ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

Νέες ταινίες: Καθηλωτικό κυνήγι serial killer στην αυγουστιάτικη Μαδρίτη [κριτική & τρέιλερ]

«Κανείς δεν Μπορεί να μας Σώσει»
«Κανείς δεν Μπορεί να μας Σώσει»

Ένα συναρπαστικό θρίλερ στους δρόμους της αυγουστιάτικης Μαδρίτης, ένα γαστρονομικό road trip στη  Νότια Γαλλία με την υπέροχη Νταϊάν Λέιν και  η ιστορία ενός άσβεστου έρωτα είναι μερικές από τις επιλογές της εβδομάδας.

Οι πρεμιέρες συμπληρώνεται δυναμικά από δύο  εξαιρετικές επαναπροβολές, την ταινία «Το δέντρο που πληγώναμε» του Δήμου  Αβδελιώδη και τον «Μίμη τον σιδερά» της Λίνας Βερτμίλερ. 

Κανείς δεν Μπορεί να μας Σώσει,  (Que Dios nos perdone/ My God save us )
Σκηνοθεσία: Ροντρίγκο Σορογκόγιεν
Παίζουν: Αντόνιο ντε λα Τόρε, Ρομπέρτο Άλαμο, Χαβιέρ Περέιρα

Μαδρίτη, 2011. Ο πιο ζεστός Αύγουστος στην ιστορία της πόλης. 
Ενάμιση εκατομμύριο πιστοί περιμένουν την επίσκεψη του Πάπα και η πόλη επιτηρείται στενά από δυνάμεις ασφαλείας. 
H φαινομενικά πανηγυρική ατμόσφαιρα διακόπτεται βίαια,  όταν μια σειρά περιστατικών κάνει την εμφάνισή της: διάφορες ηλικιωμένες γυναίκες βρίσκονται δολοφονημένες με εμφανή σημάδια σεξουαλικής επίθεσης. 
Δύο ντετέκτιβ  αναγκάζονται να συνεργαστούν μεταξύ τους στην περίεργη αυτή υπόθεση, για την οποία έχουν λάβει την εξής ξεκάθαρη εντολή:   να εξιχνιάσουν τα εγκλήματα όσο το δυνατόν συντομότερα, αλλά με απόλυτη μυστικότητα. 

Ένα ακόμα δυνατό  αστυνομικό θρίλερ ισπανικής προέλευσης με υποβλητική ατμόσφαιρα και δυνατές ερμηνείες από τον  Ροντρίγκο Σορογκόγιεν, που απέσπασε  το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν κι έξι βασικές υποψηφιότητες για Γκόγια.

Στην Αυγουστιάτικη Μαδρίτη του 2011, στις αρχές δηλαδή της κρίσης, μια σειρά φόνων ηλικιωμένων γυναικών έχει αναστατώσει τις αρχές, που πρέπει πάση θυσία να διασφαλίσουν την τάξη στην πόλη εν αναμονή της επίσκεψης του Πάπα. 
Δυο  ιδιόρρυθμοι  και εκ διαμέτρου  αντίθετοι ντετέκτιβ- ο ένας μοναχικός, μεθοδικός  και με εμφανή προβλήματα λόγου, ο άλλος οικογενειάρχης, απρόβλεπτος  και  με βίαιες εξάρσεις- καλούνται να εξιχνιάσουν την υπόθεση.  

Το ενδιαφέρον στο σενάριο που υπογράφει ο σκηνοθέτης  σε συνεργασία με την Ισαμπέλ Πένια, είναι ότι πέρα από τη βασική πλοκή   που ξεδιπλώνεται αργά και προσεκτικά,  ταυτόχρονα παρουσιάζεται η προσωπική ζωή των δυο επιθεωρητών , αποκαλύπτοντας ότι στην ουσία και οι δυο έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον δολοφόνο που καταδιώκουν.   
Έτσι  πετυχαίνουν μια  εξαιρετική και απροσδόκητη  προσέγγιση της εγκληματικής φύσης του ανθρώπου, χωρίς  μεγαλοστομίες, που επιτρέπει στον θεατή να δημιουργήσει τους δικούς του συνειρμούς και συσχετισμούς.

Ο Σορογκογιέν με μαεστρία δημιουργεί μια σκοτεινή  ατμόσφαιρα -εξαιρετική και η φωτογραφία του  Άλεξ ντε  Παμπλο- κινηματογραφώντας έξυπνα την περιρρέουσα κατάσταση της πόλης του, και τελικά  ολόκληρης της  νότιας Ευρώπης. Και ενώ  οι συνάδελφοί του σκηνοθέτες από τις χώρες του Νότου και την Ελλάδα χρησιμοποιούν σε πρώτο επίπεδο το θέμα της κρίσης, υπογράφοντας μια σειρά από ταινίες που άλλοτε εύστοχα κι άλλοτε εντελώς αυτοαναφορικά μιλούν για τα προβλήματα  της κοινωνίας τους, ο Ισπανός δημιουργός υπαινικτικά αποτυπώνει τη σκληρή καθημερινότητα της ζωής στην πατρίδα του, ενώ το ανθρωποκυνηγητό για την σύλληψη  ενός μανιακού serial killer μαίνεται στους δρόμους.   
Με αυτό τον τρόπο  δημιουργεί ένα παράλληλο σύμπαν, που όμως συνδέεται στενά με τον βασικό άξονα της κεντρικής ιστορίας, καταδεικνύοντας έμμεσα κι όχι καταγγελτικά τι ακριβώς σημαίνει να κινείσαι και να υπάρχεις σε μια πόλη που έχει πληγεί από την οικονομική κρίση.  
Από τη στοχαστική του ματιά δεν ξεφεύγει ούτε ο συντηρητικός καθολικισμός,  που μοιάζει, χωρίς ποτέ να δηλώνεται  ξεκάθαρα, ως  ηθικός αυτουργός. 

Ο Αντόνιο  ντε λα Τόρε (« Η οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου») και ο Ρομπέρτο Άλαμο δίνουν  ρεσιτάλ ερμηνείας - ο ένας εσωστρεφής κι ο άλλος με εντυπωσιακά ξεσπάσματα και έξυπνες υποκριτικές επιλογές, και  σε συνδυασμό με το υπόλοιπο καστ που ερμηνεύει υποδειγματικά χαρακτήρες δουλεμένους στη λεπτομέρεια,   απογειώνουν μια ταινία που πραγματικά αξίζει την προσοχή σας.


 

Το Παρίσι Μπορεί να Περιμένει,  (Paris can Wait)
Σενάριο- Σκηνοθεσία: Ελέανορ Κόπολα
Παίζουν: Νταϊάν Λέιν, Αρνό Βιάρ, Αλεκ Μπόλντγουιν

H Αν είναι σε ένα σταυροδρόμι. Παντρεμένη εδώ και χρόνια με έναν επιτυχημένο παραγωγό του Χόλιγουντ, αφοσιωμένο στην καριέρα του, βρίσκεται να κάνει ένα οδικό ταξίδι από τις Κάννες στο Παρίσι συνοδευόμενη από τον Γάλλο συνεργάτη του συζύγου της.
Μια - υπό κανονικές συνθήκες επτάωρη - διαδρομή εξελίσσεται σε ένα αποκαλυπτικό ταξίδι ημερών, με ειδυλλιακά τοπία, υψηλή κουζίνα, εκλεκτά κρασιά, γέλιο και σοφία.

Η σύζυγος του Φράνσις Φορντ Κόπολα και μητέρα της Σοφία  κάνει το ντεμπούτο της  στα ογδόντα της χρόνια  με  μια ρομαντική κομεντί,  που σίγουρα θα σας ανοίξει την όρεξη.

Αν και η Ελεανόρ Κόπολα  έχει υπογράψει μια σειρά από  ντοκιμαντέρ, για πρώτη φορά  σκηνοθετεί μια  fiction ταινία, και μάλιστα αφηγούμενη ένα προσωπικό της περιστατικό που συνέβη στις Κάννες το 2009.  
Εκεί η κυρία Κόπολα   έζησε μια μοναδική γαστρονομική εμπειρία επιστρέφοντας από το φεστιβάλ στο Παρίσι μαζί με έναν συνεργάτη του συζύγου της.

Έτσι  και η κεντρική της ηρωίδα, η Αν, σύζυγος ενός  πολυάσχολου παραγωγού ταινιών,  αποφασίζει να επιστρέψει στο Παρίσι από τις Κάννες με έναν Γάλλο συνεργάτη του  άνδρα της. 
Εκείνος μποέμ και λάτρης της καλής κουζίνας την υποχρεώνει συνεχώς σε στάσεις, προκειμένου  να απολαύσει τη  γαλλική γαστρονομία  και να θαυμάσει τα υπέροχα τοπία της πατρίδας του, ενώ παράλληλα την φλερτάρει εμφανώς. 

Η πραγματική ιστορία της κυρίας Κόπολα, όπως η ίδια λέει, ήταν καθαρά πλατωνική, όμως στην ταινία η Αν  σταδιακά αναπτύσσει αισθήματα για τον μπον βιβέρ  
Ζακ. Κι έτσι αυτή η διαδρομή γίνεται η αφορμή  για να δει τη ζωή και τους ανθρώπους με άλλο μάτι.

Θα απολαύσετε εξαιρετικές σκηνές με λουκούλλεια γεύματα, θα χαρείτε  τις μοναδικές πόλεις της νότιας Γαλλίας και μια υπέροχη Νταϊάν Λέιν, που αποπνέει μια  ώριμη και ακαταμάχητη γοητεία. Και σίγουρα βγαίνοντας από το σινεμά, θα έχετε μια ακατανίκητη επιθυμία για ένα καλό δείπνο συνοδεία ενός Sauvignon blanc.


Επιστροφή στο Μόντοκ, (Return to Montauk)

Σκηνοθεσία: Φόλκερ Σλέντορφ
Παίζουν: Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Νίνα Χος, Σούζαν Βολφ, Ίσι Λαμπόρντ, Μπρόνα Γκάλαχερ, Νιλς Αρεστράπ

Ο συγγραφέας Μαξ Ζορν  βρίσκεται σε περιοδεία στη Νέα Υόρκη για την προώθηση του νέου του βιβλίου όταν συναντά ξανά τη μοναδική γυναίκα που αγάπησε σε όλη του τη ζωή, πριν από δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια. Μπορεί, άραγε, να υπάρξει μέλλον στο παρελθόν τους; Θα το ανακαλύψουν στο Μόντοκ. 

Ο βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα, Φόλκερ Σλέντορφ, επιστρέφει στη φιλμογραφία τρία χρόνια μετά το εξαιρετικό «Η Νύχτα Πριν Πέσει το Παρίσι», σκηνοθετώντας την  ιστορία  ενός άσβεστου έρωτα. 

Εμπνευσμένος μεν  από το  βιβλίο του Μαξ Φρις, «Μόντοκ», που αφηγείται την ερωτική περιπέτεια ενός μεσήλικα άνδρα με μια γυναίκα κατά πολύ νεότερή του, ο Σλέντορφ  γράφει   ένα σενάριο που απέχει κατά πολύ από την πηγή του, υπογράφοντας τελικά μια ωδή στις αναμνήσεις του παρελθόντος, που χωρίς αυτές  ίσως δεν μπορούμε να ζήσουμε.

Ο συγγραφέας Μαξ Ζορν, επιτυχημένος και με  μεγάλη πέραση στις γυναίκες, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη και αναζητάει έναν παλιό του έρωτα: μια Γερμανίδα, τη Ρεβέκκα, που μετά την πτώση του Τείχους,  μετανάστευσε στη Νέα Ήπειρο και πλέον διαπρέπει ως δικηγόρος.  
Με τη βοήθεια ενός παλιού εκκεντρικού του φίλου θα την ανακαλύψει και θα περάσει μαζί της ένα μοναδικό διήμερο στο Μόντοκ,  όπου ως νέοι έζησαν την αρχή του έρωτά τους. 

Με λογοτεχνικές αναφορές, που σε σημεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν μέσα από τον κινηματογραφικό κώδικα, και χωρίς να διεισδύει στους χαρακτήρες ο  Σλέντορφ καταφέρνει τελικά να αποδώσει μόνο ένα κομμάτι της ιστορίας του. 
Όμως  η  διαδρομή του Ζορν  θέτει ένα ακόμα ενδιαφέρον ζήτημα:  γιατί δεν μπορεί αυτός ο έρωτας να  ξαναγεννηθεί;  
Και η απάντηση είναι πως αυτή η εμμονή, «το φάντασμα», όπως την αποκαλεί σύντροφός του, Κλάρα, αποτελεί και την κινητήριο δύναμη της δημιουργίας του. Χωρίς αυτή δεν θα μπορέσει να γράψει. 
Και σε αυτό το σημείο Σλέντροφ, αν κι ο ίδιος  δημιουργός, αρνείται να  εμβαθύνει.   Παραβλέποντας όμως αυτή τη σημαντική παράμετρο,  μένει σε μια μονομερή ανάγνωση της ιστορίας, που καλύπτει το ευρύ κοινό, ενώ   αντιμετωπίζει με το γάντι τον κεντρικό ήρωα,  αγνοώντας επιμελώς τη ναρκισσιστική του πλευρά.  

Ο εξαιρετικός Στέλαν Σκάρσγκαρντ και η Νίνα Χος- μια ηθοποιός μεγάλων δραματικών εντάσεων, που εδώ όμως δεν έχει έναν ρόλο αντάξιο των δυνατοτήτων της είναι το πιο δυνατό χαρτί  της ταινίας,  και  με τις ερμηνείες τους καλύπτουν πολλά κενά του σεναρίου,  αποτυπώνοντας εύστοχα την θλίψη και το ανεπίδοτο αυτών των ιστοριών. 


Επίλεκτος Πράκτορας Stratton, (Stratton)
Σκηνοθεσία:Σάιμον Ουέστ 
Παίζουν: Ντόμινικ Κούπερ, Όστιν Στόουελ, Τζέμα Τσαν, Τόμας Κρέτσμαν, Τάιλερ Χέκλιν, Ντέρεκ Τζάκομπι, Κόνι Νίλσεν

Ο Στράτον, ένας μυστικός πράκτορας των Ειδικών Δυνάμεων του Ναυτικού, και ο Αμερικανός ομόλογός του, Μάρτι, κατασκοπεύουν ένα σύμπλεγμα εργαστηρίων στο Ιράν,  ώστε να αναχαιτίσουν θανατηφόρα βιοχημικά όπλα. Αυτή η εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή όμως αποτυγχάνει οικτρά, και στο χάος που επικρατεί, ο Μάρτι τραυματίζεται θανάσιμα.  
Πίσω στη βάση του, ο Στράτον καλείται από την αρχηγό της μυστικής υπηρεσίας MI6. 
Αυτή τον πληροφορεί πως ένας Ρώσος πρώην κατάσκοπος,  ο Μπαρόφσκι, έχει αυτομολήσει.  
Αν και θεωρείται νεκρός τα τελευταία 20 χρόνια, πιστεύεται πως ο Μπαρόφσκι έχει σχέδια να εκδικηθεί τους πρώην εργοδότες του, χρησιμοποιώντας κλεμμένα χημικά όπλα. 
Ο  Στράτον και η ομάδα του πρέπει να αξιοποιήσουν όλη την εκπαίδευση και την εμπειρία τους, σε έναν αγώνα με τον χρόνο, ώστε να αποτρέψουν την καταστροφή.

Μία  περιπέτεια δράσης με στοιχεία θρίλερ, εμπνευσμένη από τη σειρά βιβλίων  του Ντάγκλας Φάλκονερ, 
ενός πρώην πράκτορα των Ειδικών Δυνάμεων του Ναυτικού.

Μετά την αποχώρησή του από τις Ειδικές Δυνάμεις, ο Φάλκονερ δούλεψε για ένα χρόνο σε έναν οργανισμό που διεκπεραίωνε ζητήματα του Βρετανικού Υπουργείου Αμύνης, ενώ μετέπειτα βρέθηκε στην Κολομβία όπου ειδικεύθηκε στο χειρισμό διαπραγματεύσεων με απαγωγείς. 
Αργότερα, ακολούθησε η αυτοβιογραφία του, «First Into Action». Η επιτυχία του βιβλίου οδήγησε την Time Warner να του κάνει πρόταση για δύο μυθιστορήματα κι έτσι γεννήθηκε ο ήρωας Τζον Στράτον,  που αποτελεί τρόπον τινά το αντίπαλο δέος του Τζέιμς Μποντ και του Τζέισον  Μπορν . 

Ο Σάιμον Ουέστ («Con Air»,  «Οι Αναλώσιμοι 2») επιχειρεί  να συνδυάσει την περιπέτεια με το θρίλερ, αρχικά κινηματογραφώντας τις σκηνές  δράσης  ως videogame,  ενώ στη συνέχεια κινείται περισσότερο στους δρόμους που έχουν χαράξει οι ταινίες του Μποντ, παντρεύοντας τες  με   την ατμόσφαιρα  του θρίλερ.   

Ενώ επιμέρους επιτυγχάνει στις προθέσεις  του,  συνολικά αυτή η μείξη δεν λειτουργεί και σταδιακά ο ρυθμός της ταινίας χάνεται , καταλήγοντας  σε ένα άνισο αποτέλεσμα.  

Ο δε κεντρικός του ήρωας δεν  διαθέτει ούτε τη γοητεία του Μποντ, αλλά ούτε και την σκληρότητα του Μπορν, αν και ο  Nτόμινικ Κούπερ κάνει  φιλότιμες προσπάθειες να αναδείξει τον  χαρακτήρα  του. Στο πλευρό του,   στο ρόλο της «πατρικής» φιγούρας και μέντορά του, ο σπουδαίος Σερ Ντέρεκ Τζάκομπι  και μια πλειάδα καλών ηθοποιών. Παρόλα αυτά ο Στράτον  δεν μπορεί να συγκριθεί με  τα δυνατά action franchise και μάλλον δεν θα καταφέρει να πάρει το κομμάτι της πίτας, που οι παραγωγοί του προσδοκούν. 

Ο σύμβουλος, (Α Family man)
Σκηνοθεσία: Μαρκ Γουίλιαμς
Παίζουν:Τζέραρντ Μπάτλερ, Άλισον Μπρι, Γουίλεμ Νταφόε, Άλφρεντ Μολίνα

Για τον Ντέιν Τζένσεν, η επιτυχία απαιτεί να είσαι και λίγο αδίστακτος. 
Όταν  το αφεντικό της εταιρίας εύρεσης εργασίας στην οποία  ανήκει ανακοινώνει ότι συνταξιοδοτείται, είναι η στιγμή του να κάνει το μεγάλο άλμα. 
Η άνοδός του απαιτεί όλη του την προσοχή, ειδικά μιας και η σημαντικότερη αντίπαλός του είναι νεότερη, αλλά εξίσου αποφασισμένη. Τότε όμως  συμβαίνει κάτι που δεν μπορούσε να προβλέψει. 
Ο δεκάχρονος γιος του αρρωσταίνει σοβαρά. Οι ανάγκες της οικογένειας του αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από τις φιλοδοξίες του, καθώς καλείται να αντιμετωπίσει την τρομακτική νέα πραγματικότητα της ζωής του.

Ο  καταξιωμένος παραγωγός Μαρκ Γουίλιαμς κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο του με ένα άνευρο  οικογενειακό δράμα, με πρωταγωνιστή τον Τζέραρντ Μπάτλερ. 
Ο Ντέιν Τζένσεν είναι ένα υψηλόβαθμο κι αδίστακτο στέλεχος σε μια εταιρεία εύρεσης εργασίας.    
Ο  στόχος του είναι να ανέλθει επαγγελματικά και όλη του η ενέργεια είναι αποκλειστικά αφιερωμένη σε αυτό τον σκοπό.   
Φυσικά η σχέση του με τη σύζυγό του  αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, καθώς και η επαφή με τον γιο του. 
Όταν  το αφεντικό του  του ανακοινώνει πως σύντομα θα συνταξιοδοτηθεί, θεωρεί πως έχει έρθει η στιγμή να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.  
Όμως η μοίρα του παίζει ένα περίεργο παιχνίδι: ο γιος του αρρωσταίνει  και τότε εκείνος πρέπει να επαναπροσδιορίσει τις αξίες στη ζωή του.

Οι καριερίστες που αποφασίζουν να αλλάξουν δρόμο και να βρουν το πραγματικό νόημα της ζωής είναι ένα αγαπημένο θέμα της κινηματογραφικής βιομηχανίας, δη της αμερικανικής.   
Κι ο «Σύμβουλος»  ανήκει σε αυτή την κατηγορία, όμως η  προσπάθεια του Γουίλιαμς να   αποτυπώσει τους μηχανισμούς που πραγματικά οδηγούν τους ανθρώπους σε  μια απόλυτη μεταμόρφωση είναι ανεδαφική, καθώς αναπαράγει συνεχώς κλισέ και στερεότυπα  σχετικά με την ευτυχία και τον ρόλο της οικογένειας.     

Επιπλέον μια αρρώστια μπορεί  μεν να γίνει η αφορμή μιας ενδοσκόπησης, αλλά  από μόνη της δεν δικαιολογεί επαρκώς την πλήρη μεταμόρφωση του κεντρικού ήρωα που από killer μετατρέπεται σε έναν στοργικό οικογενειάρχη. 
Επιπλέον, ακολουθώντας μια κινηματογράφηση τηλεοπτικής αισθητικής   χρησιμοποιεί συνειδητά το μελοδραματικό στοιχείο προκειμένου να παράξει εύκολη συγκίνηση, και ο Τζέρανλτ Μπάτλερ με βουρκωμένα μάτια  στις  κρίσιμες στιγμές του δράματος  εξυπηρετεί απόλυτα τις προθέσεις του σκηνοθέτη του.  
Αποτέλεσμα ένα  δράμα, εντελώς αναμενόμενο, που  αγνοεί τους νόμους της πραγματικής ζωής κι επενδύει περισσότερο στο  διαφημιστικής λογικής μικροαστικό όνειρο. 

Και ο Θεός να Βάλει το Χέρι του! (Sole a Catinelle)
Σκηνοθεσία:  Τζέναρο Νουνζιάντε
Παίζουν:  Κέκο Τζαλόνε, Μίριαμ Νταλμάζι, Ορσέτα Ντε Ρόσι

Ο Κέκο μένει ξαφνικά άνεργος και η γυναίκα του τον διώχνει από το σπίτι. Παρόλα αυτά έχει τάξει στον γιο του να τον πάει ονειρικές διακοπές και σκοπεύει  να κρατήσει την υπόσχεσή του με κάθε κόστος.

Ο Κέκο Τζαλόνε επιστρέφει  με μια κωμωδία του  2013, όπου η κρίση του Νότου, ο κομμουνισμός και ο καπιταλισμός  συναντιούνται σε έναν απίστευτο αχταρμά, με πολλές μπαλαφάρες και μπουφόνικα αστεία παλαιάς κοπής.
Αυτή τη φορά ο πιο δημοφιλής κωμικός ηθοποιός της Ιταλίας, υποδύεται έναν άνεργο πατέρα που θα κάνει τα πάντα για να προσφέρει στο γιο του τις διακοπές των ονείρων του. 
Φυσικά το να περάσει απλώς δημιουργικό χρόνο με το παιδί του δεν είναι αρκετό για κανέναν, μιας και μόνο η πολυτέλεια και τα χρήματα φέρνουν την ευτυχία σε  αυτή την ανούσια κωμωδία. 
Ευτυχώς  όμως για τον Κέκο  στον δρόμο του θα βρεθεί  μια πλούσια γυναίκα με τον γιο της που πάσχει από ψυχολογική αλαλία. 
Ο δικός του γιος θα βοηθήσει τον μικρό να μιλήσει και η μητέρα του θα τους προσκαλέσει να περάσουν το υπόλοιπο των διακοπών μαζί τους.  Κι έτσι  το όνειρο κάθε μέσου  πολίτη θα γίνει πραγματικότητα, μιας και ο Τζαλόνε έχει αποδείξει πως ξέρει να κολακεύει το κοινό του. 

Όταν μάλιστα ο  Κέκο, επειδή  θεωρεί πως οι αριστοκράτες φίλοι του είναι κομουνιστές,  ντύνεται  μαζί με τον γιο του  από πάνω ως κάτω  με μπλουζάκια  με τον Τσε Γκεβαρα και στρατιωτικά παντελόνια,   το σενάριο αρχίζει να εξοκείλει: όλες οι πολιτικές θεωρίες μπαίνουν στο μίξερ με μια   λαϊκίστικη και εντελώς αφελή    διάθεση, που    προκαλεί θλίψη, ενώ στο τέλος όλοι οι προλετάριοι του κόσμου ενώνονται χαρούμενοι με το Κεφάλαιο σε μια  σκηνή που θυμίζει το «Η Κόρη μου η σοσιαλίστρια».   

Δυστυχώς,  οι μπαλαφάρες του Τζαλόνε  αυτή τη φορά δεν μπορούν να  σώσουν την ταινία από την κακογουστιά, οπότε το μόνο που μένει είναι να βάλει ο Θεός το χέρι  του να τελειώσει μια ώρα αρχύτερα.

Το  Δέντρο που πληγώναμε , (Ελλάδα-1986)
Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης
Παίζουν: Γιάννης Αβδελιώδης και Μαρίνα Δελιβοριά

Χίος, η ελπιδοφόρα  δεκαετία του ’60 ξεκινάει. Ελάχιστες μέρες απομένουν για να κλείσουν τα σχολεία και να ξεκινήσουν επιτέλους οι καλοκαιρινές διακοπές. Ένα ατυχές περιστατικό θα σταθεί η  αιτία να χαλάσει η φιλία δυο μικρών αγοριών. Επειδή όμως το αίμα νερό δεν γίνεται, στα μέσα του καλοκαιριού θα ξανασμίξουν, αλλά το φθινόπωρο καταφθάνει, διακόπτοντας τις μέρες της ανεμελιάς τους.

Μια από  τις σπουδαιότερες και πλέον ποιητικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, που  αφηγείται μια  τρυφερή ιστορία ενηλικίωσης. 
Ταυτόχρονα αποτελεί έναν φόρο τιμής στην ιδιαίτερη πατρίδα του σκηνοθέτη Δήμου Αβδελιώδη, τη Χίο-  ο τίτλος μάλιστα αναφέρεται στην επεξεργασία της μαστίχας,  κατά την οποία μαστιχόδεντρα «πληγώνονται» προκειμένου να εξαχθεί το λεγόμενο « δάκρυ». 
Με σθεναρή αφήγηση που αναδύει μνήμες,  το  «Δέντρο που πληγώναμε» ξεδιπλώνει το έπος της ενηλικίωσης δύο παιδιών που ζουν με όλη τους την ψυχή μια ολοζώντανη συνύπαρξη με τη φύση. 

Η ταινία που ξαναπροβάλλεται σε νέα, αποκατεστημένη χρωματικά, ψηφιακή κόπια υψηλής ανάλυσης 4K, έλαβε πολλές υψηλές διακρίσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Μαζί προβάλλεται και η εικοσάλεπτη μικρού μήκους ταινία «Αθέμιτος Ανταγωνισμός» ( 1982), με τη οποία ο Δήμος Αβδελιώδης έκανε  το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο. 
Μια κωμωδία στο ύφος του Τσάπλιν - αγαπημένο πρότυπο του  σκηνοθέτη-  που μας δίνει μια γεύση της ναΐφ τεχνοτροπίας,  που θα ακολουθήσει  μετέπειτα στην μοναδική προσωπική του κινηματογραφική γραφή. 

Μίμης ο Σιδεράς, (Mimì metallurgico ferito nell'onore) (Ιταλία- 1972)
Σενάριο- Σκηνοθεσία: Λίνα Βερτμίλερ 
Παίζουν: Τζιανκάρλο Τζιανίνι , Μαριαντζέλα Μελάτο,Τουρι Φερο, 
Αγκοστίνα Μπέλι, Έλενα Φιόρε, Λουίτζι Ντιμπέρτι.

Ο ανθρακωρύχος Μίμης ψηφίζει τον υποψήφιο του Κομμουνιστικού Κόμματος και όχι τον εκλεκτό της Μαφίας, θεωρώντας ότι η ψήφος είναι μυστική. 
Μετά τις εκλογές, απολύεται και δεν μπορεί να βρει δουλειά στο χωριό του, το οποίο ελέγχεται από τους μαφιόζους. Αναγκαστικά εγκαταλείπει τη γυναίκα του και την οικογένειά του, για να αναζητήσει δουλειά στο Τορίνο.
Εκεί γνωρίζει την Φιόρε, μια αναρχική παρθένα, την οποία ερωτεύεται και κάνουν μαζί ένα παιδί. Όμως δεν είναι έτοιμος να δεχθεί τα νέα κοινωνικά ήθη που επικρατούν στο βιομηχανικό Βορρά. 

Επιπλέον θα βρεθεί και πάλι αντιμέτωπος με τη Μαφία. Τελικά δεν έχει άλλη επιλογή από το να επιστρέψει πίσω στη Σικελία, όπου όμως θα πρέπει να κρατήσει την ζωή του στο Τορίνο κρυφή από όλους. 

Μια συγκινητική  και πολυβραβευμένη ιστορία πάθους και αγάπης, με το δίδυμο Τζιανίνι - Μελάτο στις καλύτερες στιγμές τους. 

Η διάσημη Ιταλίδα σκηνοθέτης εστιάζει και σε αυτή την ταινία στα καυτά θέματα της εποχής της: οικονομία, πολιτική, σεξουαλική επανάσταση, φεμινισμός. Ο «Μίμης ο Σιδεράς» είναι μια εξαιρετική κωμωδία, αλλά ταυτόχρονα από τα πιο πολιτικά έργα της Βερτμίλερ, καθώς απεικονίζει γλαφυρά τον τρόπο με τον οποίο ο βιομηχανοποιημένος Βορράς της Ιταλίας αξιοποιηθεί το ανθρώπινο δυναμικό του Νότου. 

Εδώ η  σημαντική  δημιουργός καταφέρνει να διατηρήσει την ισορροπία ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό, καταγράφοντας τις αντιφάσεις της ιταλικής κοινωνίας. Mε αυτοσαρκαστική διάθεση και ανατρεπτική πρόθεση, ποτισμένη συχνά με πικρόχολο χιούμορ, διακωμωδεί ήθη, νοοτροπίες και συμπεριφορές, βάζοντας μπροστά στο πρόσωπο της ιταλικής κοινωνίας έναν πολύ «σκληρό» καθρέφτη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.