό από το πλήθος των χριστεπώνυμων πιστών) υπό την ηγεσία του κ. Ιερώνυμου αρνείται να προσέλθει σε διάλογο με την πολιτεία για την ρύθμιση του ζητήματος της τεράστιας και υπό περίεργες συνθήκες κτηθείσης περιουσίας της, την ώρα που κλήρος και ιεράρχες μισθοδοτούνται με εκατοντάδες εκατομμύρια ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό και η ακίνητη περιουσία της εξαιρείται της υποχρέωσης καταβολής ΕΝΦΙΑ. Απαιτεί (και το επιτυγχάνει, ακόμη και με κυβέρνηση “πρώτη φορά αριστεράς...”) να έχει αποφασιστικό λόγο για το πρόγραμμα εκπαίδευσης των σχολείων, αρνείται τον εκσυγχρονισμό του μαθήματος και των βιβλίων των θρησκευτικών, για να πάψουν να είναι μέσα προσηλυτισμού και δόγματος. Συγκρούεται ανοιχτά με τον υπεύθυνο υπουργό Παιδείας ο αρχιεπίσκοπος, και αντί να περιθωριοποιηθεί αυτός... αποπέμπεται ο υπουργός, ενώ ο κυβερνητικός εταίρος δηλώνει επίσημα ότι «αν του το ζητήσει ο Ιερώνυμος, θα ρίξει την κυβέρνηση...»! Και όλα αυτά περνάνε στο “ντούκου” από την... αριστερή κυβέρνηση του κ..Τσίπρα...

Η οποία, σιωπά αιδημόνως και αμήχανα και τώρα που η Εκκλησία αποπειράται και προετοιμάζεται (μαζί με τους πλέον οπισθοδρομικούς εθνικιστικούς κύκλους) να σαμποτάρει την τελευταία, ίσως, ευκαιρία να λυθεί θετικά για τα μακροχρόνια συμφέροντα, το κύρος και την αξιοπιστία το «Μακεδονικό», που ταλανίζει την χώρα επί ένα τέταρτο του αιώνα και την έχει καθυποτάξει στον ρόλο του μέρους του βαλκανικού (και όχι μόνο...) προβλήματος, αντί να έχει αναδειχθεί σε παράγοντα επίλυσης του και σταθερότητας...

Και τούτων ούτως εχόντων, αντί ο κ. Τσίπρας να αποφασίσει με σθένος τον διαχωρισμό κράτους-Εκκλησίας, τον κοσμικό εκδημοκρατισμό της χώρας, αναλώνεται στο μοίρασμα προεκλογικών επιδομάτων-ψίχουλων, και την ψευδαίσθηση της ανάπτυξης και του κοινωνικού κράτους με... «αριστερό πρόσημο»!

Και αφήνει τους παπάδες να αλωνίζουν και (ποιος ξέρει;) να... οργανώνονται για να ξαναπάρουμε την Πόλη!   

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.